บทที่ 19 งานเข้า...

เงยหน้าขึ้นมองเขา ใบหน้าคมคายก้มมามอง ต่างคนต่างสบตากันนิ่งอยู่

“หลังเสือบ้าบออะไรของยู กะอีแค่งาน คนเขาลาออกจากงานกันเป็นเรื่องปกติ ชีวิตยูไม่เคยมีใครบังคับอยู่แล้ว อีกสองปีก็ไม่นานหรอก ยูก็จะยี่สิบสี่ กลับมาช่วยงานพ่อยูก็ได้นี่” เขาเอ่ยให้คำแนะนำ

“ฮื่อ...ความจริงริสก็รักงานนี้ แต่บางทีมันถึงจุดอิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