บทที่ 24 อาการน่าเป็นห่วง

​พาลิซ่าไปถึงบนเพนต์เฮาส์ก็เคาะประตูแล้วรอ เพียงครึ่งวินาทีประตูก็เปิดผางออกราวกับว่าคนในนี้กำลังรออยู่อย่างใจจดใจจ่อ

"นานจัง"

มีการทำเสียงบ่นให้อีก ร่างสูงเบี่ยงตัวให้พาลิซ่าเข้าไปภายใน ดีนมองดูชุดสีเหลืองสดใสที่แม่กระต่ายหน้าตูมใส่อยู่ ชายหนุ่มจุดยิ้มกับลายการ์ตูนที่ด้านหลังเสื้อตัวอุ่นรูปหมีสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