บทที่ 2 NO HEART : CHAPTER 2
“มาอยู่ด้วยกันสิ หนุ่มน้อย”
“เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องไปกับแกด้วย” สายตาคมกริบของเด็กชายวัยสิบขวบที่ยืนอยู่ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำลงมา พร้อมกับในมือที่ถือไม้หน้าสามเลอะเลือด สายฝนช่วยชำระเลือดจากชายสามคนที่นอนสลบอยู่ ใบหน้าของเด็กชายที่เขาเห็นต้องตกใจกับท่าทางและแววตาที่แสนจะน่ากลัว ราวกับปีศาจสิงอยู่ในร่าง ริชาร์ดในวัยยี่สิบสามปี นั่งลงตรงหน้าเด็กชายคนนี้ที่ยกไม้จ่อมาที่ใบหน้าของเขา
“เธอชื่ออะไร?”
“ไวท์”
“งั้นเหรอ? ทำไมถึงทำร้ายคนของฉันแบบนี้ล่ะ” ไวท์วัยสิบขวบไม่ตอบ แต่กลับหันไปมองชายสามคนที่นอนสลบอยู่ด้วยสีหน้าเคียดแค้น และตวัดสายตามาจ้องริชาร์ดต่อ
“มันทำร้ายพี่สาวฉัน”
“พี่สาว? เธอมีพี่สาวด้วยเหรอ แล้วคนของฉันทำอะไรพี่สาวเธอ” ริชาร์ดขมวดคิ้วทันที ก่อนจะมองร่างของเด็กสาววัยสิบสามปีที่ใบหน้าถูกตบเป็นรอยแดง เดินออกมาจากมุมตึก ใบหน้าสวยราวกับนางฟ้าตัวน้อยๆ สะกดหัวใจของมาเฟียวัยยี่สิบสามปีของเขา ถึงแม้จะมีรอยช้ำตามใบหน้าแต่หาทำให้ใบหน้าสวยถูกมันบดบังไม่ ไวท์เห็นวิเวียนเดินออกมาจากตึกก็รีบไปประคองพี่สาวตัวเองมาทันที
“มันจะข่มขืนพี่สาวฉัน”
“!!!”
“ฉันไม่เอามันตายก็ดีแค่ไหนแล้ว...”
“ไวท์ พอเถอะ เรากลับกันเถอะนะ” น้ำเสียงเล็กๆ เข้าไปรบกวนหัวใจของริชาร์ดอย่างมาก มือหนาคว้าข้อมือเล็กของเด็กสาวไว้แน่น แต่ทว่า...
เพียะ!!
“แกคิดจะทำอะไรพี่ฉัน!!”
“เปล่า ฉันแค่อยากให้พวกเธอไปอยู่ด้วยกันกับฉัน”
“หือ?”
“ฉันจะอุปการะเธอทั้งสองคนเอง ต่อจากนี้ไป... พวกเธอสองคนจะไม่ลำบาก และเดียวดายกัน”
“...”
“มาอยู่กับฉันนะ เรียกฉันว่าอาหรือพ่อก็ได้”
“จะแน่ใจได้ยังไงว่าแกจะไม่หลอกพวกเรา” ไวท์มีความคิดที่เกินเด็กสิบขวบ เขาฉลาดและเข้มแข็งต่างจากเด็กสิบขวบรุ่นเดียวกัน เขามีความเย็นชา แข็งกระด้างและโหดร้ายมากกว่าเด็กทั่วไป แล้วริชาร์ดคิดถูกหรือที่จะเลี้ยงเด็กอันตรายอย่างเขาไว้
“ฉันเป็นมาเฟีย ไม่เคยโกหก... ไปอยู่กับฉันนะทั้งสองคน แล้วเธอจะไม่ต้องเจอเรื่องแบบนี้อีก”
“ไวท์ พี่ว่า...”
<strong>“ไม่ต้องห่วงนะวิว ฉันจะดูแลเธอเอง”</strong>
<strong> </strong>
“ไวท์!!”
“อะไร?”
“คิดอะไรอยู่เหรอ?”
“เปล่า” ใบหน้าหล่อหันไปมองวิเวียนที่เดินมาจัดชุดสูทของเขาให้อย่างยิ้มแย้ม เขาอยากเห็นพี่สาวของเขายิ้มให้เขาแบบนี้ ไม่อยากให้อดีตที่เลวร้ายมาทำให้เขาและพี่สาวต้องพบเจออะไรที่มันโหดร้ายอีกแล้ว วิเวียนผูกเนกไทให้ไวท์เพราะว่าวันนี้จะเป็นวันที่ไวท์จะขึ้นเป็นหัวแก๊งมาเฟียของริชาร์ดอย่างเต็มตัว ใบหน้าหล่อโหดมองวิเวียนที่อยู่ในชุดเดรสรัดรูปเกาะอกสีน้ำเงิน ผมสีน้ำตาลลอนก็ก้าวเป็นม้วยขึ้นไป ใบหน้าแต่งแต้มจนสวย มือหนายกขึ้นเกี่ยแก้มพี่สาวตัวเองทันทีอย่างอ่อนโยน
“มีอะไร?”
“ก็ไม่รู้สิ รู้สึกว่าเธอจะสวยเกินไป ฉันไม่อยากเห็นผู้ชายที่ไหนมามองเธอ”
“อาการหวงพี่สาวเนี้ยกำเริบหรือไง?”
