บทนำ
แต่หลักๆ ก็... อยากรู้แค่เพียง... ถ้าไม่มีเธอคนนั้น แล้วปรรณจะมองปาวมั้ย
บท 1
ห้องแช็ตกลุ่มเพื่อนสนิท แก๊งเก๋า
Paow: เฮ้ พวกนายอยู่ไหน ทำไมปรรณไม่รับโทรศัพท์ ใครรู้มั่งว่าหมอนั่นมุดหัวอยู่ไหน
ปวรินทร์ส่งข้อความไปในห้องแช็ตส่วนตัวกับกลุ่มเพื่อนสนิทแก๊งสถาปัตย์ที่เรียนด้วยกันมาจนถึงปีสามของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งนี้ วันนี้วันศุกร์ เธอมีเรียนสามวิชา เช้าหนึ่งและบ่ายสอง ทั้งหมดนั้นล้วนเป็นวิชาสำคัญ ใกล้สอบเก็บคะแนนมิดเทอมอย่างนี้ อาจารย์ปล่อยของอย่างที่นักศึกษาต่างรู้กันดี จึงไม่มีใครกล้าโดด
ใช่! ไม่มีใครกล้าโดด แต่ยกเว้นแก๊งเก๋าที่นำโดย... ปรรณวัชร ประภาไพศาล ไอ้เพื่อนสนิทผู้สิ้นคิดของเธอเอง!
ปวรินทร์โทรหาเขาตั้งแต่เช้า เพราะไม่เห็นเขาที่โรงอาหารของคณะสถาปัตยกรรม ปวรินทร์และปรรณวัชรเป็นเพื่อนกันมายาวนานตั้งแต่สมัยเรียนประถมโน่นเลย พอจบมัธยมศึกษาก็เลือกเรียนสาขาวิชาสถาปัตยกรรมที่มหาวิทยาลัยเดียวกันอีก
PaParm: เบอร์ที่ท่านเรียกกำลังเศร้า กรุณาหิ้วเหล้าเข้ามาด้วย
Itti: ปาวววววว... อิทธิ์หิว มาด่วนๆ ขอข้าวขอแกงด้วยนะคร้าบคนดี
HotJao: ไอ้ปรรณน่ะเหรอ เมียมันทิ้ง (หิ้วตับปิ้งมาเราฝากด้วยนะเธอ)
HotJao: เบียร์ด้วย โหลนึง
ปวรินทร์อ่านเสร็จก็กลอกตามองบน ไอ้พวกเวรนี่มันเห็นเธอเป็นอีเย็นในเรื่องนางทาสหรือยังไงกัน! ปวรินทร์หมุนพวงมาลัยรถเลี้ยวเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตที่กำลังจะขับผ่าน
Paow: ที่?
PaParm: คอนโดไอ้ปรรณ รีบมานะ ไอ้เชี่ยของเธอมันกำลังอกหัก
เวลาหกโมงเย็น ร่างเพรียวบางในชุดนักศึกษาก้าวลงมาจากรถกระป๋องสีชมพูมะเหมี่ยวคู่ใจพร้อมกับหอบหิ้วถุงพะรุงพะรัง ผมดำยาวประบ่า หน้าผากนูนเกลี้ยงเกลามีผมม้าบางๆ ปิดอยู่ กรอบใบหน้ารูปหัวใจมีแว่นตากลมใสไร้ขอบสวม ดวงตากลมโตดำขลับหลังแว่นดูขุ่นเคืองปนเอือมระอา
เธอทาบคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไปในคอนโดสูง เวลาเย็นวันศุกร์เช่นนี้แทนที่จะได้กลับบ้านไปกินข้าวฝีมือแม่อย่างเช่นทุกครั้ง แต่กลับต้องหอบหิ้วถุงกับข้าวกับปลา กับแกล้มและเบียร์กระป๋องหนึ่งโหลมาที่่นี่ คอนโดของไอ้คนที่เพื่อนๆ บอกว่ากำลังอกหักนั่นล่ะ!
