บทที่ 6 EP 6 "ความร้อนรุ่มของม่ายสาว"

โศภิตาใช้เวลายามค่ำในคืนวันเกิดของบุตรชายด้วยการนั่งดูโทรทัศน์ร่วมกันกับเขาตามปกติ ภายหลังจากรายการที่ดูอยู่จบลง โศภิตาก็เหลือบมองนาฬิกาเพื่อดูเวลาตามความคุ้นชิน ทันใดนั้นเองที่ร่างกายของเธอเริ่มแปลกไป เมื่อภายในร่องหลืบลึกเกิดอาการกระตุกรัดขึ้นอย่างกะทันหัน และแทนที่มันจะหายไป อาการนั้นกลับเริ่มรุนแรงขึ้นกว่าเก่า จนในไม่ช้า เธอก็เริ่มรู้สึกคันยุบยิบไปทั่วทั้งร่องรู

โศภิตาตื่นตะลึงเป็นที่สุด เป็นเวลาหลายปีแล้วที่ม่ายสาวห่างเหินในเรื่องเพศ แม้แต่กับการช่วยตัวเองก็ไม่ต่างกัน เธอไม่ได้สนใจในเรื่องพรรค์นี้มานานมากแล้ว เหตุเพราะโศภิตายังไม่เคยได้รับความอภิรมย์จากมันมาก่อน สามีของเธอไม่ได้มีพรสวรรค์ในด้านนี้นัก อีกทั้งเครื่องเคราของเขาก็ไม่ใช่ขนาดที่น่าพึงใจสำหรับเธอ 

ดังนั้นแล้ว หลังจากเธอเสียสามีและไม่ได้แต่งงานหรือออกเดตกับใคร โศภิตาก็ช่วยตัวเองลดน้อยลงเรื่อยๆ จนในที่สุดเธอก็เลิกทำมันไปโดยสิ้นเชิง และนับแต่นั้นเป็นต้นมา ร่างกายและจิตใจของโศภิตาก็ไม่เคยปรากฏอาการที่สื่อถึงความต้องการในเรื่องนี้อีกเลย

แต่แล้วในวันเกิดของริท บุตรชายบุญธรรมที่น่ารักของเธอ ในขณะที่เธอนั่งดูทีวีร่วมกันกับเขา ทำไมอาการอันร้างรามานานถึงได้เกิดขึ้นมาอีกครั้ง? หญิงสาวสับสนงุนงงเป็นอย่างมากเมื่อไม่สามารถเสาะหาสาเหตุของมันได้ 

โศภิตาหันซ้ายขวาเหลือบตาหาไปทั่ว แต่แน่นอนที่ในบริเวณนี้มีเพียงบุตรชายเท่านั้น และเมื่อเธอมองไปที่เขา ลิ้นของเธอก็แลบเลียปากเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว 

‘ ริท...งั้นเหรอ… ไร้สาระน่าโศภิตา เขาเป็นลูกเรานะ ’ ม่ายสาวยักไหล่เล็กน้อยให้กับความคิดอันไร้สาระ เธอสัญญากับตัวเองว่าจะไม่คิดถึงริทในแง่นั้นอีก

แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความร้อนรุ่มตรงหว่างขาลดลงเลย ไม่ว่าโศภิตาจะพยายามคิดถึงเรื่องอื่นยังไง อาการที่ปรากฏก็มีแต่จะเพิ่มขึ้นๆ ตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่าเธอกำลังมีอารมณ์

ผ่านไปไม่กี่นาที ลมหายใจของโศภิตาก็เริ่มขาดห้วง ร่องรูของเธอแฉะแล้ว และเธอก็รู้ดีว่ามันต้องการอะไรมาสอดใส่ อีกทั้งขณะนี้ ภายใต้เสื้อผ้าที่สวมใส่ ทรวงอกอวบอิ่มของเธอก็ถูกกระตุ้นเรียบร้อยแล้วเช่นเดียวกัน หลักฐานก็คือส่วนปลายของมันที่กำลังแข็งชูชันดันอยู่ด้านในนั้น

