บทนำ
แต่หลักๆ ก็... อยากรู้แค่เพียง... ถ้าไม่มีเธอคนนั้น แล้วปรรณจะมองปาวมั้ย
บท 1
ห้องแช็ตกลุ่มเพื่อนสนิท แก๊งเก๋า
Paow: เฮ้ พวกนายอยู่ไหน ทำไมปรรณไม่รับโทรศัพท์ ใครรู้มั่งว่าหมอนั่นมุดหัวอยู่ไหน
ปวรินทร์ส่งข้อความไปในห้องแช็ตส่วนตัวกับกลุ่มเพื่อนสนิทแก๊งสถาปัตย์ที่เรียนด้วยกันมาจนถึงปีสามของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งนี้ วันนี้วันศุกร์ เธอมีเรียนสามวิชา เช้าหนึ่งและบ่ายสอง ทั้งหมดนั้นล้วนเป็นวิชาสำคัญ ใกล้สอบเก็บคะแนนมิดเทอมอย่างนี้ อาจารย์ปล่อยของอย่างที่นักศึกษาต่างรู้กันดี จึงไม่มีใครกล้าโดด
ใช่! ไม่มีใครกล้าโดด แต่ยกเว้นแก๊งเก๋าที่นำโดย... ปรรณวัชร ประภาไพศาล ไอ้เพื่อนสนิทผู้สิ้นคิดของเธอเอง!
ปวรินทร์โทรหาเขาตั้งแต่เช้า เพราะไม่เห็นเขาที่โรงอาหารของคณะสถาปัตยกรรม ปวรินทร์และปรรณวัชรเป็นเพื่อนกันมายาวนานตั้งแต่สมัยเรียนประถมโน่นเลย พอจบมัธยมศึกษาก็เลือกเรียนสาขาวิชาสถาปัตยกรรมที่มหาวิทยาลัยเดียวกันอีก
PaParm: เบอร์ที่ท่านเรียกกำลังเศร้า กรุณาหิ้วเหล้าเข้ามาด้วย
Itti: ปาวววววว... อิทธิ์หิว มาด่วนๆ ขอข้าวขอแกงด้วยนะคร้าบคนดี
HotJao: ไอ้ปรรณน่ะเหรอ เมียมันทิ้ง (หิ้วตับปิ้งมาเราฝากด้วยนะเธอ)
HotJao: เบียร์ด้วย โหลนึง
ปวรินทร์อ่านเสร็จก็กลอกตามองบน ไอ้พวกเวรนี่มันเห็นเธอเป็นอีเย็นในเรื่องนางทาสหรือยังไงกัน! ปวรินทร์หมุนพวงมาลัยรถเลี้ยวเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตที่กำลังจะขับผ่าน
Paow: ที่?
PaParm: คอนโดไอ้ปรรณ รีบมานะ ไอ้เชี่ยของเธอมันกำลังอกหัก
เวลาหกโมงเย็น ร่างเพรียวบางในชุดนักศึกษาก้าวลงมาจากรถกระป๋องสีชมพูมะเหมี่ยวคู่ใจพร้อมกับหอบหิ้วถุงพะรุงพะรัง ผมดำยาวประบ่า หน้าผากนูนเกลี้ยงเกลามีผมม้าบางๆ ปิดอยู่ กรอบใบหน้ารูปหัวใจมีแว่นตากลมใสไร้ขอบสวม ดวงตากลมโตดำขลับหลังแว่นดูขุ่นเคืองปนเอือมระอา
เธอทาบคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไปในคอนโดสูง เวลาเย็นวันศุกร์เช่นนี้แทนที่จะได้กลับบ้านไปกินข้าวฝีมือแม่อย่างเช่นทุกครั้ง แต่กลับต้องหอบหิ้วถุงกับข้าวกับปลา กับแกล้มและเบียร์กระป๋องหนึ่งโหลมาที่่นี่ คอนโดของไอ้คนที่เพื่อนๆ บอกว่ากำลังอกหักนั่นล่ะ!