“ไม่ใช่ซะหน่อย ฉันกลัวว่าสักวันเธอจะทิ้งฉันต่างหาก” วิเวียนเงยหน้าสบตากับไวท์ที่ถึงแม้จะไม่แสดงออกมาทางสายตา แต่คำพูดของเขาทำให้เธอถอนหายใจออกมาทันที
“พี่ไม่มีวันทิ้งนายนะไวท์ ไว้ใจได้”
“รู้แล้วน่า... ไปกันเถอะ”
“เดี๋ยวก่อน พี่มีเรื่องจะบอก”
“อะไร?” ไวท์มองวิเวียนที่ทำหน้าไม่ดีเท่าไหร่ จนเขาขมวดคิ้วทันทีกับท่าทางของเธอ
“คือ พี่มีคนอยากจะแนะนำให้รู้จัก”
“ใคร?”
“โทนี่”
“หมายถึง ไอ้ฝรั่งหน้าหล่อที่จูบเธอที่หน้าบ้านใช่ป่ะ?” วิเวียนพยักหน้ารับ ความจริงแล้ว เธอกับโทนี่เป็นเพื่อนกันมานาน แต่ว่าเขาอยากจะขยับจากเพื่อนมาเป็นอย่างอื่น ทำให้เธอลังเลนิดหน่อย เพราะว่าน้องชายตัวดีของเธอต้องไม่ยอมแน่ๆ แต่ทว่าใบหน้าหล่อกลับยักไหล่อย่างไม่สนใจ
“เอาสิ”
“เอ๋?”
“พามันมา รู้จักกับฉัน...”
ร่างหนาแสยะยิ้มและเดินออกจากห้องตัวเอง พร้อมกับร่างของราชันย์และริชาร์ดที่แต่งตัวเสร็จแล้ว ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มทันทีเมื่อราชันย์เดินตรงมาหาเขา
“โอ้โห หัวแก๊งคนต่อไปเนี้ย หล่อกว่าหัวแก๊งคนเก่าอีกนะ”
“ราชันย์...”
“ฮ่าๆ อะไรกันพ่อ ก็มันจริงนี่น่า พี่ไวท์หล่อดุมาก” ไวท์ยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะหันไปมองร่างบางของอีฟที่เดินมา ด้วยชุดกระโปรงเรียบร้อย พอเธอเห็นไวท์ก็เลือกที่จะเบือนหน้าหนีเขา เหตุการณ์วันนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่ชอบหน้าของไวท์เอามากๆ มีอย่างที่ไหน จูบคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเนี้ย แย่ชะมัด แต่ทว่า... สายตาของไวท์กลับมองเล้าโลมร่างกายของเธอ จนเธอเดินไปหลบหลังราชันย์ทันที
“งั้นผมพาอีฟลงไปก่อนแล้วกันนะครับ”
“ไปกันเถอะวิว...”
“เดี๋ยว พี่ขอคุยกับคุณริชแป๊บหนึ่งนะ”
“คุยอะไร?” ริชาร์ดมองวิเวียนที่สวยมากๆ เลยวันนี้ สวยจนเขารู้สึกใจเต้นรัว มองใบหน้าสวยที่มองเขา ก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าเขา
“คือคุณริชคะ”
“มีอะไรวิว?”
“คือ วิวขอพาเพื่อนมางานด้วยนะคะ”
“...”
“ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้บอกคุณก่อน แต่วิวอยากให้ไวท์รู้จักกับเขา” ใบหน้าหล่อคม ขมวดคิ้วทันทีอย่างไม่ชอบใจ “เขา” หมายถึงผู้ชายใช่ไหม? ร่างหนายกมือล้วงกระเป๋ากางเกงผ้าเนื้อดีทันที จับจ้องไปที่ใบหน้าสวยที่สบตากับเขาอย่างเกรงๆ
“ใครกัน ผู้ชายคนนั้นน่ะ?”
“เฮ้ คุณอาไม่เห็นจำเป็นจะต้องรู้เลยนี่น่า... พี่สาวผมจะมีแฟน ก็ไม่เห็นแปลก ไปกันเถอะ ถือว่าคุณอาอนุญาตแล้วกันนะ หึ”
ไวท์เดินจูงมือวิเวียนไปทันที ปล่อยให้ริชาร์ดมองตามหลังอย่างหงุดหงิด ผู้ชาย? เหอะ มือหนาเสยผมของตัวเองขึ้นไปทันที แล้วตัวเขาจะต้องรู้สึกไม่พอใจทำไมเนี้ย ก็แค่วิเวียนมีแฟน... ใช่ ก็แค่แฟน
บริเวณหน้าคฤหาสน์เต็มไปด้วยแขกเหรื่อที่มากันครบวงจร ทั้งนักธุรกิจ มาเฟียและบรรดาไฮโซที่จ้องจะงาบริชาร์ด ราชันย์และไวท์ แต่ถึงอย่างนั้น บุคคลทั้งสามก็หาแลตาไม่ ริชาร์ดคุยกับนักธุรกิจอย่างยิ้มแย้ม แต่สายตากลับเหลือบมองร่างบางของวิเวียนที่ยืนคุยกับหนุ่มฝรั่งที่เธอพูดถึงอย่างมีความสุข ต่างจากไวท์ที่กอดอกยืนมองด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่สายตาของเขากลับมองราชันย์กับอีฟที่นั่งจู้จี้กันอย่างหวานหยด ร่างหนาเดินไปนั่งที่โต๊ะของทั้งสองคน ราชันย์ดีใจที่พี่ชายมา แต่กลับอีฟ เธอเบือนหน้าหนีเขาทันทีอย่างไม่ชอบใจ
“นายกับอีฟ เป็นแฟนกันมานานแล้วเหรอ?”
