บทที่ 132 ตอนพิเศษ หมอวิค & หมอพริม 6

เขาล้มตัวลงนอนแล้วทำตาพราวย้อนภาพตั้งแต่หล่อนกระโดดกอดเขา จากนั้นก็ทุกช็อตอย่างสโลโมชั่นราวกับกำลังดูหนังที่ฉายอยู่ในหัวภาพฟูลเอชดีเลยทีเดียว

“ขำแม่แกจริงๆ ว่ะเจ้าลักกี้ ทำไมเขาถึงน่ารัก เอ๊ย น่าฟัด เอ๊ย ไม่ใช่ พ่อหมายถึงน่าหมั่นไส้แบบนั้นน่ะ ผู้หญิงอะไรจะตรงจะเปิ่นจะไม่รักษาลุ๊กซ์ของตัวเองซะขนาดนั้...