ปวรินทร์กดลิฟต์ไปยังชั้นสิบห้า ยืนเบียดผนังห่างคนสามคู่ที่ดูเหมือนเป็นคู่รัก มีเธอที่ดูไม่เข้าพวกอยู่คนเดียว จนกระทั่งถึงชั้นที่ต้องการ หญิงสาวก้าวออกจากลิฟต์ก็เดินตรงไปยังห้อง 1515 ซึ่งเป็นห้องมุมสุดด้านใน
คอนโดขนาดสี่ห้องนอนนี้เป็นของปรรณวัชร ปวรินทร์มีคีย์การ์ดสำรอง สามารถเข้าออกห้องนี้ได้ราวกับเป็นห้องของตัวเอง พ่อของปรรณวัชรซื้อให้ลูกชายตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง พ่อกับแม่ของเพื่อนสนิทเธอไม่ได้อยู่ด้วยกัน ตั้งแต่จำความได้ปวรินทร์ก็มีปรรณวัชรและแม่พรรณเป็นเพื่อนบ้านแล้ว
พ่อของปรรณวัชรเป็นนักธุรกิจร่ำรวยและมีครอบครัวใหม่ ส่วนแม่ของเขานั้นเปิดร้านก๋วยเตี๋ยวในตึกแถวสองคูหา ติดกับบ้านของปวรินทร์ซึ่งเปิดร้านมินิมาร์ท ดังนั้นเธอกับเขาจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่ชั้นปฐมวัยเลยทีเดียว เมื่อเธอสแกนคีย์การ์ดผลักประตูเปิดเข้าไปภายใน กลิ่นฉุนกึกของเหล้าเบียร์ก็ลอยมาปะทะจมูกทันที
"โห กลิ่น!" หญิงสาวเบ้หน้าอย่างไม่ชอบใจ หันไปมองซ้ายมือซึ่งเป็นโซนห้องนั่งเล่น ตรงโซฟารับแขกมีร่างสูงของชายหนุ่มสามคนนั่งอยู่ เบื้องหน้าคือขวดเหล้าขวดเบียร์และควันบุหรี่ลอยคละคลุ้งในอากาศ ทุกคนเงยหน้าขึ้นมามองเธออย่างพร้อมเพรียงกัน
ภาวิชญ์ หรือ ภาม หนุ่มผิวขาวหล่อเหมือนดาราฮ่องกงยิ้มกริ่ม จนตาเป็นรูปสระอิเมื่อเห็นเธอหิ้วของที่สั่งมาส่งถึงโต๊ะ
"นางฟ้ามาโปรดแล้ว... กำลังหมดหยดสุดท้ายพอดี ส่งมาเร็วเลยไอ้ปาว"
ภาวิชญ์ทำเสียงยินดีปรีดาเมื่อเห็นเธอ แต่ปวรินทร์ยังคงทำหน้าตึงใส่ทุกคนเพราะไม่ชอบกลิ่นหึ่งของแอลกอฮอล์ที่กรุ่นไปทั่วห้อง ปกติปรรณวัชรเองก็ไม่ชอบ ถ้าหากตั้งวงกันก็มักตั้งที่หน้าระเบียงที่มีชุดรับแขกเอาท์ดอร์วางอยู่ บางทีก็ปูเสื่อกับพื้นกระเบื้องนั่นแหละ แต่วันนี้กลับทั้งดื่มทั้งสูบกันในห้องแอร์อย่างไม่แยแสกฎที่เจ้าของห้องเป็นคนตั้งขึ้นเอง
"ข้าวของอิทธิ์ล่ะครับปาว หิวไส้จะขาดอยู่แล้วเนี่ย"
"แล้วปล่อยให้ตัวเองหิวทำไมล่ะ ร้านข้าวข้างล่างก็มี"
หญิงสาวเอ่ยเสียงขุ่น อิทธิพล หรือ อิทธิ์ ชายหนุ่มร่างสูงกำยำล่ำสัน ลูกชายเจ้าของโรงยิมยิ้มละมุนให้เธอ
"แหม ซื้อเองมันอร่อยที่ไหนกันล่ะ ต้องให้ปาวซื้อถึงจะอร่อย"
ตอบเสร็จก็ลุกขึ้นคว้าถุงอาหารเดินลิ่วไปยังโซนครัว
"เฮ้ย ไอ้อิทธิ์ ตับปิ้งกูอย่าเสือกกินหมดล่ะมึง"
จักราฤทธิ์ หรือ เจ้า ชายหนุ่มหน้าตาดีผิวขาวนวลแถมมีเชื้อมีสายเจ้าทางเหนือเหมือนชื่อเล่นเจ้าตัวตะโกนไล่หลังอิทธิพล พร้อมกับหันมายิ้มเผล่ให้ปวรินทร์
"ส่งเบียร์มานี่หนู"
จักราฤทธิ์กระดิกนิ้วเรียกหาของ ปวรินทร์ส่ายหน้าระอากับนิสัยกร้าวที่ไม่เข้ากับหน้าตาและสกุลรุนชาติของเพื่อนคนนี้ หญิงสาวคว้าถุงเบียร์กระป๋องแล้วแกล้งโยนไปให้อย่างรวดเร็ว ฟึ่บ!
