บทที่ 227 พีท & พลอยภัทร 4 NC+

พลอยภัทรเอ่ยไปตามที่อยากจะพูดให้ตรงกับใจมากที่สุด ไม่มีการอารัมภบทอ้อมค้อมให้เสียเวลาและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเสียใจ ปุษยาเอื้อมมือไปจับมือพลอยภัทร จูงไปที่ศาลามุงจากริมคูบัว ทั้งสองนั่งลง ปุษยายิ้มจริงใจให้ญาติผู้พี่ที่แก่กว่าไปหนึ่งปี

"ไม่เป็นไรค่ะ บัวลืมไปหมดแล้ว ที่ผ่านมาถือเป็นอดีต ตอนนี้เราไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