บทที่ 14 สัมผัสแห่งรุ่งอรุณ...

เขาพูดพร้อมกับอุ้มมันพาดบ่าเดินไปยังครัว ล้างถ้วยใส่นมและรินเพิ่มให้ใหม่ มันเลียหน้าเขาแผลบๆ เหมือนต้องการทำความคุ้นเคย

“เฮ้ย พอๆ นี่หน้าพ่อนะโว้ย เสียหล่อหมด” เขาทำเสียงดุ วางมันลงกับพื้น มันดมถ้วยนมแล้วแตะลิ้นเหมือนไม่แน่ใจ ก่อนจะค่อยตวัดน้ำนมเข้าปาก เจฟิโอมองมันพลางยิ้มส่ายหน้า

“ท่าทางแกจะตะกละเห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