คำสัญญาที่โศภิตาให้ไว้กับตนเองถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว ม่ายสาวยังคอยแอบมองบุตรชายอย่างต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลา และไม่ใช่แค่เพียงที่ใบหน้าเท่านั้น แต่ยังกับที่ร่างส่วนล่างของเด็กหนุ่มด้วย โศภิตาจึงยิ่งได้รับการกระตุ้นจากริทเพิ่มขึ้นอีก 

แม้ว่าเธอจะพยายามลบล้างความคิดอันผิดแผกนี้อยู่หลายครั้ง แต่ทว่า ดวงตาสวยของเธอกลับคอยหาทางจับจ้องมองไปยังร่างกายของริทอยู่เสมอ โดยเฉพาะยังเป้ากางเกงอันก่อตัวเป็นรอยตุงนั่น

และจากการมองนั้น โศภิตาก็เริ่มจินตนาการถึงขนาดของมัน หญิงสาวคิดหวังจะให้สิ่งนั้นใหญ่โตกว่าสามีของเธอ ที่ผ่านมา การหลับนอนกับสามีไม่เคยทำให้โศภิตารู้สึกถึงใจเลยแม้สักครั้ง เนื่องเพราะสามีของเธอมักจะเสร็จสมอย่างรวดเร็วอยู่ฝ่ายเดียว และมักจะทิ้งเธอไว้ให้ค้างคาในขณะที่โศภิตาเพิ่งจะมีอารมณ์ร่วมเท่านั้น

มโนคิดของโศภิตาพลันเตลิดไกลยิ่งกว่าเก่า ภาพของการร่วมรักอย่างร้อนแรงกับบุตรหนุ่มผุดแทรกขึ้นมาในหัว และในทุกครั้งหลังจากที่เธอปัดความนึกคิดนี้ทิ้ง มันก็จะก่อตัวขึ้นมาใหม่อีกครั้งอยู่ร่ำไป 

ในทุกเสี้ยวนาทีที่เลยผ่าน ร่างกายและจิตใจของม่ายสาวก็จะร้อนรุ่มยิ่งขึ้นเรื่อยๆ และการจะดับมัน ม่ายสาวก็นึกออกแค่เพียงสิ่งเดียว

‘ ทำไม…ทำไมเราถึงได้เป็นแบบนี้นะ เราอยากได้แท่งเอ็นของริท เราอยากได้น้ำร้อนๆ ของริทฉีดเข้ามาในตัวเรา อูยย..ยส์ ริทลูกแม่...แม่เงี่ยนเหลือเกิน… ’

---------------------------------------------

ริทรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเพราะไม่รู้ว่าคำสั่งจะส่งผลและทำงานอย่างไรกับโศภิตา แต่เมื่อครบสิบนาที ริทก็สังเกตว่าแม่บุญธรรมเริ่มเหลือบมองเขาเป็นครั้งคราว และยิ่งเวลาผ่านไป จำนวนครั้งและระยะเวลาก็เริ่มมากขึ้น อีกทั้งเป้าหมายของสายตาก็เริ่มจับจ้องมายังร่างกายท่อนล่างของเขา

หลังได้เห็นอาการของแม่บุญธรรม เด็กหนุ่มจึงเริ่มเกิดอารมณ์ขึ้นมาทีละน้อย แท่งเอ็นของเขาที่เคยสงบเงียบพลันเริ่มแข็งตัวเพิ่มขึ้นช้าๆ และตั้งแต่นั้นเอง ริทก็เริ่มเห็นสีหน้าอันแดงระเรื่อของโศภิตาที่เหลือบมองมายังรอยตุงของเป้ามากครั้งขึ้น