ถุงเบียร์กระป๋องเกือบกระแทกดั้งโด่ง! ทำเอาคนกระดิกนิ้วสั่งถึงกับทำตาเหลือกกับนาทีเฉียดฉิวนั้น รีบยกมือลูบสันจมูกคมเพื่อสำรวจให้แน่ใจว่ามันยังคงโอเคดีอยู่
"ไอ้ปาว แม่งเล่นแรงฉิบหาย ถ้าดั้งฉันหักแกต้องรับผิดชอบนะโว้ย"
จักราฤทธิ์ทำเสียงเอะอะใส่เธอตามสไตล์คนมีปมด้อยที่มักถูกล้อว่าหน้าสวยหวานเลยชอบทำตัวห้าวและปากหมาไว้ก่อนเพื่อให้ดูแมนสมชายชาตรี พอตะโกนเสร็จก็ลุกขึ้นเอาเบียร์หนึ่งโหลออกจากถุงแช่ลงไปถังน้ำแข็งสี่เหลี่ยมที่วางอยู่ไม่ไกล ปวรินทร์หาได้ใส่ใจกับนิสัยไร้ความสุภาพของเพื่อนไม่ เพราะเธอชินเสียแล้ว
"อย่าลืมโอนตังค์มาด้วยล่ะ ย้ำ! โอนให้ไวเหมือนตอนสั่งของด้วยนะเด็กๆ!"
ปวรินทร์ชี้นิ้วกราดเป็นรายตัว ไม่ใส่ใจเสียงโวยวายว่าเธอเป็นยัยขี้งก หญิงสาวเบนสายตาไปมองคนที่นั่งนิ่งเงียบพิงขอบประตูบานเลื่อนตรงระเบียง ใบหน้าคมสันเหม่อมองวิวข้างนอก เสื้อเชิ้ตสีขาวยับย่น มือคีบบุหรี่ที่ใกล้จะหมดมวน หญิงสาวถอนหายใจก่อนเดินเข้าไปหา หย่อนตัวลงนั่งข้างๆ เขาหันมามองเธอนิดหนึ่งแล้วเบือนหน้ากลับไปมองวิวเดิม
"นายผิดสัญญากับเรา"
ปวรินทร์ปรายตามองบุหรี่ที่นิ้วเรียวยาวคีบอยู่ให้รู้ว่าเธอหมายถึงอะไร นั่นทำให้ดวงตาขรึมแดงก่ำของเขาชำเลืองมองหน้าเธออีกครั้ง นาทีต่อมามือใหญ่ก็กดบุหรี่ขยี้ลงกับพื้นกระเบื้อง ดีดก้นกรองทิ้งไปในกระถางเฟื้องฟ้าริมประตูระเบียง
"ขอโทษ... ลืม" เสียงพึมพำเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก
ปวรินทร์กลอกตา... ลืม? ง่ายๆ งี้เองนะ?
