บทนำ
นิยายสำหรับนักอ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปี ขึ้นไป
เขาและเธอเป็นเพื่อนซี้กันมานานตั้งแต่ชาติที่แล้ว เขายอมให้เธอหากินกับความหล่อสุดฮ็อตของเขา ด้วยการเป็นคนจัดคิวสาวๆ ให้ เขาจะบอกเธอยังไงดี ว่าคนที่เขาอยากเดตและอยากจะอะไรๆ ด้วยนั้น คือ คนจัดคิวนั่นแหละ
บท 1
อากาศขมุกขมัวของอังกฤษ ดูเหมือนว่าฝนกำลังจะตกในเวลาเย็นอีกแล้วระยะนี้ แซม แม็คเคนซี่ ชายหนุ่มร่างสูงสมาร์ตวัยยี่สิบเจ็ดปี ลูกชายคนสุดท้องของมหาเศรษฐีตระกูลแม็คเคนซี่แห่งเมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา ถอดเสื้อกาวน์แขวนในล็อกเกอร์ส่วนตัวก่อนจะเดินออกจากโรงพยาบาลที่กำลังฝึกงานอยู่
ปีนี้ชายหนุ่มเรียนเป็นปีการศึกษาสุดท้ายของหลักสูตรแพทยศาสตร์บัณฑิตหลักสูตรห้าปี อีกไม่กี่เดือนก็จะจบ เมื่อจบแล้วก็จะได้เป็นจูเนียร์ด็อกเตอร์ทำงานอยู่โรงพยาบาล (Foundation Training) โดยมีซีเนียร์ด็อกเตอร์เป็นซูเปอร์ไวเซอร์ให้ ซึ่งการเป็นจูเนียร์ด็อกเตอร์นี้ก็จะได้เงินเดือนไปด้วย จากนั้นแซมตั้งใจจะเรียนต่อหลักสูตรแพทย์เฉพาะทางสาขาศัลยศาสตร์ออร์โทพีดิกส์ หรือ ออร์โธพีดิกส์ (Orthopaedic surgery) เป็นสาขาวิชาหนึ่งของวิชาศัลยศาสตร์ ที่เกี่ยวข้องกับกระดูก ข้อ เส้นเอ็น และกล้ามเนื้อต่างๆ ของร่างกาย ซึ่งเป็นหลักสูตรเข้มข้นระยะเวลาถึงห้าปี
แต่มีข้อแม้ว่า ถ้าหากโซเฟีย แบรดดี้ เพื่อนรักของเขาจะยอมอยู่ที่อังกฤษต่อเป็นเพื่อนเท่านั้น เพราะทั้งสองมีข้อตกลงกันอยู่ว่าเมื่อจบแล้วแซมจะต้องไปประจำอยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนของตระกูลแบรดดี้ ซึ่งเป็นของบิดาของโซเฟียเพื่อนรักของเขานั่นเอง
ร่างสูงสมาร์ตสวมเสื้อเชิ้ตสีเทากางเกงสแล็คสีดำรองเท้าหนังอิตาเลียนเป็นเงาวับก้าวขึ้นนั่งหลังพวงมาลัยรถสปอร์ตสีดำสองประตูคันหรู มือสะอาดสตาร์ทรถและค่อยขับเคลื่อนออกจากโรงพยาบาลสู่บ้านซึ่งเป็นแฟลตสามห้องนอนในย่านที่อาศัยของคนรวย แฟลตใหญ่ของโซเฟียที่เขาและหล่อนอาศัยอยู่ด้วยกันตั้งแต่ย้ายมาเรียนที่อังกฤษเมื่อสี่ปีก่อน
กริ๊ง-กริ๊ง
เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น ชายหนุ่มกดรับที่หูฟังบลูธูทไร้สาย
“ว่าไง?” เขาถามออกไปทันทีเพราะรู้ดีว่าเป็นใคร
จะใครเสียอีกล่ะถ้าไม่ใช่ โซเฟีย แบรดดี้ เพื่อนซี้จอมจุ้นจ้านของเขาเอง
“อยู่ไหนฮึนายแซม นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว”
