บทที่ 11 Arc 2 สตรีมเมอร์คีรินเป็นไฮบริดกระต่าย 4
หลังจากค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนกับกันย์ คีรินนอนก่ายหน้าผากหมดแรงบนเตียงกว้างในเพนเฮ้าส์ของกันย์ ร่างกายของเขายังรู้สึกถึงสัมผัสจากคืนก่อน และเสียงทุ้มต่ำของกันย์ที่ยังคงดังก้องในหัว
เมื่อแสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่าง คีรินพยายามลุกขึ้นจากเตียง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อรู้สึกถึงน้ำหนักของแขนที่กอดรัดตัวเขาอยู่
"ตื่นแล้วเหรอ?" เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความขี้เล่นดังขึ้นที่ข้างหู คีรินสะดุ้งและหันไปมองกันย์ที่ยังคงนอนกอดเขาอยู่
"นี่คุณปล่อยผมได้แล้ว!" คีรินพูดเสียงดัง ขณะที่พยายามดึงแขนของกันย์ออก
กันย์ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ทำไมต้องปล่อย? นายเป็นเมียฉันแล้ว"
คำพูดนั้นทำให้คีรินถึงกับหน้าร้อนผ่าว เขาหลุดมือจากการดึงแขนแล้วชี้นิ้วใส่กันย์ "เมียอะไรกัน! เราไม่ได้ตกลงอะไรกันสักหน่อย!"
"แต่ฉันจำได้ทุกอย่าง นายก็ไม่ปฏิเสธนี่" กันย์ตอบอย่างหน้าตาย ดวงตาสีดำสนิทของเขาฉายแววความจริงจังที่ไม่ยอมแพ้
คีรินถอนหายใจยาว ก่อนจะลุกออกจากเตียงโดยไม่สนใจกันย์ที่ยังคงนอนอยู่
กันย์ที่นอนมองคีรินเดินไปจัดการตัวเองในห้องน้ำด้วยรอยยิ้มอย่างชอบใจ เขาจะให้เวลาคีรินในการปรับตัวรับผัวคนนี้ให้ได้ภายใน 2 อาทิตย์ เพราะคืนนี้เขาต้องรีบบินไปคุยธุรกิจด่วนที่ต่างประเทศ เมื่อครบกำหนดที่ได้กลับมาคิดว่าคีรินคงทำใจได้แล้วแน่ ๆ
แต่กันย์คงไม่รู้เลยว่าเขาจะได้เจอผัวอีกคนของคีรินมาด้วย
หลังจากกลับมาถึงห้องของตน คีรินก็เปิดหน้าจอระบบขึ้นมาเพื่อตรวจสอบสถานะ
[สถานะ: พระเอกคนที่ 1 (กันย์) เบี่ยงเบนความสนใจจากเป้าหมายหลัก (จีน) มาสนใจ NPC (คีริน) แทน]
[ความคืบหน้า: -10%]
[คำเตือน: ภารกิจยังไม่สำเร็จ เนื่องจากยังเหลือตัวเอกอีกคน (เอเดรียน) ]
"บ้าชิบ! ทำไมฉันต้องมารับมือกับเรื่องแบบนี้ด้วย?" คีรินบ่นกับตัวเอง เขายกมือขึ้นเสยผมอย่างเหนื่อยล้า ดีนะที่ตอนนี้กันย์ไม่อยู่เพราะไปทำงานที่ต่างประเทศ ไม่งั้นเขาไม่อยากคิดเลยว่ากันย์จะตามติดตนอย่างไร
วันถัดมา คีรินได้รับคำเชิญให้ไปถ่ายแบบสำหรับโปรโมตแคมเปญ "สตรีมเมอร์หน้าใหม่" ซึ่งจัดขึ้นโดยสตูดิโอชื่อดัง
เมื่อมาถึงสถานที่ถ่ายทำ คีรินพบกับเหล่าสตรีมเมอร์หน้าใหม่หลายคนที่กำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน และหนึ่งในนั้นคือจีน นายเอกของภารกิจ
จีนกำลังยืนอยู่กับทีมงาน ขณะที่คุยเล่นกับเพื่อนสตรีมเมอร์คนอื่น ๆ ใบหน้าที่ดูสดใสและเสน่ห์แบบไฮบริดแมวเปอร์เซียทำให้เขาโดดเด่นในกลุ่มทันที