เลิกบุหรี่ ข้อตกลงที่เธอเคยขอเขาเอาไว้ก่อนยอมตามเขามาเรียนที่นี่ ปรรณวัชรยอมเลิกสูบบุหรี่ตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง สามปีที่เธอไม่เห็นเขาแตะมันเลย แต่พอผิดคำพูดก็เอ่ยขอโทษง่ายๆ อย่างขอไปที เหมือนไม่ได้ออกมาจากใจจริง และเหมือนคำสัญญาระหว่างกันมันไม่มีความหมาย และไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลยสำหรับเขา หญิงสาวระบายลมหายใจออกมา
บทล่าสุด
#117 บทที่ 117 Please tell me, (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#116 บทที่ 116 Please tell me, (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#115 บทที่ 115 Please tell me, (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#114 บทที่ 114 Please tell me, (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#113 บทที่ 113 มิตรภาพไม่เคยเลือนลา
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#112 บทที่ 112 มิตรภาพไม่เคยเลือนลา
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#111 บทที่ 111 มิตรภาพไม่เคยเลือนลา
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#110 บทที่ 110 อยู่ตรงนี้
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#109 บทที่ 109 อยู่ตรงนี้
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#108 บทที่ 108 อยู่ตรงนี้
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
คุณฮั่ว โปรดรักฉัน
เจ้าสาวตัวแทนของมาเฟีย
เขามัดมือและขาของฉันแยกออกจากกัน ตรึงไว้กับมุมเตียงทั้งสี่ด้าน แล้วค่อยๆ พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น
แส้ม้าของเขาลากผ่านร่องสวาทของฉัน
ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนนั้นของฉันเริ่มเปียกแฉะ และมีน้ำหยดลงมาตามต้นขา
เขาใช้แส้เฆี่ยนฉันเบาๆ แล้วออกคำสั่ง “บอกมาสิ เธอต้องการอะไร”
ตอนที่ฉันมารู้ว่าผู้ชายที่ฉันมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนด้วย—ผู้ชายคนเดียวกับที่ไล่ฉันออกจากงาน—คือเดเมียน คาวาเลียรี บอสมาเฟียผู้น่าสะพรึงกลัว มันก็สายเกินไปแล้ว
ฉันตกงาน ถูกแฟนหักหลัง และสูญเสียเงินค่ารักษาน้องสาวไป
ในตอนที่ฉันไม่เหลือหนทางไป เดเมียนก็ยื่นข้อเสนอให้ฉัน นั่นคือการเป็นเจ้าสาวตัวแทนของเขา แล้วเขาจะชดใช้หนี้สินทั้งหมดให้
ฉันไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเลือกฉัน แต่ฉันเข้าใจดีว่าตราบใดที่ฉันมอบทายาทให้เขาได้ ฉันก็จะช่วยชีวิตน้องสาวของฉันได้
ฉันตกลง
สัญญาเรียบง่าย—ไม่มีเซ็กส์ ไม่มีความรู้สึก เป็นเพียงธุรกิจเท่านั้น แต่เดเมียนกลับเป็นคนทำลายกฎของตัวเองด้วยมือของเขาเอง
หนุ่มคอลบอยมหาเศรษฐีกับฉัน
"หุบปาก" เขาพูดเสียงแหบพร่า จิ้กนิ้วลงบนสะโพกฉันแรงขึ้นอีก นำทางให้ฉันขยับบนตักเขาอย่างรวดเร็ว ทำให้ส่วนเว้าแฉะเยิ้มของฉันเสียดสีกับส่วนแข็งขืนของเขา
"ฮ้า... ลูคัส..." ชื่อของเขาหลุดออกมาพร้อมเสียงครางดังลั่น เขาจับสะโพกฉันยกขึ้นอย่างง่ายดายแล้วกดลงมาอีกครั้งจนเกิดเสียงกลวงทึบที่ทำให้ฉันต้องกัดริมฝีปาก ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนปลายของเขาจรดเข้ากับปากทางของฉันอย่างหมิ่นเหม่...