ปวรินทร์กดลิฟต์ไปยังชั้นสิบห้า ยืนเบียดผนังห่างคนสามคู่ที่ดูเหมือนเป็นคู่รัก มีเธอที่ดูไม่เข้าพวกอยู่คนเดียว จนกระทั่งถึงชั้นที่ต้องการ หญิงสาวก้าวออกจากลิฟต์ก็เดินตรงไปยังห้อง 1515 ซึ่งเป็นห้องมุมสุดด้านใน
คอนโดขนาดสี่ห้องนอนนี้เป็นของปรรณวัชร ปวรินทร์มีคีย์การ์ดสำรอง สามารถเข้าออกห้องนี้ได้ราวกับเป็นห้องของตัวเอง พ่อของปรรณวัชรซื้อให้ลูกชายตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง พ่อกับแม่ของเพื่อนสนิทเธอไม่ได้อยู่ด้วยกัน ตั้งแต่จำความได้ปวรินทร์ก็มีปรรณวัชรและแม่พรรณเป็นเพื่อนบ้านแล้ว
พ่อของปรรณวัชรเป็นนักธุรกิจร่ำรวยและมีครอบครัวใหม่ ส่วนแม่ของเขานั้นเปิดร้านก๋วยเตี๋ยวในตึกแถวสองคูหา ติดกับบ้านของปวรินทร์ซึ่งเปิดร้านมินิมาร์ท ดังนั้นเธอกับเขาจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่ชั้นปฐมวัยเลยทีเดียว เมื่อเธอสแกนคีย์การ์ดผลักประตูเปิดเข้าไปภายใน กลิ่นฉุนกึกของเหล้าเบียร์ก็ลอยมาปะทะจมูกทันที
"โห กลิ่น!" หญิงสาวเบ้หน้าอย่างไม่ชอบใจ หันไปมองซ้ายมือซึ่งเป็นโซนห้องนั่งเล่น ตรงโซฟารับแขกมีร่างสูงของชายหนุ่มสามคนนั่งอยู่ เบื้องหน้าคือขวดเหล้าขวดเบียร์และควันบุหรี่ลอยคละคลุ้งในอากาศ ทุกคนเงยหน้าขึ้นมามองเธออย่างพร้อมเพรียงกัน
ภาวิชญ์ หรือ ภาม หนุ่มผิวขาวหล่อเหมือนดาราฮ่องกงยิ้มกริ่ม จนตาเป็นรูปสระอิเมื่อเห็นเธอหิ้วของที่สั่งมาส่งถึงโต๊ะ
"นางฟ้ามาโปรดแล้ว... กำลังหมดหยดสุดท้ายพอดี ส่งมาเร็วเลยไอ้ปาว"
ภาวิชญ์ทำเสียงยินดีปรีดาเมื่อเห็นเธอ แต่ปวรินทร์ยังคงทำหน้าตึงใส่ทุกคนเพราะไม่ชอบกลิ่นหึ่งของแอลกอฮอล์ที่กรุ่นไปทั่วห้อง ปกติปรรณวัชรเองก็ไม่ชอบ ถ้าหากตั้งวงกันก็มักตั้งที่หน้าระเบียงที่มีชุดรับแขกเอาท์ดอร์วางอยู่ บางทีก็ปูเสื่อกับพื้นกระเบื้องนั่นแหละ แต่วันนี้กลับทั้งดื่มทั้งสูบกันในห้องแอร์อย่างไม่แยแสกฎที่เจ้าของห้องเป็นคนตั้งขึ้นเอง
"ข้าวของอิทธิ์ล่ะครับปาว หิวไส้จะขาดอยู่แล้วเนี่ย"
"แล้วปล่อยให้ตัวเองหิวทำไมล่ะ ร้านข้าวข้างล่างก็มี"
หญิงสาวเอ่ยเสียงขุ่น อิทธิพล หรือ อิทธิ์ ชายหนุ่มร่างสูงกำยำล่ำสัน ลูกชายเจ้าของโรงยิมยิ้มละมุนให้เธอ
"แหม ซื้อเองมันอร่อยที่ไหนกันล่ะ ต้องให้ปาวซื้อถึงจะอร่อย"
ตอบเสร็จก็ลุกขึ้นคว้าถุงอาหารเดินลิ่วไปยังโซนครัว
"เฮ้ย ไอ้อิทธิ์ ตับปิ้งกูอย่าเสือกกินหมดล่ะมึง"
จักราฤทธิ์ หรือ เจ้า ชายหนุ่มหน้าตาดีผิวขาวนวลแถมมีเชื้อมีสายเจ้าทางเหนือเหมือนชื่อเล่นเจ้าตัวตะโกนไล่หลังอิทธิพล พร้อมกับหันมายิ้มเผล่ให้ปวรินทร์
"ส่งเบียร์มานี่หนู"
จักราฤทธิ์กระดิกนิ้วเรียกหาของ ปวรินทร์ส่ายหน้าระอากับนิสัยกร้าวที่ไม่เข้ากับหน้าตาและสกุลรุนชาติของเพื่อนคนนี้ หญิงสาวคว้าถุงเบียร์กระป๋องแล้วแกล้งโยนไปให้อย่างรวดเร็ว ฟึ่บ!