ริทมั่นใจแล้วว่ามันได้ผลอย่างแน่นอน แม้แต่ในขณะนี้ โศภิตาก็กำลังค่อยๆ ถูกปลุกเร้าอยู่ตลอดเวลา และจากท่าทียั่วยวนที่เธอใช้มองเป้าตุงๆ ของเขานั้น เด็กหนุ่มก็มั่นใจว่าเธอไม่ได้คิดถึงใครอื่นเลยนอกจากเขา 

เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นที่อาการร้อนรุ่มจะเพิ่มมากขึ้นเกินกว่าที่เธอจะรับมือได้ หลังจากนั้น แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องน่าอายสำหรับเธอ โศภิตาก็จะไม่เหลือตัวเลือกอื่นใดนอกจากการขอให้เขาร่วมรักด้วย และหากโศภิตาไม่ยอมทำมัน เธอก็จะต้องทรมานจากอาการอันเกินทนนี้อีกต่อไป

ดังนั้น สิ่งที่ริทต้องทำก็คือการรอคอย และเมื่อใดที่ความต้องการของแม่บุญธรรมสุกงอม เมื่อนั้นเอง ก็จะถึงเวลาที่ริทสามารถดื่มด่ำกับร่างกายอันสุดแสนเย้ายวนของสาวใหญ่คนนี้ได้

ไม่กี่นาทีถัดจากนั้น ร่างกายของโศภิตาก็รุ่มร้อนจนแทบคลั่ง แม้จะรู้ว่าต้องทำเช่นไรเพื่อให้ความต้องการนี้เป็นจริง แต่ถึงกระนั้นม่ายสาวก็ยังไม่ยอมแพ้ เธอยังคงหลงเหลือมโนธรรมมากพอที่จะต่อสู้กับมัน

ริทเองก็สัมผัสได้ถึงเรื่องนี้ดี เพราะพักใหญ่แล้วที่โศภิตาไม่ยอมละสายตาจากเป้ากางเกงที่เขาสวม อีกทั้งยังปรากฏหยาดน้ำลายใสไหลออกมาเล็กน้อยจากมุมปากของเธอ ในขณะที่เธอกำลังจินตนาการถึงสิ่งที่อยากให้เกิดขึ้นอีกด้วย

สำหรับริทแล้ว ความพยายามของโศภิตาช่างดูน่าขบขันเสียจนเขาเกือบจะเผลอยิ้ม แต่ก็ถึงเวลาแล้ว ที่เขาจะทำให้เธอยอมจำนนต่อความต้องการของตนเอง ดังนั้น ในขณะที่เธอจ้องมองมาที่เขา ริทก็แกล้งเอ่ยถาม

" มีอะไรรึเปล่าครับแม่ แม่มองผมแปลกๆ แถมยังหน้าแดง…. "

" … "

โศภิตาตกใจและเขินอายเกินกว่าจะตอบกลับ ใจจริงแล้วเธออยากจะบอกบุตรชายว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นและบอกให้เขากลับไปดูทีวีต่อ แต่เมื่อเห็นสายตาและใบหน้าของริทที่มองมา อะไรบางอย่างก็ขาดผึง และเธอก็กระโจนเข้าหาเขา ก่อนจะบดริมฝีปากนุ่มของตนลงบนปากเด็กหนุ่มขณะที่เธอผลักเขาลงบนโซฟา

" เดี๋ยวครับแม่ ! อะไรกัน อะ อุ้ฟ ! " เด็กหนุ่มแกล้งร้องเสียงหลงก่อนจะโดนแม่บุญธรรมคร่อมทับ เขาไม่สามารถพูดอะไรได้อีกเมื่อถูกเธอจูบอย่างดูดดื่มร้อนแรง 