แก้มของอาเรียน่าแดงก่ำขณะจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย ตระหนักได้ว่าเธอเผลอตัวเผลอใจไปแล้ว
"ได้เลย เอาไปให้หมด! ทั้งพ่อใจหิน แม่ที่เอาแต่ใจตัวเองและถูกตามใจจนเคยตัว แล้วก็ไอ้สารเลวอ่อนแอไร้ประโยชน์คนนี้!" อาเรียน่า ซัมเมอร์ ตัดสินใจปลดปล่อยตัวเองและทำทุกอย่างที่ใจต้องการ รวมถึงการมอบกายให้ใครสักคนหลังจากจับได้ว่าคู่หมั้นของเธอแอบไปนอนกับพี่สาวของเธอในอพาร์ตเมนต์ของเขา แต่จะมีใครเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดได้อีกล่ะ ถ้าไม่ใช่เด็กขายจากคลับไดนาสตี้ยอดนิยม?
เด็กขายคนนั้นทั้งมีเสน่ห์และแสนหวาน เธออดใจไม่ไหวที่จะตกหลุมรักเขายิ่งนานวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
อาเรียน่าพาเขาไปที่งานหมั้นงานหนึ่ง และทุกคนก็ต้องอุทานออกมา "นายน้อยไฟร์สโตน ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับ/คะ"
ดวงตาของอาเรียน่าเบิกกว้างด้วยความตกใจ นายน้อยไฟร์สโตนเหรอ?! เขาคือเจ้าชายผู้โด่งดังแห่งวงสังคมเมืองหลวงไม่ใช่หรือไง?! แล้วตอนนี้เธอจะยังหนีจากใยรักที่เขากางดักไว้ได้อีกหรือ?
เรื่องรักฉบับร้อน (คุณใหญ่/คุณคิงส์/คุณยักษ์)
จันทราพร่างพราว เหมันต์หวนคืน
ทำให้ กัวจื่อหรานได้พบกับหลินอวี้เจิน
เขาต้องตามหาไข่มุกล้ำค่ากลับคืนสู่ตระกูล
ทว่าเขากลับพบว่าสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าคือนางที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
เจ้านายที่หลงใหล
อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะดราม่ามากเท่าวันรุ่งขึ้นเธอพบว่าประธานคนใหม่ของ บริษัท ของเธอเป็นคนที่เธอนอนหลับเมื่อคืนนี้! ยิ่งกว่านั้นเจ้านายใหม่คนนี้ดูใจแคบมากในขณะที่เขาขอให้แชนด์เลอร์มาที่สํานักงานของเขาในวันแรก
รักฉัน เกลียดฉัน
หนึ่งปีต่อมาเธอถูกขอหย่าและไม่เหลืออะไรเลย
เธอไม่ได้บ่นเกี่ยวกับมันเลย เธอรู้ว่าเป็นการแก้แค้นของเธอ สําหรับบาปใหญ่ที่พ่อของเธอได้กระทําต่อครอบครัวของเขา เธอต้องชดใช้... กับร่างกายของเธอ
เธอคิดว่าหลังจากการหย่าร้างเธอสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ ได้ แต่เธอคิดผิดโดยสิ้นเชิง!
โดยบังเอิญเธอกลายเป็นหุ้นส่วนงานของเขาและอยู่กับเขาทุกวัน
เธอคิดว่าเขายังคงเกลียดเธอ แต่เธอก็ค่อยๆตระหนักว่าเขาช่วยเธอในชีวิตและอาชีพและปกป้องเธอ
เขาบอกว่าเขาเกลียดความกล้าของเธอ แต่ทําไมเขาถึงให้ความอ่อนโยนของเธอ?
วันแล้ววันแล้วเธอตกหลุมรักเขา และเลิกวิ่งหนีเขา แต่... เขาจะรักเธอกลับมาไหม?
สามีรอบตัวของฉัน
แต่ค่าผ่าตัดสําหรับแม่สูงเกินไปและดาร์เรนไม่สามารถจ่ายได้เขาต้องขอเงินจากญาติและแม้แต่แฟนเก่า
อย่างไรก็ตามเขาไม่มีอะไรนอกจากความอัปยศอดสูและถูกทุบตีอย่างไร้ความปราณีขวาเมื่อเขามีเลือดออกและกําลังจะหมดสติบนพื้นแสงสีฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้าและดาร์เรนได้รับการเสนอข้อตกลงจากพระเจ้าว่าเขาสามารถมีทุกสิ่งที่เขาต้องการในชีวิตของเขารวมถึงชีวิตของแม่ความรักและเหนือสิ่งอื่นใด ศักดิ์ศรีของเขา ก็ต่อเมื่อ...
