บทที่ 14 โมเม้นต์ที่มีเธอ

เขาหรี่ตามองตามสองคนนั้น ซึ่งหยุดยืนอยู่กลางร้านแล้วกวาดสายตามองไปทั่ว พอปวรินทร์เงยหน้าขึ้นก็สบตาเข้ากับปรรณวัชรทันที ปรรณวัชรก้าวลงมาจากชั้นลอย ตรงไปหาหญิงสาว

"มาทำไม ไหนว่าไม่มาไงล่ะ" เขาถามเสียงห้วน หันไปมองหน้าผู้ชายอีกคน

"นี่ชินท์... ชินท์ นี่ปรรณ... เพื่อนเราเอง"

ปวรินทร์แนะนำสองคนให้รู้จักกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