บทที่ 44 ใกล้ตาแต่ไกลใจ

"ไม่เอา ไม่ฉีด"

เสียงคนป่วยดังขึ้นมาทันที ดีนเดินไปนั่งขอบเตียง ลูบผมยุ่งเหยิงอย่างอ่อนโยน

"ฉีดยาจะได้หายไวๆ ไง ฉีดเลยครับ"

ชายหนุ่มเอ่ยอนุญาต คนป่วยลืมตาขึ้นมาแล้วส่ายหัวหลุกหลิก

"กินยาเอา ไม่ฉีด" คนป่วยยืนกรานเสียงแหบๆ

"ฉีดหายเร็วกว่านะ" คนเฝ้าเอ่ยตะล่อม

"ไม่ฉีด พลีสไม่ฉีด" ทำท่าดื้อและไม่ยอม ดีนพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