ถุงเบียร์กระป๋องเกือบกระแทกดั้งโด่ง! ทำเอาคนกระดิกนิ้วสั่งถึงกับทำตาเหลือกกับนาทีเฉียดฉิวนั้น รีบยกมือลูบสันจมูกคมเพื่อสำรวจให้แน่ใจว่ามันยังคงโอเคดีอยู่
"ไอ้ปาว แม่งเล่นแรงฉิบหาย ถ้าดั้งฉันหักแกต้องรับผิดชอบนะโว้ย"
จักราฤทธิ์ทำเสียงเอะอะใส่เธอตามสไตล์คนมีปมด้อยที่มักถูกล้อว่าหน้าสวยหวานเลยชอบทำตัวห้าวและปากหมาไว้ก่อนเพื่อให้ดูแมนสมชายชาตรี พอตะโกนเสร็จก็ลุกขึ้นเอาเบียร์หนึ่งโหลออกจากถุงแช่ลงไปถังน้ำแข็งสี่เหลี่ยมที่วางอยู่ไม่ไกล ปวรินทร์หาได้ใส่ใจกับนิสัยไร้ความสุภาพของเพื่อนไม่ เพราะเธอชินเสียแล้ว
"อย่าลืมโอนตังค์มาด้วยล่ะ ย้ำ! โอนให้ไวเหมือนตอนสั่งของด้วยนะเด็กๆ!"
ปวรินทร์ชี้นิ้วกราดเป็นรายตัว ไม่ใส่ใจเสียงโวยวายว่าเธอเป็นยัยขี้งก หญิงสาวเบนสายตาไปมองคนที่นั่งนิ่งเงียบพิงขอบประตูบานเลื่อนตรงระเบียง ใบหน้าคมสันเหม่อมองวิวข้างนอก เสื้อเชิ้ตสีขาวยับย่น มือคีบบุหรี่ที่ใกล้จะหมดมวน หญิงสาวถอนหายใจก่อนเดินเข้าไปหา หย่อนตัวลงนั่งข้างๆ เขาหันมามองเธอนิดหนึ่งแล้วเบือนหน้ากลับไปมองวิวเดิม
"นายผิดสัญญากับเรา"
ปวรินทร์ปรายตามองบุหรี่ที่นิ้วเรียวยาวคีบอยู่ให้รู้ว่าเธอหมายถึงอะไร นั่นทำให้ดวงตาขรึมแดงก่ำของเขาชำเลืองมองหน้าเธออีกครั้ง นาทีต่อมามือใหญ่ก็กดบุหรี่ขยี้ลงกับพื้นกระเบื้อง ดีดก้นกรองทิ้งไปในกระถางเฟื้องฟ้าริมประตูระเบียง
"ขอโทษ... ลืม" เสียงพึมพำเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก
ปวรินทร์กลอกตา... ลืม? ง่ายๆ งี้เองนะ?
เลิกบุหรี่ ข้อตกลงที่เธอเคยขอเขาเอาไว้ก่อนยอมตามเขามาเรียนที่นี่ ปรรณวัชรยอมเลิกสูบบุหรี่ตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง สามปีที่เธอไม่เห็นเขาแตะมันเลย แต่พอผิดคำพูดก็เอ่ยขอโทษง่ายๆ อย่างขอไปที เหมือนไม่ได้ออกมาจากใจจริง และเหมือนคำสัญญาระหว่างกันมันไม่มีความหมาย และไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลยสำหรับเขา หญิงสาวระบายลมหายใจออกมา
บทล่าสุด
#117 บทที่ 117 Please tell me, (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#116 บทที่ 116 Please tell me, (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#115 บทที่ 115 Please tell me, (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#114 บทที่ 114 Please tell me, (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#113 บทที่ 113 มิตรภาพไม่เคยเลือนลา
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#112 บทที่ 112 มิตรภาพไม่เคยเลือนลา
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#111 บทที่ 111 มิตรภาพไม่เคยเลือนลา
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#110 บทที่ 110 อยู่ตรงนี้
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#109 บทที่ 109 อยู่ตรงนี้
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#108 บทที่ 108 อยู่ตรงนี้
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
รักไม่หลอก
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
รักระรินใจ
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ













