กรุ่นกลิ่นไอริส NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 6

​เรื่องราววุ่นๆ ของพี่ชายตัวร้ายกับยัยน้องสาวขี้ดื้อ ประวัติความเป็นมาของทั้งสองนั้นมันยาวเหยียดเท่าอายุของพวกเขาเลยทีเดียว เหตุการณ์เยอะแยะมากมายจำไม่หวาดไม่ไหว...

วัยกระเตาะ

​

​

"เจฟ? อยู่ไหน...? นี่ริสรออยู่นะ ริสนัดกับทีมอัดเสียงไว้... เร็วๆเข้า ทำไมนัดแล้วไม่เป็นนัด ต้องสายประจำแบบนี้ด้วย ไอโป้งยูแล้ว!​"

ไอริส คอสต้า สาวน้อยวัย 18 ปี ส่งข้อความถึง เจฟิโอ แม็คเคนซี่ พี่ชายวัย 21 ปี ซึ่งกำลังเรียนอยู่ปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง

​ตรึ๊ดดดดด....

เสียงข้อความเข้าในอินบ๊อก...ทำให้ร่างสูงที่นอนคว่ำหน้ากับที่นอนต้องควานมือไปมาเพื่อหาที่มาของเสียง ชายหนุ่มปรือตาขึ้น

"ใครวะ...บังอาจปลุกเวลานี้" เสียงห้าวพึมพำงัวเงียปนรำคาญ ควานมือสะเปะสะปะก่อนจะตัดใจลืมตาขึ้นเต็มตา โทรศัพท์ที่ตั้งระบบสั่นเอาไว้กำลังสั่นรัวอยู่บนโต๊ะหัวเตียง เขาคว้ามาเปิดข้อความดู

"เฮ้ย...ฉิบหาย...สี่โมงแล้วเหรอวะ" ชายหนุ่มร้องอุทานพร้อมกับเด้งตัวขึ้นจากเตียงราวกับมีสปริง เขากดตอบไป

"เจฟ...กำลังจะถึงแล้ว" ส่งข้อความแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำจัดการอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน เมื่อคืนฉลองยันสว่างกับกลุ่มเพื่อน วันนี้แฮงค์โอเวอร์ นอนทั้งวัน แม้เวลานี้ก็ยังรู้สึกไม่สร่างเมาเท่าไหร่นัก เขาลืมไปสนิทว่าจะต้องไปรับไอริสที่คณะของหล่อนหลังเรียนเสร็จ หล่อนมีอัดเสียงสำหรับเพลงซิงเกิ้ลใหม่...

ใช่แล้ว...ยัยเด็กตุ้ยนุ้ยของเขาเวลานี้หล่อนเป็นนักร้องเพลงป็อบชื่อดังขวัญใจมหาชนเหล่าวัยรุ่นหนุ่มสาววัยทีนทั่วประเทศ

วัยที่หัวใจเริ่มมองหาใครสักคน...ใครคนที่แสนพิเศษ

​

"ทำไมมาช้าริสกี้ ไอมารอตั้งนานแล้วนะ โทรไปทำไมไม่รับ... นี่ไอไม่ได้มีเวลามาวิ่งตามยูตลอดเวลานะ คนมีงานมีการต้องทำ ไอโป้งยูจริงๆ คราวนี้"

เสียงเข้มปนหงุดหงิดดังขึ้นทันทีที่ไอริสเดินไปหา หญิงสาวย่นจมูกใส่คนที่ชอบทำเสียงหงุดหงิดปนรำคาญใส่หล่อนประจำ เขาไม่เคยยอมที่จะเรียกหล่อนเหมือนคนอื่นๆ ไอริสเดินมาหยุดตรงหน้าร่างสูงสมาร์ตใบหน้ากวนประสาทของเจฟิโอ...

