บทที่ 65 หลอกล่อ

เมื่อพร้อมแล้ว ชนแดนก็จูงมือเล็กเข้าลิฟต์ลงมายังห้องอาหารของโรงแรม นั่งโต๊ะที่ใกล้ผนังกระจกมองเห็นวิวทะเลอย่างชัดเจน ทั้งสองรับประทานอาหารและคุยกันอย่างผ่อนคลาย

ชนแดนมองใบหน้าเปล่งปลั่งอย่างเพลิดเพลิน เจ้าตัวคุยเป็นธรรมชาติและเป็นตัวของตัวเองตามปกติ ไม่ได้มีท่าทีว่าเก้อเขินหรืออาย คงไม่ได้รู้ว่าการม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