สามีของฉันอุ่นเตียง!
ในที่สาธารณะเขาเป็นตัวควบคุมเลือดเย็นและเด็ดขาดในหมู่อาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่
ในส่วนตัวเขาเป็นหมาป่าในผิวหนังของแกะเหมือนปิศาจตัวจริง เขาปล่อยเธอไปง่ายๆได้ยังไง?...
จนถึงวันที่เธอจากฉันไป
สามปีต่อมา เบลล่ากลับมาพร้อมกับลูกชายของเธอ เพียงเพื่อจะพบว่าอดีตสามีสุดที่รักของเธอ เอ็ดเวิร์ด ลองกำลังจะแต่งงานกับรูบี้ ป้าตัวน้อยของเธอ น้องสาวคนเล็กของพ่อของเธอ ซึ่งอายุเท่ากันกับเธอ และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอในวัยเด็กด้วย
จากนั้นเบลล่าพบว่ารูบี้คือคนที่ไม่เพียงแต่สร้างภาพโกงของเบลล่าเมื่อสามปีที่แล้ว แต่ยังซื้อหมอและอ้างว่าตัวเองเป็นผู้บริจาคไตให้เอ็ดเวิร์ดด้วย...
ตอนที่เธอกำลังจะบอกความจริงกับเอ็ดเวิร์ด เธอถูกรูบี้ลักพาตัวและขังไว้ในวันแต่งงานของพวกเขา...
เซ็นต์ชื่อแล้วคุณคือของฉัน
เธอมีวันไนท์สแตนด์กับคนแปลกหน้าสุดฮอตหลังจากการหมั้นของพี่สาว
ทันทีที่เธอตื่นนอนในห้องสวีทของโรงแรม เธอก็จากไปอย่างเงียบๆ โดยไม่รู้ว่าชายบนเตียงของเธอคือรีแกน ประธานกลุ่มมอร์ริส ซึ่งไม่ชอบให้ผู้หญิงแตะต้อง
รีแกนตามหาเฮเซลต่อไปและสาบานว่าเขาจะลงโทษผู้หญิงที่กล้าหาญคนนี้และทำให้เธออยู่ในนรก
เฮเซลไม่เคยคิดว่าจะได้พบกับเรแกนในคลับเมื่อเธออยู่บนเวที
เรแกนพาเธอออกไปและขังเธอไว้บนเตียง
"ก่อนที่ฉันจะเบื่อคุณ คุณต้องทำในสิ่งที่ฉันต้องการ"
"ตอนนี้ฉันต้องการคุณ!"
บอกว่าฉันไม่ได้รักเขา แต่ฉันโกหก
เธอควรจะแต่งงานกับธีโอดอร์ ซีโอที่ร่ํารวย
อย่างไรก็ตามอุบัติเหตุบังคับให้เธอทิ้งผู้ชายที่เธอรักมากที่สุด
เจ็ดปีต่อมาเธอได้รับการสนับสนุนเป็นแพทย์ที่มีทักษะกับฝาแฝดน่ารัก
และเธอได้พบกับธีโอดอร์อีกครั้งที่ตอนนี้กลายเป็นผู้ป่วยของเธอและเจ้าบ่าวในอนาคตของเพื่อนซี้ของเธอ
เธอส่งความปรารถนาไปให้คู่นี้ แต่หัวใจเธอเลือดออก
ได้เวลาบอกลาอดีตแล้ว แต่ฝาแฝดที่น่ารักของเธอมีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน
พวกเขาวางแผนที่จะทําให้ธีโอดอร์คนที่มีลักษณะเหมือนพวกเขาพ่อของพวกเขา!
ขณะเดียวกันเอเวอร์ลีห์ค้นพบอุบัติเหตุที่ทําให้ธีโอดอร์และเธอเลิกกันเป็นแผนการที่เลวร้าย













