บทนำ
บท 1
<strong>ดือนพฤศจิกายน</strong> ลมหนาวพัดหอบเอาความเย็นมาปะทะผิวหน้า ร่างบางห่อหุ้มกายด้วยเสื้อโค้ตตัวหนาสีเทา สวมหมวกไหมพรมสีแดงดึงมาปิดใบหู รองเท้าบู๊ทยาวครึ่งน่องส้นสูงสองนิ้วเดินเร่งรีบข้ามถนนเมื่อสัญญาณไฟบอกว่าข้ามได้ ผู้คนหลายสิบคนพากันเดินข้ามเมื่อสัญญาณไฟเขียวบอกว่าข้ามได้
พาลิซ่ากระชับผ้าพันคอผ้าไหมนุ่มให้แนบลำคอมากขึ้น ผ้าผืนสวยที่ได้เป็นของขวัญจากเมืองไทยเมื่อไม่นานมานี้ พาลิซ่าเพิ่งมาถึงหลังจากการไปเที่ยวอิตาลีและประเทศใกล้เคียงนานหลายสัปดาห์ติดต่อกัน
รถบนถนนติดยาวเหยียดเวลาเย็นเช่นนี้ พาลิซ่าจึงเลือกที่จะลงแท็กซี่ฝั่งตรงกันข้ามกับโรงแรมแล้วเดินลากกระเป๋าข้ามถนนเอา มันง่ายดี ไม่มีใครรู้ว่าพาลิซ่ากลับวันนี้แม้แต่บิดามารดา เพราะไม่ต้องการให้ท่านต้องส่งคนไปรับ เหตุผลง่ายๆ ก็คือ พาลิซ่าเรียนจบปริญญาโทด้านการตกแต่งภายในมาหลายเดือนแล้ว คิดว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่พอ ไม่อยากให้ใครๆ มองว่าพาลิซ่าเป็นเด็กน้อยต้องคอยประคบประหงมและระวังดั่งไข่ในหินตลอดเวลา
การไปทริปคนเดียวครั้งนี้จึงเป็นเหมือนการประกาศตัวออกไปว่าพาลิซ่าโตแล้วจริงๆ และเหตุผลที่ซ่อนอยู่อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ การหลีกเลี่ยงที่จะต้องไปทำงานกับ <strong>ดิเอโก้ แม็คเคนซี่!</strong>
หลังจากกลับจากงานแต่งงานของจอร์แดนกับอินทิรัศม์ที่เมืองไทยเมื่อสองเดือนก่อน บิดามารดาและผู้ใหญ่ทุกคนลงความเห็นว่าพาลิซ่าควรไปฝึกงานเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของพี่ดีนที่บริษัทของตระกูลแม็คเคนซี่สาขาลาสเวกัส แต่พาลิซ่าไม่ต้องการอย่างยิ่งยวด เพราะอะไรนั้นไม่มีใครรู้นอกจากพาลิซ่าคนเดียวเท่านั้น
<strong>ดิเอโก้หรือดีน แม็คเคนซี่</strong> ยืนอยู่ตรงระเบียงกว้างของเพนต์เฮาส์ที่อยู่ชั้นบนสุดของโรงแรมแกรนด์เอ็มซี โรงแรมระดับเจ็ดดาวของครอบครัว กำลังลองเลนส์กล้องที่เพิ่งซื้อมาใหม่ พลันก็ต้องชะงักเมื่อส่องไปยังพื้นถนนเบื้องล่าง เห็นร่างบางระหงของคนคนหนึ่งห่อหุ้มตัวด้วยเสื้อโค้ตตัวยาวสีเทา สวมหมวกสีแดงเดินลากกระเป๋าข้ามถนนมา ชายหนุ่มเลิกคิ้วแปลกใจที่เห็นสาวน้อยเดินลากกระเป๋าแบบนั้น ทำไมไม่มีคนรถไปรับ เขาจำได้ว่าหลังจากกลับจากเมืองไทย พาลิซ่าก็ขอทางบ้านไปเที่ยวที่อิตาลีและยุโรปตามลำพัง จนเขาเองก็ลืมไปแล้ว ถ้าไม่เห็นก็คงจะนึกไม่ออก แต่จำได้ว่าเขาได้ชวนพาลิซ่าให้มาช่วยงาน อยากให้เจ้าหล่อนได้ลองฝึกงานด้านนี้ดูเผื่อจะชอบ และดีนรู้สึกว่าพาลิซ่าจะมีปัญหาบางอย่างที่ไม่ยอมบอกใคร ดีนคิดว่าถ้าหากเอาตัวมาอยู่ใกล้ๆ เขาอาจจะสามารถช่วยได้ นึกถึงบุญคุณของอาเบนกับอาโจ บิดามารดาของพาลิซ่าที่รักดีนมาก ตั้งแต่เล็กจนโต ดีนเป็นคนโปรดของอาเบนกับอาโจเสมอ เขาจะถือเป็นการตอบแทนท่านทั้งสองด้วยการดึงเอาพาลิซ่ามาฝึกงานด้วย
ดีนกดชัตเตอร์ถ่ายภาพไปหลายภาพ อากาศค่อนข้างเย็นและมีลมพัดแรง เด็กนั่นบ้าไม่น้อยที่ไม่ยอมนั่งรถแท็กซี่หรือโทรให้ใครไปรับที่สนามบิน ดีนจุดยิ้มพลางส่ายหน้า... เด็กเอ่ยเด็ก...ทำอะไรไม่คิดแบบนี้อาเบนอาโจถึงได้เป็นห่วง ไม่ยอมปล่อยมือเสียที
<br/>บทล่าสุด
#280 บทที่ 280 รักยกกำลังสอง NC 25+ (โรม & ทาริต้า 28) จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#279 บทที่ 279 รักยกกำลังสอง NC 25+ (โรม & ทาริต้า 28) จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#278 บทที่ 278 รักยกกำลังสอง NC 25+ (โรม & ทาริต้า 28) จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#277 บทที่ 277 รักยกกำลังสอง NC 25+ (โรม & ทาริต้า 28) จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#276 บทที่ 276 รักยกกำลังสอง NC 25+ (โรม & ทาริต้า 28) จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#275 บทที่ 275 รักยกกำลังสอง NC 25+ (โรม & ทาริต้า 28) จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#274 บทที่ 274 รักยกกำลังสอง NC 25+ (โรม & ทาริต้า 28) จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#273 บทที่ 273 รักยกกำลังสอง NC 25+ (โรม & ทาริต้า 28) จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#272 บทที่ 272 วันของเรา NC 25+ (โรม & ทาริต้า 27)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#271 บทที่ 271 วันของเรา NC 25+ (โรม & ทาริต้า 27)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
มาวิน พี่รหัสโคตรหล่อ | Brother Love
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!