คีรินเดินเข้าไปหาและยิ้มให้จีน "สวัสดีครับ คุณจีนใช่ไหม? ผมคีริน เป็นสตรีมเมอร์หน้าใหม่เหมือนกัน"
จีนหันมามองและยิ้มให้อย่างไว้ตัว "อ้อ คุณคีรินที่เป็นข่าวกับคุณเอเดรียนนี่เอง สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก"
ในระหว่างที่คีรินและจีนกำลังคุยกัน เสียงฮือฮาในสตูดิโอก็ดังขึ้น เมื่อเอเดรียนปรากฏตัวพร้อมกับทีมงานของเขา
ดวงตาสีทองของเขาจับจ้องไปที่คีรินทันที ก่อนจะเดินเข้ามาหาโดยไม่สนใจเสียงทักทายจากคนอื่น ๆ
"สวัสดีครับ กระต่ายน้อย" เอเดรียนพูดพร้อมรอยยิ้มขี้เล่นที่ทำให้หลายคนในสตูดิโอหัวใจเต้นแรง
จีนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หันไปมองเอเดรียนด้วยความตื่นเต้น "คุณเอเดรียน! ผมติดตามคุณมานานแล้วครับ"
เอเดรียนยิ้มและหันไปทักทายจีนอย่างเป็นกันเอง ก่อนจะหันกลับมามองคีริน "เราน่าจะมีเวลาคุยกันหลังจากนี้นะ"
ขณะที่การถ่ายแบบกำลังจะเริ่มขึ้น คีรินก็เริ่มวางแผนในใจเพื่อจับคู่เอเดรียนกับจีน
เขาตัดสินใจดึงเอเดรียนมาพูดคุยกับจีนบ่อยขึ้นระหว่างการถ่ายทำ โดยทำตัวเป็นเหมือนสะพานเชื่อมระหว่างทั้งสองคน
"คุณเอเดรียนครับ คุณจีนเขาเก่งเรื่องการปรับแต่งกราฟิกในเกมนะ คุณน่าจะสนใจพูดคุยกับเขาเรื่องนี้" คีรินพูดขณะพยายามชักชวนให้ทั้งสองคนพูดคุยกัน
เอเดรียนที่แม้จะพูดคุยกับจีนอย่างเป็นกันเอง แต่สายตากลับจับจ้องมาที่คีรินบ่อยครั้ง จนทำให้คีรินเริ่มรู้สึกกระอักกระอ่วน
เมื่อการถ่ายทำเสร็จสิ้น จีนและเอเดรียนดูเหมือนจะเริ่มสนิทกันมากขึ้น แต่คีรินยังคงรู้สึกถึงสายตาของเอเดรียนที่มองมาที่เขา
กันย์ที่โทรมาหาคีรินหลังจากการถ่ายทำก็เห็นว่าการ์ดที่ส่งไปพร้อมกับคีรินเห็นความสนิทสนมของคีรินกับเอเดรียน และเริ่มแสดงความหึงหวงออกมาเล็กน้อย
"นายสนิทกับเอเดรียนตั้งแต่เมื่อไหร่?" กันย์ถามเสียงเรียบขณะเคลียเอกสารอยู่ในห้องพักโรงแรมหรู
"มันก็แค่ส่วนหนึ่งของงานเท่านั้นเอง" คีรินตอบกลับอย่างเบื่อหน่าย
กันย์หรี่ตามองคีริน ก่อนจะกระตุกยิ้ม "ไฮบริดเพศเมียจะมีผัว 2 คนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ฉันจะเป็นผัวหลวงเท่านั้น จำไว้ด้วย"
คำพูดนั้นทำให้คีรินหน้าร้อนออกมาอย่างช่วยไม่ได้ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ตอบโต้กับคนพูดเองเออเอง และเก็บความคิดทั้งหมดไว้ในใจ
[โปรดระวัง: ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนอาจส่งผลต่อความสำเร็จของภารกิจ]
คีรินทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้า แต่ในหัวกลับมีแต่ความคิดสับสนเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ทั้งเอเดรียนที่ยังคงแสดงท่าทีสนใจเขาอย่างเปิดเผย และกันย์ที่คอยตามติดเหมือนเงา
