บทที่ 172 ศรุต & ปุษยา 4

"เจ็บ...โอย..." เสียงร้องครางเจ็บพร้อมกับโอบแขนไปรอบไหล่ของเธอทิ้งน้ำหนักมาให้พยุงอย่างเต็มที่ ปุษยาหน้าซีดเผือด

"ไปนั่งที่โซฟาก่อน โธ่ เป็นอะไรมากหรือเปล่า"

"มาก...โอย เจ็บมากคุณ" เขาทำเสียงสูดปาก โอบกอดเธอกับอก

"ปล่อยก่อนสิ จะดูให้ ถ้าเป็นมากต้องไปโรงพยาบาลนะ"

"ไปไม่ได้ เป็นความลับทางราชการ"

"ถ้าเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