น้ำเสียงดังโวยวายมาตามสาย ซึ่งเป็นเรื่องปกติหมายความว่าเขาไม่ได้ดั่งใจเจ้าหล่อน แต่ถ้าหล่อนพูดไพเราะหรือพูดดีนั่นก็จะตีความได้อีกแบบว่าหล่อนต้องการบางสิ่งบางอย่างจากเขา แซมมองดูนาฬิกาหน้ารถบ่งเวลาหกโมงเย็น
“เพิ่งลงเวร ทำไม” เสียงห้าวเอ่ยถามอย่างไม่เดือดร้อน ทำให้ได้ยินเสียงจิ๊กจั๊กไม่สบอารมณ์ดังมาเข้าหู
“ยังจะมาถามอีก คืนนี้นายมีเดตกับธัญญ่า นัดทุ่มตรงต้องไปรับเจ้าหล่อนที่แฟลตด้วย”
เสียงขุ่นตอบมา แซมส่ายหน้า หล่อนขยันจับคู่ให้เขาเสียจริง ยายเพื่อนจอมแส่คนนี้
“คราวหลังจะนัดใครให้กระผม ก็กรุณาบอกล่วงหน้าด้วยจะขอบคุณมาก” น้ำเสียงห้าวเอ่ยประชดประชันกลับ
“ไม่ต้องมาทำเสียงประชดเลย ก็นายทำตัวยุ่งเหลือเกินนี่ช่วงนี้ โซวเองก็ลืมน่ะ แต่ยายธัญญ่าเขานัดมา โซวเลยจะลองให้โอกาสหล่อนดู”
แม่สื่อกิตติมศักดิ์ประจำตัวเขาโดยที่เขาเองก็ไม่ได้แต่งตั้งสักนิดกล่าวเสียงชี้ขาด หล่อนช่างเจ้ากี้เจ้าการเหลือเกินและเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากตามใจหล่อน เห็นหล่อนทำแล้วมีความสุขจึงปล่อยๆ ไปตามเรื่อง
“เหรอ...ได้อะไรล่ะรอบนี้”
แซมถามดักคออย่างรู้ทัน เพราะเรื่องของเรื่องก็ไม่ใช่อะไร แต่เป็นเพราะว่าเจ้าหล่อนเป็นคุณหนูจอมงก ชอบของฝากของสมนาคุณเท่านั้นเอง หมอแซมคิวทองเลยต้องมีแม่สื่อหรือผู้จัดการส่วนตัวนามโซเฟียคอยจัดคิวจัดระเบียบสาวๆ ที่เข้ามาจีบให้
“บ้า อย่าหาความกันนายแซม”
ต่อว่าด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้มนิดหนึ่ง แซมนึกออกว่าหล่อนกำลังทำหน้ายู่ปากจู๋ไปด้วยตอนนี้ อันที่จริงเจ้าหล่อนรวยมาก แซมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องอยากได้ของฝากถึงขนาดจะขายเพื่อนอย่างเขาให้ได้ก็ไม่ทราบ
มีบางครั้งที่หล่อนเผลอตัวเล่าด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า ของฝากจากยายลอเรนซ์เป็นกระเป๋ารุ่นลิมิตเต็ดที่หล่อนหาซื้อไม่ได้ หรือไม่ก็น้ำหอมฝรั่งเศสที่ยายนาตาชาให้นั้นผลิตไม่กี่ขวดในโลกและคุณหนูโซเฟียแห่งตระกูลแบรดดี้ก็พลาดไม่ทันคนอื่นอีกตามเคย
“เห็นแก่ของจนถึงขั้นเร่ขายเพื่อน ระวังเถอะน้ำตาจะเช็ดหัวเข่า” แซมเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังอะไรนัก
“ไม่ต้องพูดมากเลยนายแซม รีบมาเร็วๆ โซวเตรียมชุดไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ขับรถดีๆ ระวังๆ แต่อย่าช้า”
คำสั่งสุดท้ายก่อนเจ้าหล่อนจะวางสาย แซมส่ายหน้าแต่ปากหยักได้รูปก็จุดยิ้มบางออกมา เมื่อนึกถึงท่าทางของคนที่กำลังกระวนกระวายรอเขาอยู่ที่แฟลต ตลอดชีวิตที่คบหากันมาตั้งแต่เล็กจนโตนั้น เจ้าหล่อนเป็นเพียงผู้หญิงคนเดียวที่เขายอมให้วุ่นวายชี้นิ้วบงการชีวิต