เสียงระบบดังขึ้นพร้อมข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้คีรินถึงกับเอามือกุมขมับ
[สถานะปัจจุบัน: พระเอก (กันย์) มีความสนใจใน NPC สูงสุด]
[คำเตือน: พระเอก (เอเดรียน) ไม่มีความสนใจในตัวเอก (จีน) และเบนความสนใจมาที่ NPC]
[ความคืบหน้า: -5%]
"อะไรอีกล่ะระบบ? นี่ฉันทำทุกอย่างผิดหมดเลยหรือไง!?" คีรินบ่นออกมาเสียงดัง
[โปรดอย่ากังวล NPC สามารถแก้ไขสถานการณ์ได้ หากดำเนินการตามคำแนะนำของระบบ]
คีรินถอนหายใจ "คำแนะนำของนายมีแต่ทำให้ฉันปวดหัวอยู่เรื่อย"
ในสุดสัปดาห์นั้น คีรินได้รับเชิญให้ไปร่วมงานเลี้ยงของเหล่าสตรีมเมอร์และนักสร้างคอนเทนต์ชื่อดัง ซึ่งเป็นโอกาสที่ทีมงานหวังจะโปรโมตให้เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้น
เมื่อเดินเข้ามาในงาน คีรินในชุดสูทสีขาวเรียบง่ายที่ทำให้เขาดูโดดเด่นท่ามกลางฝูงชน สายตาของหลายคนในงานเริ่มจับจ้องมาที่เขา
"นี่เขาใช่ไหม? ไฮบริดกระต่ายที่เป็นข่าวกับเอเดรียน?"
"ใช่ ๆ เขาน่ารักกว่าที่เห็นในรูปอีกนะ"
คีรินพยายามรักษาสีหน้าให้เรียบเฉยขณะเดินไปยังโซนเครื่องดื่ม แต่ความรู้สึกกดดันจากสายตาของผู้คนทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอึดอัด
"ทำไมฉันต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วย..." คีรินบ่นพึมพำ แต่ไม่ทันไร เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
"ดูเหมือนนายจะเป็นดาวเด่นของงานนี้นะ กระต่ายน้อย"
เอเดรียนในชุดสูทสีดำหรูหราปรากฏตัวข้าง ๆ คีริน ใบหน้าหล่อเหลาพร้อมรอยยิ้มขี้เล่นที่ทำให้หลายคนในงานหันมามองด้วยความสนใจ
"คุณเอเดรียน... ทำไมคุณถึงมาที่นี่?" คีรินถามพลางขยับตัวถอยเล็กน้อย
"ก็เพื่อมาดูนายไงล่ะ" เอเดรียนตอบพร้อมกับยื่นแก้วเครื่องดื่มให้คีริน "ลองดื่มดูสิ ฉันเลือกให้เอง"
คีรินรับแก้วมาอย่างลังเล แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรต่อ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อจีนเดินเข้ามาในงาน เขาในชุดสูทสีฟ้าอ่อนดูโดดเด่นด้วยใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ
จีนที่เห็นเอเดรียนยืนอยู่ข้างคีรินก็เดินเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้ม "สวัสดีครับคุณเอเดรียน ไม่คิดว่าจะเจอกันที่นี่" จีนทักทายเอเดรียนโดยทำเป็นมองไม่เห็นคีริน
เอเดรียนหันไปทักทายจีนตามมารยาท แต่สายตากลับยังคงเหลือบมองคีรินเป็นระยะ
คีรินที่ยืนอยู่ระหว่างเอเดรียนและจีนรู้สึกถึงบรรยากาศที่เริ่มอึดอัดขึ้นอย่างช้า ๆ สายตาของจีนที่เหมือนจงใจมองข้ามเขาทำให้คีรินอยากจะหายตัวไปจากตรงนั้น แต่กลับถูกขัดจังหวะด้วยน้ำเสียงขี้เล่นของเอเดรียน
