บทที่ 89 เจ็บแทนเธอ

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

เสียงลูกปืนวิ่งแหวกอากาศเข้าไปปะทะกับเนื้อมนุษย์ตรงขา ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!

"โอ๊ย!"

เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของไอ้สองคนดังขึ้น ร่างของมันทรุดฮวบลงเพราะลูกปืนเจาะที่ขาทั้งสองข้างของพวกมันอย่างเหมาะเจาะและแม่นยำ! ผู้กองรู้คิวของตัวเอง รีบพุ่งตัวออกไป สะบัดกำปั้นใส่ปลายคางของม...