บทที่ 42 ใกล้ตาแต่ไกลใจ

ดีนไปถึงโรงแรมก็โทรขึ้นไปยังห้องพักของอธิศ

"พลีสเหรอ...อ้าวไปไหน เกิดอะไรขึ้น"

อธิศเอ่ยถามกลับมา น้ำเสียงไม่รู้เรื่อง ดีนยกมือเสยผมที่ยุ่งเพราะเสยมานับครั้งไม่ถ้วน​

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน คิดว่าคงไม่สบายเลยกลับมาก่อน แต่โทรหาไม่ติด"

"เฮ้ย ไม่ใช่ว่าถูกลักพาตัวนะโว้ย"

คนเป็นสายลับสันนิษฐานไปในทางที่ตนถน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