“ก็อาทิตย์กว่าๆ เองครับ ผมกับอีฟเราเป็นเพื่อนกันมาก่อน”
“อ่อเหรอ ว่าแต่อีฟเนี้ย... น่ารักดีนะ”
“ขะ ขอบคุณค่ะ”
“นั่นไง พี่ไวท์ชมใคร แสดงว่าคนๆ นั้นต้องถูกใจพี่ไวท์แน่ เธอโชคดีนะอีฟ” ใบหน้าจิ้มลิ้มยิ้มให้กับราชันย์ที่ยกไวน์ขึ้นดื่ม พลางมองไปทั่วงานอย่างตื่นเต้น แต่สายตาของไวท์กลับมองอีฟด้วยสีหน้าหื่นกระหาย จนเธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก คนๆ นี้น่ากลัวมาก แต่ถึงอย่างนั้นเขาคือพี่ชายที่ราชันย์แฟนของเธอรักมากที่สุด
“ไวท์ มานี่หน่อยสิ” วิเวียนเดินมาจูงมือไวท์ให้ไปหาโทนี่ ใบหน้าหล่อโหดกอดอกมองชายตรงหน้า ที่ดูอ่อนแอและไม่เหมาะสมที่จะมาปกป้องวิเวียนของเขาได้สักนิด
“น้องชายคุณเหรอวิเวียน?”
“ใช่ เขาชื่อไวท์... ไวท์นี่โทนี่”
“อือ”
“คุณคงไม่ว่าอะไร ถ้าผมจะขอดูแลพี่สาวของคุณ”
“ไม่จำเป็น ฉันดูแลวิวได้อยู่แล้ว ไม่ต้องให้แกมาเสือก!!” ไวท์ยกยิ้มที่มุมปาก จนวิเวียนทำหน้าตกใจ นั่นไง มาแล้วไง ร่างหนาหมุนตัวเดินหนีไปทันที ก่อนจะมองริชาร์ดที่กวักมือเรียกเขาไป เหอะ ร่างหนาเดินไปหาริชาร์ดด้วยสีหน้าไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่
“รอฉันอยู่ตรงนี้ ฉันจะขึ้นไปประกาศแล้ว อีกอย่าง... คู่หมั้นแกมาถึงแล้ว”
“อือ” ริชาร์ดเดินขึ้นไปบนเวทีก่อนจะกล่าวขอบคุณแขกที่มาในงาน ใบหน้าหล่อกวาดสายตาไปทั่วมองราชันย์และอีฟที่ตบมือให้เขาอย่างยิ้มแย้ม และไปสบกับสายตาของวิเวียนที่ยืนยิ้มอยู่พร้อมกับหนุ่มฝรั่งหล่อข้างกาย ริชาร์ดเบือนหน้าหนีและพยักหน้าให้ไวท์ขึ้นไปบนเวที
“ทุกคนคงทราบดี ว่าคนที่ยืนข้างๆ ผม เป็นหลานชายที่วันนี้... ผมขอแต่งตั้ง ไวท์ ให้เป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียที่ผมคุมอยู่ และธุรกิจทุกอย่าง ไม่ใช่ว่าผมจะวางมือ แต่อยากให้คนรุ่นใหม่ไฟแรงอย่างไวท์ เป็นคนสานต่องานของผม”
“ขอโทษนะครับ แล้วทำไมถึงไม่ให้คุณราชันย์ที่เป็นลูกชายแท้ๆ ขึ้นเป็นหัวหน้าล่ะครับ?”
“สำหรับผมแล้ว ไวท์คือคนที่ผมไว้ใจและเข้มแข็งมากพอจะควบคุมคนของผมให้อยู่หมัด ราชันย์ยังเด็กเกินไปที่จะมารับหน้าที่นี่ มีคำถามไหม?”
“แล้วคู่หมั้นของคุณราชันย์ล่ะครับ คุณเจสสิก้า... ลูกสาวเจ้าของบริษัทเจเคลิ่ง?”
“ตอนนี้เรื่องภายในของผมและบริษัทเจเคลิ่งได้หารือแล้วว่า ไวท์จะเป็นคู่หมั้นของเจสสิก้า” สิ้นเสียงของริชาร์ด ก็สร้างเสียงฮือฮาอย่างมากกับคนในแวดวง ที่หลายส่วนก็ยอมรับ อีกหลายส่วนก็มึนงง และอีกหลายส่วนก็หวาดกลัวหลานชายของริชาร์ด บุคคลที่อันตรายและโหดร้ายมากกว่าริชาร์ด แค่คิดบรรดาลูกน้องของริชาร์ดก็ต่างพากันเกรงกลัวไม่ใช่น้อย ไวท์ยกยิ้มที่มุมปาก มองราชันย์ที่ยิ้มและยกสองนิ้วชูให้เขา
“หึ รอก่อนนะราชันย์ ฉันจะขยี้ทั้งแกและพ่อของแก ให้ไม่เหลือซากเลย...”
“พูดอะไรหน่อยไหม?”
“ไม่ ผมไม่ชอบพูด” ริชาร์ดหันมามองไวท์ที่พึมพำอะไรบางอย่าง แต่พอให้พูดเขากลับปฏิเสธ ร่างหนาเดินไปกอดไหล่ของไวท์จนร่างหนาเงยหน้ามองเขา เพราะตอนนี้นักข่าวต่างพากันถ่ายรูปเขาและริชาร์ดอย่างฮือฮา
พรึ่บ!!
“เอ๊ะ? ไฟดับ... เกิดอะไรขึ้น”
“ไฮ สุขสันต์วันเกิดค่า คุณพ่อริช”
น้ำเสียงเล็กแหลมดังขึ้น พร้อมกับร่างสาวสวยที่อวบอั๋นโดยเฉพาะทรวงอก ใบหน้าสวยหยิ่งกำลังยกยิ้มอยู่แบบนั้น สายตาคมถูกกรีดอย่างสวยงาม สวมชุดเดรสกระโปรงสั้นสีแดงสด ผมสีชาสั้นปะบ่า ทำให้เธอคนนี้ดูเปรี้ยวจี๊ดจนเข็ดฟัน ริชาร์ดมองเธอที่เดินตรงมากอดคอเขาแน่นและ...