การที่เขาเรียนแพทย์นี้นอกจากจะเป็นความใฝ่ฝันส่วนตัวแล้ว เจ้าหล่อนก็เป็นฝ่ายสนับสนุนตัวยง ซึ่งเหตุผลที่อยู่เบื้องลึกเบื้องหลังนั้นแซมก็สงสัยว่ามันจะเกี่ยวกับการที่หล่อนต้องการให้เขาทำงานให้ในอนาคตนั่นเอง
“โซวหัวไม่ดี เรียนไม่เก่ง แซมเรียนแทนโซวนะคะคนดี”
เสียงหวานฟังไพเราะฉอเลาะอ้อนเวลาหล่อนปะเหลาะใช้ นั่นคือตอนก่อนจะจบไฮสกูล ครอบครัวของหล่อนมีโรงพยาบาลขนาดใหญ่ แต่โซเฟียไม่อยากเรียนหมอ บิดาของหล่อนซึ่งเป็นผู้อำนวยการบริหารก็ไม่อยากบังคับลูกสาวเดียว จึงปล่อยให้โซเฟียเลือกเรียนด้านการเงินและการบัญชีตามที่หล่อนต้องการ แต่เจ้าตัวกลับมาบังคับเพื่อนรักอย่างเขาแทนเสียนี่
เขาจึงแกล้งเอาเป็นข้ออ้างในบางครั้งว่าที่เขาเลือกเรียนนี่ก็เพราะหล่อน ให้นึกถึงบุญคุณเขาเอาไว้ให้มากๆ เวลานี้เขาสั่งการว่าถ้าเขาเรียนต่อแพทย์เฉพาะทางอีกห้าปี เจ้าหล่อนก็จะต้องอยู่เป็นเพื่อนเขาที่นี่ต่อไป ไม่อย่างนั้นก็อย่าได้หวังว่าเขาจะตามใจหล่อนอีกแต่จะเป็นทางใครทางมัน
แซมขับรถไปจอดตรงที่จอดรถประจำ จากนั้นร่างสูงก็ก้าวยาวขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่เป็นแฟลตที่พัก ชายหนุ่มยังไม่ทันรูดคีย์การ์ด ประตูห้องก็ถูกดึงเปิดผางออก เหตุผลนั้นไม่ต้องสงสัยเพราะตรงหน้าห้องมีกล้องวงจรปิดที่ส่งภาพไปยังเครื่องรับภายในห้อง ชายหนุ่มสงสัยว่าเจ้าหล่อนคงนั่งจ้องเจ้าจอนั่นตาไม่กระพริบเลยทีเดียว
บทล่าสุด
#209 บทที่ 209 รักนะคะคุณหมอ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#208 บทที่ 208 รักนะคะคุณหมอ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#207 บทที่ 207 รักนะคะคุณหมอ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#206 บทที่ 206 รักนะคะคุณหมอ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#205 บทที่ 205 รักนะคะคุณหมอ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#204 บทที่ 204 รักนะคะคุณหมอ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#203 บทที่ 203 รักนะคะคุณหมอ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#202 บทที่ 202 เดอะแก๊งค์มาครบทีม
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#201 บทที่ 201 เดอะแก๊งค์มาครบทีม
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#200 บทที่ 200 เดอะแก๊งค์มาครบทีม
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026
คุณอาจชอบ 😍
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”













