บทที่ 70 แหลก!

ไฟกระท่อมของเขาเปิดสว่างจ้า ภาพที่โต๊ะหน้าระเบียงทำให้พลิดาชะงักเท้าหยุดเดิน ร่างสูงนั่งดื่มอยู่ที่นั่น และที่สำคัญเขาไม่ได้อยู่คนเดียว!

"แหม่มลิลลี่!"

พลิดาพึมพำอุทานออกมา ร่างอวบอั๋นของลิลลี่นั่งกระแซะข้างๆ เขา และคอยรินเหล้าให้ พลิดารู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งวิ่งขึ้นมาจุกที่ลำคอ ทั้งสองคนคงได้ยินเสีย...