บทที่ 3 พี่ชายสุดแสบ...
เขายกมือขึ้นเขกศีรษะเล็กทีหนึ่งเพื่อแสดงความเอ็นดู
โป๊ก!
“โอ๊ย...เจ็บนะไอ้คนโรคจิต”
ไอริสด่าพร้อมกับเอื้อมมือไปดีดหูของเขาหลายทีเป็นการเอาคืน นั่นคือเรื่องปกติระหว่างเขากับหล่อน หากเขาไม่ได้แกล้งหล่อนแรงๆ ดูเหมือนมันจะไม่ใช่เจฟิโอ แม็คเคนซี่
“เฮ้ย...หยุด พอได้แล้ว โคตรเจ็บ ไอเขกยูทีเดียวนะ นี่ดีดหูไอห้าทีเข้าไปแล้ว”
เขาหันมาโวยวายใส่ ไอริสจึงแกล้งดึงผมของเขาด้วย เขาหยุดรถทันที แล้วหันมาหา ไอริสรีบยกมือขึ้นกุมศีรษะเพราะรู้ว่าเขาจะต้องแจกมะเหงกหล่อนแรงๆ อีก แต่ผิดคาด มือใหญ่เอื้อมมาจี้เอว ไอริสสะดุ้งโหยง
“เฮ้ย...ไม่เอา เจฟ...ไอ้...ไอ้พี่เกเร ห้ามผิดสัญญา ฮ่าๆ...โอย โน่ๆๆ...ฮ่า เจฟ อย่าทำริส...”
หล่อนร้องลั่นรถและหัวเราะเพราะเขาตั้งหน้าตั้งตาใช้สองมือจี้เอวและรักแร้จนหล่อนตัวงอเป็นกุ้งด้วยความจั๊กจี้ มันเป็นความลับที่เขาสัญญาแล้วว่าจะไม่ทำกับหล่อน
“ไอ้คนไม่รักษาสัญญา...เจฟ หยุดนะ...”
“ขอโทษไอก่อน...ดึงผมเมื่อกี้เจ็บนะ ดีดหูไอตั้งหลายที กะอีแค่เขกหัวทีเดียวน่ะ ไม่อย่างนั้นยูหัวเราะกรามค้างตายคามือไอแน่”
เขาขู่พร้อมกับปลดเข็มขัดนิรภัยยกร่างหล่อนไปนั่งบนตักแล้วตั้งหน้าตั้งตาจี้เอวและจั๊กแร้ ไอริสดิ้นพล่านหุบแขนแนบลำตัวแล้วหันไปซุกร่างตัวงอกับอกของเขาเพื่อไม่ให้คนช่างแกล้งจิ้มเอวได้ถนัด
“ฮือๆ ริสยอมแล้ว เจฟ...พอๆ ริสขอโทษ...อ๊าย...เจฟ ฮือๆ”
หล่อนร้องไห้และหัวเราะจนน้ำหูน้ำตาไหล โอบแขนไปรัดรอบตัวเขารัดแขนล่ำเอาไว้ไม่ให้แกล้งหล่อนได้อีก เจฟิโอหัวเราะหึ พอใจที่เอาชนะหล่อนได้เช่นทุกครั้ง ร่างเล็กนั่งซุกอกของเขาอยู่ หล่อนตัวสั่น
“เฮ้ย...พอเลยหยุดร้องไห้เดี๋ยวนี้...ไอไม่ได้ทำอะไรสักนิด”
เขารู้ว่าจากที่หัวเราะอยู่ตอนนี้หล่อนกำลังร้องไห้ เขาแกล้งหล่อนจนต้องเสียน้ำตาถึงจะรู้สึกพอใจ เจฟิโอจับไหล่บางดึงออก เห็นใบหน้าเล็กมีน้ำตาไหลพรากๆ
“เฮ้ย เป็นบ้าอะไรริส เจฟแค่จิ้มเอวนิดเดียวเอง นี่ยังเจ็บกะโหลกไม่หายที่ริสดึงผมเจฟน่ะ”
เขาทำเสียงโวยวายต่อ ดึงเสื้อแจ็คเก็ตของหล่อนมาถูแก้มเช็ดน้ำตาให้อย่างไม่เบามือนัก
“ไอ้คนโรคจิต”
ไอริสด่าพร้อมกับก้มไปกัดตรงไหล่ของเขาทีหนึ่งแล้วรีบกระโจนไปนั่งที่เบาะเดิม เจฟิโอร้องฮึ่มในลำคอ เอื้อมมือไปหมายจะแจกมะเหงกอีกที แต่ก็เห็นดวงตาวาวดุเอาเรื่องที่มีน้ำตาคลอของหล่อนมองเขม็งอยู่ ชายหนุ่มจึงเปลี่ยนใจแค่ผลักศีรษะเล็กทีหนึ่งแล้วขยับตัวไปดึงเข็มขัดนิรภัยมารัดให้ จากนั้นก็เคลื่อนรถออกไป
“นี่น่ะเหรอโตแล้ว? ดูแลตัวเองได้แล้วน่ะ? หึ! โดนแค่นี้ยังร้องไห้ขี้มูกโป่งเหมือนตอนอายุสามขวบเปี๊ยบเลย”
เขาหันมาพูดพร้อมกับยิ้มเยาะตรงมุมปาก ไอริสสะบัดหน้าใส่
“ไม่มีใครนิสัยเลว แกล้งริสเหมือนยูหรอกเจฟ มีแต่คนที่เป็นสุภาพบุรุษเอาใจริส ต่อไปไม่ต้องมายุ่งกัน ริสสมองบวมเพราะยูมานานแล้ว พอกันที!”
