บทที่ 17 งานเข้า...

<strong>ไอริส</strong>ขยับตัวบิดขี้เกียจก่อนจะค่อยคลี่เปลือกตาขึ้น แสงแดดจ้าส่องผ่านเข้ามาทางหน้าต่างกรุกระจกบานใหญ่ด้านตะวันออกที่ผ้าม่านถูกเปิดออกมัดไว้ตรงด้านข้าง เหลือเพียงผ้าโปร่งเบาสีขาวกั้นแสง

“อืม...กี่โมงกันเนี่ย”

เสียงงัวเงียพึมพำกับตัวเองแล้วขยับลุกขึ้นนั่ง ใช้หลังมือขยี้ตาและปิดปากหาว จา...