จุ๊บ!!
“ราชันย์อยู่ไหนคะ? เอ๊ะ ไม่สิ ไวท์...”
“เจส เออ ไวท์ นี่ไงเจสสิก้า คู่หมั้นของแก” ไวท์มองร่างของหญิงสาวที่หันมามองเขา พร้อมกับเบิกตาโพลงด้วยความตกใจกับความหล่อดิบ เถื่อน ซึ่งต่างจากราชันย์ที่หล่อใสอย่างมาก ให้ตายเหอะ เธอชอบผู้ชายแบบริชาร์ดมากเลยนะ แก่ๆ ยิ่งกินยิ่งมันส์ แต่กลับไวท์... หล่อดิบเถื่อนแบบนี้ ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบ
“ไวท์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คู่หมั้น”
“อือ” เจสสิก้าเดินเข้าไปโอบกอดคอหนาทันที ท่ามกลางเสียงฮือฮา จนไวท์เอียงคอมองด้วยสีหน้าไม่ชอบใจเท่าไหร่กับท่าทีของผู้หญิงคนนี้
“ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว... เรามาสนุกกันก่อนแต่งงานดีไหม?”
“หึ ขอโทษทีนะ พอดีว่าฉัน ยังไม่อยากมีอะไรกับผู้หญิงร่านๆ แบบเธอ”
“!!!”
“ร่านดีนี่ ถึงว่า... ราชันย์มันถึงหนีไปมีแฟน และเหลือเดนมาตกถึงฉัน” ใบหน้าหล่อยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะผลักร่างบางออกไป เดินลงเวทีโดยที่ไม่มีใครสามารถทำอะไรได้ แม้แต่ริชาร์ด ทุกอย่างดำเนินต่อไปอย่างสนุก แต่ไวท์กลับมานั่งดูดบุหรี่ที่หลังบ้านอย่างไม่สบอารมณ์ พร้อมกับลูกน้องของเขาสามสี่คน จนกระทั่งลูกน้องของเขาพาคนที่เขาอยากเจอมาจนได้
“คุณไวท์ คุณมีธุระอะไรกับผมเหรอ?”
“มึงคิดยังไง จะขอดูแลวิวจากกู!!”
“กะ ก็ฉันชอบพี่สาวนาย ฉันก็ต้องดูแลเธอ ไม่ถูกเหรอ?”
“หึ น้ำหน้าอย่างมึงจะดูแลวิวได้ไง เอาตัวมึงเองให้รอดก่อนเหอะ เฮ้ย!!” ไวท์ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น ก่อนจะเดินก้าวไปหยุดตรงหน้าโทนี่และจัดการซ้อมเขาทันทีอย่างรุนแรง
“ฮ่าๆ จะดูแลวิว เนี้ยเหรอ? คนจะดูแลวิว ถุย!! กระจอก”
“อึก...”
“ไสหัวมึงไปจากวิวซะ ก่อนที่มึงจะไม่มีชีวิตอยู่ต่อ!!” ใบหน้าหล่อมองโทนี่ที่แทบจะคลานหนีไป เสียงหัวเราะของเขาราวกับคนบ้าคลั่งจนลูกน้องของเขาพากันหวาดกลัวไม่ต่างกัน
โครม!!
“เสียงอะไรวะ ไปดูดิ”
ร่างบางของอีฟที่ดันผ่านมาเห็นการกระทำของไวท์โดยไม่ได้ตั้งใจ ใบหน้าจิ้มลิ้มทำหน้าไม่ถูกมองลูกน้องของไวท์ที่เดินมากระชากแขนบางให้ออกจากที่หลบซ่อน ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วทันที ก่อนจะแสยะยิ้มออกมาทันที
“พวกมึงไปได้แล้ว เดี๋ยวกูจัดการน้องสะใภ้กูเอง”
“ครับคุณไวท์”
“คะ คือว่าอีฟ ไม่ได้ตั้งใจนะคะพี่ไวท์ อีฟแค่...”
หมับ!!
“อ่ะ พะ พี่ไวท์”
“เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ แอบดูแอบฟังผู้ใหญ่เขาคุยกันได้ไงฮึ” ไวท์กระชากร่างบางมาใกล้ๆ จนลมหายใจของเขาร้อนรดริมฝีปากของอีฟ ที่ออกอาการกลัวเขาจับใจ มือหนาลูบไล้ไปตามแขนนวลทันทีอย่างถือวิสาสะ
“แบบนี้ต้องลงโทษนะ”
“อะ อีฟไม่ได้...”
“อีฟ!!”
“ชะ ชัน...” อีฟยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียเรียกของราชันย์ แต่ทว่าร่างบางกลับถูกลากไปที่พุ่มไม้ติดกับกำแพงคฤหาสน์พร้อมกับแผ่นหลังของเธอที่แตะความเย็นของกำแพง เงยหน้าสบตากับไวท์ที่กักกั้นเธอด้วยแขนทั้งสองข้าง แสงไฟที่ลอดเข้ามาในต้นไม้ กระทบกับใบหน้าของเขา ราวกับซาตานที่กำลังจะพรากความเป็นมนุษย์ของเธอไป
“พี่ไวท์ปล่อยอีฟ อีฟจะไปหาชัน”
“มันมีอะไรดีเหรอ? ไอ้ราชันย์น่ะ”
“พะ พี่เรียกชันว่าไอ้ได้ไง? เขาเป็นน้องพี่นะ”
“เหรอ ไม่ยักรู้นะว่า ฉันกับมันเป็นพี่น้องกันด้วย” ใบหน้าหล่อโหดทำหน้าไร้เดียงสา เหมือนไม่รู้ว่าสิ่งที่อีฟพูดคือความจริง ใบหน้าจิ้มลิ้มไม่เข้าใจกับการกระทำของเขาสักเท่าไหร่ ความดิบ ความห่ามของผู้ชายคนนี้ ช่างน่ากลัวจริงๆ
“อีฟ หายไปไหนเนี้ย!!”
