บทที่ 32 คนไม่รู้ตัว

"ให้ช่วยอะไรไหม" เขาเอ่ยถาม

พลิดายกกาแฟขึ้นดื่มจนหมดแก้ว หันไปมองร่างสูงที่มายืนใกล้ๆ

"จะตัดคะน้ากับผักบุ้ง ตัดเป็นเหรอ" เอ่ยถามเสียงอ่อนลงนิดหนึ่งเพราะเขาอาสาจะช่วย ถือว่ายังพอมีน้ำใจอยู่บ้าง

"ตัดไม่เป็นหรอก แต่คนเรามันเรียนรู้กันได้"

ชนแดนเอ่ย คิดว่าแค่ตัดผักมันจะไปยากอะไร มองใบหน้าเล็กที่รวบผมเป็...