ริทรู้ดีว่าตอนนี้โศภิตาไม่อาจทนกับความต้องการที่แผดเผาร่างกายได้อีกต่อไป แต่ถึงกระนั้น เขาก็ไม่คาดคิดว่าเธอจะเป็นฝ่ายกระโจนใส่เขาอย่างดุเดือดเช่นนี้โดยไม่มีการถามไถ่ แต่แม้จะโดยไม่ทันตั้งตัว เขาก็รู้สึกชอบมันมาก อีกทั้งยังมีสัมผัสจากทรวงอกโตที่เบียดบดลงมาหลังจากเธอโถมร่างทับนั่นอีก เพียงเท่านี้ เด็กหนุ่มก็แทบจะสำลักความสุขเอาเสียแล้ว 

แม้จะเป็นครั้งแรกในรอบสิบแปดปี แต่เมื่อลิ้นอันเรียวนุ่มของโศภิตาพุ่งตัวแทรกผ่านเข้ามาในโพรงปากของเด็กหนุ่ม ธรรมชาติก็สั่งให้เขาส่งลิ้นหนาของตนเข้าพัวพันทักทายกลับ ทั้งคู่ผลัดกันแลกลิ้นอย่างนัวเนียลึกซึ้งในขณะกำลังนอนอยู่บนโซฟา และเมื่อผ่านไปประมาณหนึ่งนาที โศภิตาก็เริ่มรู้สึกตัวและถอนจูบออกอย่างรวดเร็ว เธอนั่งนิ่งขณะรู้สึกเขินอายอย่างไม่น่าเชื่อ ส่วนริทเองกลับเสียดายเล็กน้อยที่มันจบลง เขาลุกขึ้นนั่งและมองประสานสายตากับแม่บุญธรรม นี่เป็นจูบแรกอันบริสุทธิ์ของเขา และเด็กหนุ่มก็อยากทำมันต่อ

" ทำไมแม่ถึง....ทำแบบนี้ครับ " ริทถามเสียงแหบพร่า 

และเมื่อโศภิตาได้ยินชื่อของเธอจากปากริท ร่องรูของเธอก็เกิดการบีบรัดขึ้นเบาๆ ราวกับมันกระซิบบอกให้เธอร้องขอให้เด็กหนุ่มตรงหน้าเข้าไปสำรวจภายใน

เธอกำลังอับอายริทเป็นอย่างมากหลังจากที่เพิ่งจูบเขาไปอย่างดุเดือด แต่แม้จะเป็นแบบนั้น โศภิตาก็รู้ดีว่าอาการรุ่มร้อนจะไม่หายไป เธอยังต้องการอะไรที่มากกว่าเพียงแค่จูบ

" แม่...เอออ.. " โศภิตาไม่รู้จะกล่าวด้วยคำพูดเช่นไรดี ทันใดนั้น บุตรชายบุญธรรมก็ยื่นมือขึ้นมาจับมือเธอ โศภิตาจึงมองไปที่เขาซึ่งขณะนี้กำลังยิ้มด้วยความอบอุ่น

" แม่ควรจะบอกผมนะครับ ถ้าเผื่อ… จะมีอะไรที่ผมช่วยได้ "

ในที่สุด หลังจากได้สัมผัสกับความอ่อนโยนของบุตรชาย เส้นกั้นระหว่างความผิดชอบชั่วดีของโศภิตาก็พังทลายลง

" คือ...เอ่อ...ตอนนี้... แม่กำลังมีอารมณ์มาก และคือ..แม่ก็อยากเย.. เอออ..อยากมีเพศสัมพันธ์กับลูก แม่ก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่…แต่ตอนนี้..เอออ...ลูกกำลังกระตุ้นอารมณ์ของแม่มากๆ เลย " เมื่อพูดจบ ใบหน้าของเธอก็สุกแดงราวกับลูกตำลึง ก่อนเธอจะซบหัวลงกับอกของริทเพราะไม่อยากเห็นสีหน้าของเด็กหนุ่ม

ริทถึงกับอมยิ้มเมื่อพบว่าโศภิตาช่างทำตัวน่ารักเกินกว่าจะเป็นผู้หญิงที่อายุสามสิบเจ็ด เธอยังคงปฏิบัติตัวราวกับเป็นวัยรุ่นแรกแย้มแสนขี้อาย และมันก็ทำให้เขาชอบที่เธอเป็นแบบนี้มาก 