“ชัน อีฟอยู่ อื้อ...”
และก่อนที่เสียงของอีฟจะเล็ดลอดออกไป ริมฝีปากร้อนก็ประกบจูบลงทันที อีฟเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ มองลอดพุ่มไม้ก็เห็นใบหน้าของราชันย์อย่างชัดเจน มือบางพยายามผลักอกแกร่งให้ออกไป ขาทั้งสองข้างก็พยายามทุกทางให้ราชันย์รู้ว่าเธออยู่ตรงนี้ แต่ทว่าไวท์กลับใช้หัวเข่าตัวเองกดขาทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ พร้อมกับสอดแทรกลิ้นร้อนๆ เข้าไปกวัดเกี่ยวลิ้นบางอย่างรุนแรง จนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบดังไปทั่ว ราชันย์ที่ได้ยินก็หันซ้ายหันขวาไปมองว่าเสียงอะไร แต่เขาก็ไม่เอะใจอะไร อีฟอาจจะเดินเล่นอยู่ในงานก็ได้มั้ง คิดได้ดังนั้นร่างหนาก็เดินออกไป ปล่อยให้อีฟถูกซาตานร้าย บดขยี้จูบอย่างรุนแรงจนเธอแทบจะขาดใจถ้าเขาไม่ถอนจูบออก
“แฮ่กๆ พะ พี่ไวท์!!”
หมับ!!
“ไม่มีตบครั้งที่สองแน่นอน สาวน้อย”
“พี่ทำแบบนี้ทำไม? อีฟเป็นแฟนราชันย์นะ!!” น้ำเสียงเล็กตะคอกเขา ก่อนจะใช้มือเช็ดปากตัวเองไปด้วย รสขมของบุหรี่ทำให้เธอขยักแขยงเหลือเกิน ไวท์ไม่ตอบแต่กลับโน้มใบหน้าลงไปที่ซอกคอหอมทันที จนอีฟดิ้นไปมา มือหนาจับข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้ที่เหนือหัว มืออีกข้างก็ลูบไล่ซอกคอจนมาถึงทรวงอกพอดีมือ
“ยะ อย่านะพี่ไวท์... ยะ อื้อ!!”
“แหม พอดีมือจังนะ นมเธอเนี้ยแม่งโคตรน่าดู น่าเลียจริงๆ นะอีฟ”
“อึก ยะ หยาบคายที่สะ อ๊า... เจ็บ!!”
“หยาบคาย? แต่เสียงครางเมื่อกี้ ใครกันที่ร้อง แมวหรือเปล่า?” มือหนาบีบเค้นทรวงอกอีฟทันทีอย่างแรงและเบา สลับกัน ใบหน้าจิ้มลิ้มกัดปากตัวเองแน่น ดิ้นไปมากับสัมผัสที่รุ่มร้อนของเขา ไวท์จูบไปที่เนินอกของอีฟทันที ก่อนจะใช้ลิ้นเลียไปมา จนอีฟก้มใบหน้ามองสบตากับเขากำลังฉีกยิ้มกว้างและเลียลิ้นไปมาที่เนินอกของเธอ ก่อนจะผละออกไป
“พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน เดี๋ยวเธอจะได้เสียวกว่านี้แน่”
“ไม่มีวัน!!”
“มีสิ อย่างน้อยไอ้ราชันย์ก็ไม่เคยทำให้เธอร้องครางและเสียวได้เท่าฉันหรอก หึ”
“...”
“อ่อ แล้วก็นะ สิ่งที่เห็นเมื่อกี้อย่าเอาไปพูดล่ะ ถ้าเรื่องนี้หลุดจากปากเธอเมื่อไหร่? ฉันไม่จบแค่เลียเนินนมเธอแน่”
“พะ พี่ไวท์!! คนโรคจิต”
“นี่มันแค่เริ่มต้น หึ”
ไวท์มองร่างบางที่ผลักไหล่เขาและวิ่งออกไปจากพุ่มไม้ ใบหน้าหล่อโหดแสะยิ้มทันที ก่อนจะกระชับสูทตัวเองให้เข้าที่ และเดินเข้าไปในงานเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนที่วิเวียนจะเดินมาหาเขาด้วยสีหน้าไม่สบายใจ จนเขาขมวดคิ้วทันทีอย่างงุนงงกับอาการของพี่สาวตัวเอง
“ไวท์ เห็นโทนี่ไหม? เขาบอกว่าจะไปห้องน้ำ ป่านนี้ยังไม่มาเลย”
“ไม่เห็น ฉันไปนั่งสูบบุหรี่มา... เอางี้ ฉันสั่งลูกน้องให้ตามหาให้แล้วกันนะ”
“ขอบใจนะ พี่ลองโทรหาเขาก่อน” วิเวียนยิ้มให้กับไวท์ แต่ภายใต้ใบหน้าที่ดูเหมือนจะช่วยพี่สาวตามหาแฟน เขากลับยิ้มเยาะอย่างสะใจ หันไปสั่งลูกน้องว่าไปดูไอ้ไก่อ่อนนั่นว่ามันหายไปไหน ส่วนตัวเขาก็เดินไปหาราชันย์ที่ตอนนี้กำลังถามอีฟด้วยสีหน้าเป็นห่วง
“เธอหายไปไหนมา ฉันเป็นห่วงมากเลยนะ”
“ขอโทษนะชัน พอดี...”