ใบหน้าแบบนี้เหรอมีงานมีการทำ วันๆ หล่อนเห็นมีแต่ขับรถสปอร์ตพาสาวๆ ไปนั่งพลอดรักไม่ซ้ำหน้า

"ริสต้องอัดยาวในห้องอัด จอห์นไม่พอใจจนกว่าจะได้ตามที่เขาต้องการ ริสทิ้งโทรศัพท์ไว้นอกห้อง แล้วริสก็ส่งข้อความไปบอกยูก่อนหน้านั้นแล้วไงว่าไม่ต้องมารับก็ได้ เมอร์รี่เขาจะไปส่งริสเอง"

หญิงสาวตอบหน้าง้ำนิดหนึ่งที่ถูกดุ เห็นใบหน้าหล่อร้ายของเขาขมวดมุ่นทันที เขาเอื้อมมือมาคว้ากระเป๋าเป้ของหล่อนไปสะพายให้ โอบแขนไปรอบไหล่พาเดินไปยังรถสปอร์ตสองประตูสีดำคันหรู

"เมอร์รี่ไหน ไอไม่เคยได้ยินชื่อนี้"

เขาเอ่ยถามเสียงเคร่งพร้อมซักประวัติ เพื่อนผู้ชายทุกคนที่เข้ามาข้องแวะกับหล่อน ต้องผ่านเขาทุกคน และไม่มีใครเข้าตากรรมการ เขาจึงยังต้องตามรับตามส่งหล่อนอยู่อย่างนี้

"เขาเพิ่งเซ็นสัญญา จะออกซิงเกิ้ลแรกเร็วๆ นี้ ตอนนี้กำลังจะทำโปรโมท" ไอริสเอ่ยเล่า เจฟิโอหันมามอง

"คนแปลกหน้าเพิ่งรู้จักกัน ริอ่านจะให้เขาไปส่งถึงบ้านเชียวเหรอริสกี้ ไอบอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามน่ะ"

เขาทำเสียงดุใส่ หล่อนเป็นจำพวกไว้ใจคนมากเกินไป เขาถึงต้องวุ่นวายอยู่อย่างนี้ เพราะคุณพ่อคุณแม่ คุณลุงเบิร์นคุณน้าแอมต่างก็กำชับเขานักหนาให้ดูแลน้องให้ดี นี่ก็ดูแลกันตั้งแต่อนุบาลจนกระทั่งเรียนจบทำงานทำการแล้ว หล่อนยังไม่วายทำตัวให้เขาต้องเสียเวลาด้วยแบบนี้

​

"มัวแต่เดินเที่ยวเถลไถล ไอหิ้วท้องรอเป็นชั่วโมงนะริส...แล้วนั่นกินอะไร"

เขาเอ่ยถาม ยืนรอหล่อนไปเดินช้อปปิ้งงานแฟร์กับเพื่อน โทรไปก็ไม่รับอีกตามเคย เขาก็ต้องรออยู่อย่างนี้"หิวแล้วทำไมไม่ไปกินล่ะ ริสเดินดูของเพลินไปหน่อย อากาศก็ดี๊ดี...อืมมม...อร่อยสุดๆ กินเปล่า"

หล่อนเดินแทะข้าวโพดปิ้งท่าทางเอร็ดอร่อยแล้วทำเสียงชวนแต่ก็ยังคงแทะกินต่อไปไม่ส่งมาให้เขา เจฟิโอเดินไปหาอ้าปากไปกัดในขณะที่หล่อนก็กำลังแทะอยู่อีกฟากหนึ่ง สายตาจ้องสบกันในระยะใกล้

ไอริสทำตาโต หัวใจกระตุกและเต้นผิดจังหวะไปนิดหนึ่ง... ในใจคิดว่าถ้าหากไม่มีไอ้ข้าวโพดฝักนี้กั้นอยู่ ปากเขากับปากหล่อนก็คงจะจุ๊บกันพอดี... หล่อนหน้าแดงเรื่อกับความคิดบ้าๆ ที่ผุดวาบขึ้นมาในหัวได้อย่างไรก็ไม่ทราบ เมื่อเล็กๆ ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เคยแย่งไอติมหล่อนด้วยท่าทางกิริยาเช่นนี้...

แต่...สายตาคมเข้มกับปากร้ายกาจนั่นเวลานี้... หล่อนเห็นแล้วรู้สึกแปลกประหลาดในหัวใจอย่างที่สุด

"อืม...อร่อย...ไอเลิฟยู...ส่งมานี่"

เขาเอ่ยพร้อมกับแย่งข้าวโพดจากมือหล่อนไปแทะกินอยู่คนเดียว

คำว่า ไอเลิฟยู นั่นก็หมายถึงว่า เขาเลิกโป้งหล่อนชั่วคราวเวลานี้...