บทที่ 112 ตอนพิเศษ หมอวิค & หมอพริม 1

“หมอวิค ด้านโน้น เร็วๆ มันจะวิ่งไปด้านโน้น รีบสลักมันไว้ เร็วสิ!”

หล่อนตะโกนทำให้ชายหนุ่มได้สติกลับมาอยู่กับเหตุการณ์ตรงหน้า ร่างสูงรีบก้าวไปด้านตรงกันข้าม

“โชคดีที่ไม่ใช่พุ่มหนาม ไม่อย่างนั้นผมเห็นจะต้องขอบาย”

เขาเอ่ยพร้อมกับใช้มือแหวกพุ่มไม้ออก เห็นเจ้าแมวสีดำม้วนตัวเป็นก้อนกลมตัวสั่นงันงกน่าสงสาร...