“พอดีอีฟเขาหลงทางน่ะ ฉันก็เลยพามาส่งในงาน”
“อ่องั้นเหรอครับพี่ไวท์ ขอบคุณพี่มากเลยนะ ยัยนี่ชอบทำตัวเปิ่นๆ ยังไงพี่เจอก็ฝากดูด้วยนะครับ”
“ได้สิ ไม่มีปัญหา” อีฟมองไวท์ที่ยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินมากอดคอราชันย์แต่มือหนากลับลูบไล้ไปที่ไหล่บาง จนอีฟขยัยตัวออกไปอย่าหวาดกลัว มองราชันย์ที่กอดไหล่ไวท์ตอบอย่างยิ้มแย้ม
“ฉันจะช่วยดูแฟนของนาย ให้ดีที่สุดเลยล่ะ ราชันย์น้องรัก หึ”
หลังจากที่ทุกอย่างเสร็จสิ้นกันไป งานวันเกิดของริชาร์ดก็จัดขึ้นอีกครั้งแต่เฉพาะคนในครอบครัวเท่านั้น ตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งรวมตัวกินอาหารกันที่โต๊ะอาหาร ริชาร์ดที่นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะกวาดสายตามองราชันย์กับอีฟที่ยอกเล่นกัน ก่อนจะมองไวท์ที่ทำหน้าเบื่อหน่ายกับเจสสิก้าที่ทำตัวติดกับเขา แต่ทว่ากลับไม่เห็นวี่แววของผู้หญิงอีกคน
“วิเวียนไปไหน?”
“นั่นสิ พี่วิวไปไหนเนี้ย” ราชันย์กวาดสายตามองหาวิเวียน จนไวท์ที่นั่งอยู่ลุกขึ้นทันที เดินออกจากโต๊ะอาหารไปจนเจสสิก้างุนง แต่ก็วิ่งตามร่างหนาออกไปนอกบ้านทันที ไวท์เห็นร่างของวิเวียนนั่งอยู่ที่ชิงช้าก็เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ก็เห็นว่าเธอกำลังร้องไห้อยู่
“วิว? เธอเป็นอะไร...”
“ฮึก โทนี่ เขาบอกว่าจะไม่ยุ่งกับพี่แล้ว”
“หึ ช่างแม่งมันสิ ผู้ชายอ่อนแอแบบนั้น จะสนทำไม?”
“แต่ว่า เขาเป็นคนดีนะไวท์ พี่ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนั้นนี่น่า ฮึก” ไวท์ถอนหายใจออกมา ก่อนจะดึงร่างบางพี่สาวตัวเองมากอดทันทีอย่างปลอบโยน ถึงแม้จะไม่อยากเห็นวิเวียนต้องร้องไห้ แต่เขาก็ต้องทำในสิ่งที่ถูกต้อง... คือไล่ผู้ชายทุกคนที่มาเกาะแกะวิเวียน ไอ้เวรพวกนั้นไม่ได้หวังอะไรเลยนอกจากตัวของเธอ และนั่นคือสิ่งที่เขาจะไม่มีวันยอม!!
“นี่หล่อนเป็นใครกัน มากอดคู่หมั้นของฉันได้ไง!!”
พลั่ก!! วิเวียนถูกกระชากออกจากอ้อมกอดของไวท์อย่างแรง ด้วยน้ำมือของเจสสิก้า จนเธอล้มลงกับพื้นหญ้า ไวท์ตกใจทันทีหันไปมองเจสสิก้าด้วยแววตาวาวโรจน์
“ยัยผู้หญิงร่าน!! กล้วดียังไงมาผลักวิว!!”
พลั่ก ตุ้บ!!
“กะ กรี๊ด!! ไวท์... นายทำกับคู่หมั้นของตัวเองแบบนี้ได้ไงกัน!!”
“น้อยไปด้วยซ้ำ อย่าแม้แต่จะแตะต้องวิว!!” ร่างหนาประคองร่างของวิเวียนไว้ ก่อนจะเดินก้าวไปกระชากแขนของเจสสิก้ามาและง้างมือขึ้นจะตบใบหน้าสวย จนวิเวียนตกใจ
“หยุดเดี๋ยวนี้นะไวท์!!”
ไวท์ค้างมือไว้ทันทีที่ได้ยินเสียงเข้มทรงพลัง ริชาร์ด ราชันย์และอีฟ ต่างพากันมองไวท์ที่กำลังจะตบเจสสิก้า จนหล่อนรีบผลักร่างหนาออกไป วิ่งไปกอดเอวของริชาร์ดทันทีอย่างหวาดกลัว ใบหน้าหล่อตวัดสายตามองเจสสิก้าอย่างโมโหและเลื่อนไปมองริชาร์ด
“อย่าแม้แต่จะแตะต้องวิเวียน ไม่ว่าใครหน้าไหน... ฉันฆ่าแน่!!”
“พอแล้วไวท์ ใจเย็นนะ เจสสิก้าคงไม่รู้ว่าพี่เป็นพี่นายนะ” วิเวียนพยักหน้าให้ไวท์ จนเขาถอนหายใจออกมา จับมือพี่สาวตัวเองเดินผ่านริชาร์ดไปทันทีแต่ทว่า...
หมับ!!
“ร้องไห้ทำไมวิว?”
เพียะ!!
“วะ ไวท์...”
