บทที่ 31 คนไม่รู้ตัว

เพียะ! เพียะ! เพียะ!

เสียงตบยุงดังขึ้นจากคนที่นอนแผ่หลาอยู่นอกมุ้ง

"โอย...ไอ้ยุงบ้า" เพียะ!

ชนแดนรู้สึกตัวเมื่อโดนยุงกัดไปทั่วตัว ทั้งใบหน้าและแขน เขาตบหน้าตัวเองอย่างแรงเพื่อจะฆ่ายุง เป็นผลทำให้หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง กะพริบตารัวๆ ในความมืดสลัว

ที่ไหนกัน? มองอะไรไม่ค่อยเห็นและไม่คุ้นตาเลย ชายหนุ่มล้วงใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