ริทดึงม่ายสาวออกจากอกและมองตรงเข้าไปในดวงตาสวยของเธอ แต่โศภิตาพยายามหลบตานั้นด้วยความเขินอายในสิ่งที่เพิ่งจะกล่าวออกไป เธอไม่รู้ว่าบุตรชายจะคิดและมีปฏิกิริยาเช่นไรกับคำกล่าวนั้น มีแม่บุญธรรมที่ไหนบ้างที่มาขอให้ลูกบุญธรรมมีอะไรกับตัวเอง อย่างน้อยตอนนี้ เธอก็หวังว่าริทจะไม่รังเกียจเธอ

แต่สิ่งที่ริททำนั้นกลับเหนือความคาดหมาย เด็กหนุ่มช้อนคางของโศภิตาให้มองมาที่เขาแล้วสบตานิ่ง และเมื่อเธอจ้องมองกลับ ม่ายสาวก็รู้สึกโล่งใจเมื่อไม่เห็นความรู้สึกรังเกียจใดๆ ในสายตาคู่นั้น

" แล้ว...แม่บุญธรรมอายุสามสิบเจ็ดปีของผม อยากให้ผมมีเพศสัมพันธ์...กับแม่ไหมครับ " 

โศภิตาพยักหน้ารับเบาๆ ด้วยสายตาเว้าวอน 

เห็นดังนั้น ริทจึงยิ้มและพูดขึ้นว่า " ได้ครับ ผมจะทำมันเพื่อแม่ แต่แม่ต้องพูดอะไรบางอย่างให้ผมฟังก่อน " จากนั้นเด็กหนุ่มก็เข้าไปกระซิบบางอย่างข้างๆ หูของแม่บุญธรรม

เมื่อฟังจบ หน้าของเธอก็ไม่อาจจะแดงไปกว่าเดิมได้อีกแล้ว 

" ม..แม่...แม่พูดอะไรแบบนั้นไม่ได้ " 

ริทปล่อยมือจากแม่บุญธรรมทันทีและพูดว่า " ได้ครับ งั้นผมก็จะไปนอน " เขาทำท่าจะลุกขึ้น

" เดี๋ยวก่อน ! " ม่ายสาวคว้าแขนบุตรชายไว้ทันที กลีบสาวอันเปียกเยิ้มของเธอกำลังต้องการบางสิ่งจากเขา ดังนั้น โศภิตาจึงทำได้เพียงยินยอมรับความต้องการของบุตรชายและทำมัน

" อย่าเพิ่งไปนะริท ได้โปรด...แม่ยอมพูดแล้ว " 

ริทยิ้มอีกครั้งและฟังเธอ

" ริท.. ได้โปรดร่วมรักกับแม่บุญธรรมวัยสามสิบเจ็ดปีคนนี้ตลอดทั้งคืน จนกว่าแท่งเนื้ออุ่นๆ ของลูกจะฉีดน้ำเชื่อข้นๆ ให้เต็มมดลูกของแม่ด้วยเถอะ " โศภิตาหลุบตามองพื้นทันทีที่พูดจบ เธอไม่คิดฝันสักนิดว่าในชีวิตจะพูดอะไรน่าอายเช่นนี้ออกไปได้

แม้ว่าริทจะแกล้งเธอเล็กน้อยด้วยการแอบบันทึกประโยคนี้ไว้ในมือถือ แต่ในตอนนี้ เป้ากางเกงของเขาตุงจนแทบจะทะลุแล้ว เด็กหนุ่มไม่สามารถทนรอได้ต่อไปอีก เขาจึงหัวเราะเบาๆ และพูดขึ้นว่า

" งั้นเรามาเริ่มกันเลยเถอะครับ แม่.. "