หล่อนเอ่ยด่าด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น ยกหลังมือขึ้นป้ายน้ำตา เจ็บใจที่ไม่เคยเอาชนะแรงเขาได้เลยสักครั้ง เจฟิโอหันมามอง
“ใครที่เป็นสุภาพบุรุษน่ะ?” เขาถามเสียงเข้ม
“มีเยอะแยะ”
ไอริสหันไปตอบทำเชิดหน้าใส่เขา เขาเหยียบเบรกทันทีจนไอริสหัวคะมำเกือบจนกระจกหน้าถ้าหากไม่คาดเข็มขัดนิรภัย
“ไอถามว่าใคร” เขาถามเสียงดุและจ้องมองเขม็ง ทำให้ไอริสยิ้มเยาะออกมาบ้างคราวนี้ นี่คือหัวข้อที่หล่อนสามารถทำให้เจฟิโอ แม็คเคนซี่ โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงได้...
“ก็บอกว่าเยอะไงเล่า ปาร์ตี้เดือนก่อนเมอร์รีก็มารับริส นี่เห็นเราหน้าตาธรรมดาแบบนี้เราก็มีหนุ่มมาขายขนมจีบเหมือนกันนะจะบอกให้ ไม่เห็นต้องสวยเหมือนผู้หญิงของเจฟเลย หึๆ... จำอลันได้เปล่า นี่เขามาเวกัสก่อนริส คืนพรุ่งนี้ริสจะนัดเขาไปดูหนังด้วยแหละ”
หล่อนลอยหน้าลอยตาพูดอวด มองเห็นประกายไฟในดวงตาสีน้ำเงินเข้มอย่างชัดเจน
“หุบปากไอริส ไอบอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามออกไปไหนกับใครจนกว่าไอจะให้ผ่าน นี่แอบนัดใครลับหลังแบบนี้จะต้องโดนลงโทษ คุณลุงกับคุณพ่อสั่งให้ไอดูแลยูตั้งแต่จำความได้ ถ้ายูเป็นอะไรไปมันจะเป็นความผิดของไอ ผู้ใหญ่ทุกคนจะต้องโทษไอ เข้าใจไหม นั่นคือเหตุผลที่ไอจะต้องดูแลยู เข้าใจหรือยัง”
เสียงเข้มเอ่ย ไอริสไม่ตอบเพียงแค่แกล้งเชิดคางขึ้นแล้วจุดยิ้มมุมปากเลียนท่าทางของเขาเป๊ะ เจฟิโอครางฮึ่มในลำคอที่ถูกหล่อนยั่วโมโห
“พี่ถามว่าเข้าใจไหมไอริส”
เสียงห้าวดุเอ่ยถามอีกครั้ง ไอริสสะบัดหน้าให้เขานิดหนึ่ง เมื่อไหร่ที่เจฟิโอใช้คำแทนตัวว่า พี่ นั่นหมายถึงเขากำลังใช้อำนาจสูงสุดที่ได้รับจากผู้ใหญ่
“ไม่รู้... ริสหิวไส้จะขาดแล้วนะ ไปกันเถอะ”
หล่อนรีบเปลี่ยนเรื่องทำท่ากุมท้อง เถียงกับเจฟิโอหล่อนมีแต่เสียพลังงานและเสียเปรียบอยู่ร่ำไปเพราะเขาใช้อำนาจเก่ง เก่งกว่าใครทั้งหมดในแก๊งค์ โดยเฉพาะการใช้อำนาจกับไอริสนั้นดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่เขาโปรดปรานอย่างที่สุด
“รับปากเจฟมาก่อนว่า จะต้องขออนุญาตทุกครั้งถ้าหากต้องไปกับผู้ชาย”
เขายังไม่ยอมหลงกล สายตาเข้มดุจ้องมองรอคำตอบ
“โอเคๆ ริสขอทุกครั้งอยู่แล้ว แต่เวลาขอเคยให้ไปหรือเปล่าล่ะ จะต้องให้ดิวหรือให้มีเพื่อนไปด้วยตลอดน่ะ”
“ก็ต้องดูด้วยว่าไปกับใคร ไว้ใจได้แค่ไหน” เขาเอ่ยบอกเหตุผล น้ำเสียงยังคงเข้มเคร่ง
“งั้นคืนพรุ่งนี้ ริสไปกับอลันนะ”
“ไม่ได้!”
เขาตอบแล้วกระชากรถออกขับตรงไปยังบ้านของเบนและโจซิเฟีย
