บทที่ 79 ระยะทางกับความไว้ใจ

หลังจากร้องไห้จนตาบวมช้ำและปวดหัวตุบๆ ปวรินทร์ก็อาบน้ำสระผมเผื่อจะรู้สึกดีขึ้น แต่มันก็ดีขึ้นเพียงแค่ร่างกาย ส่วนจิตใจยังคงมัวหม่นและหัวใจเจ็บปวดหน่วงหนึบดังเดิม หญิงสาวไม่หยิบโทรศัพท์มาเปิดดูภาพอีก เวลาบ่ายสองโมงครึ่งปวรินทร์ก็ขับรถกลับบ้านแม่ที่ชานเมือง

"อ้าว มาแล้วเหรอลูก วันนี้ทำไมมาเร็วล่ะ"

แม่...