บทที่ 37 เด็กดื้อของผม...

ไอริสถอนใจคลายหน้างอแล้วซบศีรษะไปกับไหล่ของเขา

“ริสขอโทษ เจฟจะให้ริสทำไงถึงจะหายโกรธหายโมโหน่ะฮึ”

“สัญญากับไอมาก่อนว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก” เขาเอ่ย

“ทำอะไร หนียูน่ะเหรอ”

“หนีไอน่ะ ยูไม่มีวันหนีพ้นอยู่แล้วริสกี้ ยกเว้นไอจะเลิกทำหน้าที่พี่ชายของยู แต่คุณลุงกับคุณพ่อท่านยังไม่ได้สั่งลงมา”

เขาเอ่ย เริ่มมอง...