“อย่าแตะต้อง” ริชาร์ดมองไวท์ที่จ้องมองเข้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ ที่เขาคว้าข้อมือของวิเวียนไว้ แต่กลับโดนมือของไวท์ตบเขาที่ฝ่ามืออย่าแรงจนราชันย์และอีฟ ตกใจไม่แพ้กัน
“เออ ผมว่าเราเข้าไปทานอาหารกันต่อดีกว่านะครับ มาครับพี่วิวไปกับผมนะ อีฟ...”
“อะ เออ ไปค่ะพี่วิว” อีฟดึงมือของไวท์ออกจากมือของวิเวียนจนเขามองเธอด้วยสีหน้านิ่งๆ ราชันย์พาวิเวียนเข้าไปในบ้าน ตอนนี้เหลือก็แต่ริชาร์ด เจสสิก้าและไวท์ที่ยืนจ้องหน้ากันอยู่
“คุณพ่อต้องจัดการให้เจสนะ เจสเจ็บไปหมดแล้ว ฮึก...”
“สมน้ำหน้า อยากหน้าด้านทำวิวทำไม!!”
“พอแล้วไวท์ อย่าลืมนะว่า เจสเป็นคู่หมั้นแก”
“หึ ก็แค่คู่หมั้น... อย่าให้มาก้าวก่ายกับผมให้มากนัก โดยเฉพาะกับวิเวียน รวมถึงคุณด้วย คุณอา”
“ฉันก็แค่ถามว่าทำไมวิวถึงร้องไห้”
“ให้มันจริงอย่างที่พูดก็แล้วกัน อย่าแม้แต่จะคิดแตะต้องวิว ไม่งั้น... อย่าหาว่าผมไม่เตือน!!” ไวท์เดินชนไหล่ริชาร์ดเข้าไปในบ้านทันที ปล่อยให้ร่างหนาถอนหายใจออกมา เสยผมตัวเองขึ้นไป มองเจสสิก้าที่ซบใบหน้าลงกับอกของเขาอย่างอ้อนๆ
“เข้าไปข้างในเถอะ ไวท์เป็นคนอารมณ์ร้าย... อีกอย่าง เขาไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับวิเวียนพี่สาวเขา เธอควรจำไว้”
“ค่ะคุณพ่อ” ร่างหนาผลักร่างของเจสสิก้าออกไปเบาๆ แต่ใบหน้าสวยกลับยกยิ้มที่มุมปาก กอดอกมองร่างสูงใหญ่ของริชาร์ดอย่างพอใจ
“แบบไวท์สิ ถึงจะเหมาะกับเจส... ผู้ชายดิบๆ แบบนั้น เจอเจสเข้าไป จะหงอเลยล่ะ หึ”
ไวท์นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่ห้องของตัวเองอย่างไม่พอใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ เขารู้สึกไม่สบายใจที่เห็นวิเวียนร้องไห้ เขาไม่อยากให้เธอต้องไปรู้จักกับผู้ชายที่ไม่คู่ควรจะดูแลเธอ เขาไม่อยากให้เธอต้องเสียใจเพราะงั้นให้เสียใจตอนนี้นะ ดีที่สุดแล้ว ไวท์เดินออกจากห้องด้วยกางเกงบ๊อกเซอร์สีดำตัวเดียว มุ่งตรงไปที่ห้องของวิเวียนแต่ทว่า... ห้องของเธอล๊อคไปแล้ว เขาจึงเลือกที่จะไม่กวน แต่กลับมองไปอีกห้องหนึ่ง รอยยิ้มร้ายกระตุกทันที ก่อนจะไปที่ประตูหน้าห้องของอีฟ และเคาะอยู่นานจนกระทั่งร่างบางเปิดประตูออกมา
“พะ พี่ไวท์...”
“เข้าไปหน่อยสิ”
“มะ ไม่ได้นะคะ อ่ะ!!”
ปัง!! ร่างหนาผลักประตูเข้ามาในห้องของอีฟ ก่อนจะล๊อคประตูอย่างเรียบร้อย ใบหน้าหล่อโหดกวาดสายตามองร่างบางที่อยู่ในชุดนอนลายหมี ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มซีดทันทีที่มองเขา ก้าวเท้าถอยหลังจนร่างบางล้มลงกับเตียงนอน มองร่างสูงของไวท์ที่โน้มใบหน้าลง เท้าแขนทั้งสองข้างกันเธอไม่ให้ไปไหน
“พี่มีธุระอะไรหรือเปล่า?”
“ไม่มี แค่ทำตามที่ราชันย์ฝากไว้น่ะ”
“เอ๋?”
“ก็ ชันมันบอกว่าให้ฉันดูแลเธอไง... ฉันก็ว่าจะมาดูแลเธอถึงเตียงเลยไง ดีไหม?”
พลั่ก!!
“อึก พะ พี่ไวท์จะทำอะไร!!”
“เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเหรอหืม...” ไวท์คร่อมร่างของอีฟ จนเธอแอ่นอกเบียดเสียดกับแผงอกแกร่งเปลือยเปล่า ใบหน้าหวานเบือนหน้าหนีเขาทันที ดิ้นไปมาอยู่แบบนั้น เพราะแขนทั้งสองข้างถูกตรึงไว้ด้วยมือทั้งสองข้างของเขา
“ปล่อยอีฟนะ ไม่งั้นอีฟจะตะโกนเรียกให้ชันมา!!”
