บทที่ 105 คนนี้ของปาว

"โอย ฉันจะเป็นลม" รสรายกยาดมขึ้นสูดเฮือกๆ

"ว่าไงรตี รับปากผมมาสิว่าคุณจะเก็บลูกเอาไว้ให้ผม"

เสียงวีกิจเอ่ยคาดคั้นภารตีต่อ

"กรี๊ดดด.... คุณจะมายุ่งทำไมเนี่ย ไปตายซะไป๊..."

ภารตีกรีดร้องลั่นราวกับคนสติแตก ปรรณวัชรมองหน้าบิดาและมารดาเลี้ยงด้วยสายตาเยาะหยัน นี่น่ะหรือว่าที่ลูกสะใภ้ที่พวกท่านต้องการให้เข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