“ถ้าคิดว่าเสียงตัวเองจะเล็ดลอดออกไปได้ ก็ลองดู... หึ”
“ชันช่วยดะ... อื้อ!!” ริมฝีปากร้อนประกบจูบลงทันที ก่อนที่เสียงของอีฟจะเล็ดลอดออกไป ใบหน้าหวานดิ้นไปมาเพื่อให้หลุดจากจูบของเขา แต่ทว่ายิ่งดิ้นเท่าไหร่ ไวท์ก็ยิ่งขยี้จูบของเธออย่างรุนแรง จนรู้สึกถึงเลือดที่ไหลออกมา เพราะเขากัดริมฝีปากของเธออย่างแรง มือหนารวบมือของเธอไว้ด้วยมือเดียว ส่วนอีกมือก็เลื่อนลงกอบกุมทรวงอกของอีฟทันทีจนเธอร้องประท้วงอยู่ในลำคอ ไวท์ผละจูบออก บีบเค้นทรวงอกของอีฟทันทีอย่างมันส์มือ ใบหน้าหล่อยกยิ้มมุมปาก มองใบหน้าของเธอที่พยายามกัดปากตัวเองไม่ให้เสียงเล็ดลอด
“ร้องสิ ไหนว่าจะร้องให้ไอ้ชันมาช่วยไง ฮึ”
“อึก ปะ ปล่อยอีฟ... อ๊า เจ็บ...”
“แหม ร้องเบาแบบนี้ ไอ้ชันมันไม่ได้ยินหรอกนะ ร้องดังๆ สิ”
“กรี๊ด!! เจ็บ... ฮึก พี่ไวท์ อีฟเจ็บ” มือหนากดมือตัวเองบีบทรวงอกของอีฟจนปลิ้นออกฝ่ามือ บีบขย้ำราวกับว่าคนใต้ร่างไม่เจ็บสักนิด รอยยิ้มร้ายปรากฏอยู่แบบนั้น จนอีฟน้ำตาไหลออกมาด้วยความเจ็บปวด
“ทำไม? ร้องสิ ร้องให้ดังกว่านี้เลย ฉันรอให้ไอ้ชันมาช่วยเธออยู่ ร้องสิ”
“ฮึก ฮือ.. เจ็บ อ๊า เจ็บ บีบแรงไปแล้ว ฮือๆ” อีฟร้องไห้สะอื้น ทำไมเธอจะต้องมาเจอกับผู้ชายอย่างเขาด้วย ผู้ชายที่ไม่มีความสำนึกผิดชอบชั่วดีเลยสักนิด เขาก็รู้ว่าเธอเป็นแฟนของน้องชายเขา แต่เขาทำกับเธอแบบนี้ได้ไงกัน... ใบหน้าหล่อไล่ใบหน้าไปตามซอกคอหอม เลียลิ้นไปตามลำคอขาวจนอีฟขนลุกไปหมด มือหนาก็ทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่อง
“ฉันลืมบอกเธอไปนะว่า ห้องทุกห้องที่นี่... มันเป็นห้องเก็บเสียงอย่างดีเลยล่ะ”
“ฮึก เจ็บ”
“ต่อให้เธอร้องให้ดังขนาดไหน ก็ไม่มีใครได้ยินหรอก นอกจากฉันคนนี้...”
“อ๊า อีฟเจ็บพี่ไวท์ พอเถอะ!! อีฟทำอะไรให้พี่ไม่พอใจ ทำไมพี่ต้องทำแบบนี้ด้วย ฮึก” ไวท์ไม่ตอบแต่กลับกระชากชุดนอนของอีฟจนขาดตรงช่วงทรวงอก มือหนาบีบเค้นทรวงอกของเธออยู่แบบนั้น ก่อนจะดึงชั้นในของเธอลงมาเรื่อยๆ
“ยะ อย่านะพี่ไวท์ อย่าดึงนะ ฮึก อือ...”
“เธอไม่ได้ทำอะไรให้ฉันหรอกนะ แต่แค่ถ้ามีเธอ ฉันก็จะทำให้พวกมันสองคนเจ็บเจียนตายได้”
“ฮึก”
“ถ้ามีเธอ ฉันก็จะได้เห็นพวกมันตายทั้งเป็นไง... รู้อะไรไหม? เธอเดินเข้ามาเองนะอีฟ เดินเข้ามาให้ฉันใช้เธอให้เป็นประโยชน์เอง หึ”
“อะ อีฟไม่เข้าใจ” ไวท์ยิ้มมุมปาก ก้มลงจูบไปตามเนินอกจนอีฟดิ้นไปมา อยากให้หลุดจากผู้ชายสารเลวอย่างเขา แต่ทว่าก็ไม่ได้ผล ไวท์มองผลงานตัวเองที่ทรวงอกอวบแดงเถือกเพราะน้ำมือและแรงบีบของเขา เงยหน้าสบตากับอีฟที่ยังคงร้องไห้ออกมา โน้มใบหน้าขึ้นไปมองดวงตากลมโตอย่างนิ่งๆ
“เพราะเธอรักไอ้ชันมาก ไอ้ชันรักเธอ ไอ้ริชาร์ดรักไอ้ชัน... แบบนี้ไง เธอถึงต้องเป็นเหยื่อ ทำให้พวกมันเจ็บ”
“...”
“ฉันเกลียดพวกมัน และเธอก็ต้องเป็นคนที่ทำให้พวกมันเจ็บ ไง... เจ๋งดีไหม? เครื่องมือทำลายพวกมันของฉัน ก็คือเธอไง อีฟ” ใบหน้าหวานเบิกตาโพลงทันที ที่เขาทำแบบนี้เพราะเหตุผลนี้เองเหรอ? เขาต้องการทำลายราชันย์และคุณพ่อ แล้วเธอก็คือเหยื่อของเขา เธอคือคนที่จะทำให้เขาทั้งสองคนเจ็บ ไวท์จูบไปตามแก้มนวลจนเธอเบือนหน้าหนีด้วยความหวาดกลัว
ก๊อกๆ
“อีฟจ๋า นอนยัง... ชันมาหาน่า”
“ชะ ชัน”
“หึ ตะโกนออกไปเลยสิ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน”