"ดูเหมือนคุณจะตั้งใจมาหาผมนะ คุณจีน" เอเดรียนกล่าวพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ แต่ในน้ำเสียงแฝงไปด้วยความคมกริบเล็กน้อย
"ก็เพราะคุณเป็นแรงบันดาลใจของผมไงครับ ผมติดตามสตรีมของคุณมานาน" จีนตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่ในแววตากลับมองเอเดรียนอย่างมีเป้าหมาย
คีรินแอบถอนหายใจ "สองคนนี้ดูเหมือนจะลืมไปว่าฉันยืนอยู่ตรงนี้"
ทันใดนั้น เอเดรียนเอื้อมมือมาวางที่ไหล่ของคีริน พลางยิ้มพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดังพอจะให้คนรอบข้างได้ยิน
"จริงเหรอ? แต่น่าเสียดายนะ วันนี้ฉันมางานนี้เพราะคีรินต่างหาก"
คำพูดนั้นทำให้สีหน้าของจีนเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความมั่นใจเริ่มฉายแววความไม่พอใจ แต่เขาก็รีบเก็บอารมณ์กลับมาอย่างรวดเร็ว
"อ๋อ... กระต่ายน้อยคนนี้เองเหรอครับที่เป็นข่าวกับคุณ" จีนแสร้งหัวเราะพลางกวาดตามองคีรินตั้งแต่หัวจรดเท้า
"เขาก็ดูน่ารักดีนะครับ แต่คงต้องพยายามอีกเยอะเลยล่ะ ถ้าจะให้เทียบกับคุณ" คำพูดที่ฟังเหมือนชื่นชมแต่แฝงความจงใจดูแคลนนั้นทำให้คีรินเริ่มรู้สึกอึดอัด
"ขอบคุณนะครับ คุณจีน" คีรินตอบกลับด้วยรอยยิ้มสุภาพ พยายามไม่ใส่ใจกับคำพูดนั้น
เอเดรียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่กดดัน
"ผมว่า คุณจีนไม่จำเป็นต้องเปรียบเทียบอะไรหรอกนะ เพราะคีรินน่ะมีสิ่งที่คนอื่นไม่มีอยู่แล้ว"
คำพูดของเอเดรียนทำให้จีนยิ่งไม่พอใจ แต่เขายังพยายามรักษามาดของตัวเอง
[คำเตือน: พระเอก (เอเดรียน) มีความรู้สึกไม่พอใจต่อตัวเอก (จีน) ]
อะไรวะ? เอเดรียนไม่พอใจอะไรจีน?
หลายวันผ่านไป คีรินนั่งอยู่หน้าเซ็ตอัพเกมมิ่งของเขา จัดเตรียมทุกอย่างให้พร้อมสำหรับการสตรีมในคืนนี้ หลังจากที่ยอดผู้ติดตามพุ่งสูงขึ้น คีรินก็เริ่มรู้สึกถึงความกดดัน แต่เขาพยายามไม่คิดมากและตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเอง
เมื่อสตรีมเริ่มต้น คีรินพูดคุยกับผู้ชมในแชทด้วยน้ำเสียงสดใส
"วันนี้เราจะลองเล่นเกมใหม่ที่เพิ่งเปิดตัว หวังว่าทุกคนจะสนุกไปด้วยกันนะครับ"
ในขณะที่คีรินกำลังเริ่มเล่นเกม แชทที่เคยเป็นมิตรกลับเริ่มเปลี่ยนไป ข้อความแปลก ๆ เริ่มโผล่ขึ้นมา
[luv_adi45: ไฮบริดกระต่ายโง่นี่ดังได้เพราะใช้เส้นสินะ]
[bemymeow: คงไปอ้อนเสี่ยแก่ ๆ มาสินะ ไม่งั้นคงไม่มีใครสนใจหรอก]
[okay_oioi: เห็นว่าไปเกาะกระแสเอเดรียนมา ไม่งั้นก็คงไม่มีใครดู]
คีรินชะงักไปเล็กน้อย แต่พยายามทำตัวให้ปกติ "ฮ่า ๆ ทุกคนมีความคิดเห็นต่างกันได้นะครับ แต่วันนี้เรามาเล่นเกมกันดีกว่า"
แต่ข้อความในแชทกลับถาโถมเข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ
[mommynongj33n: ดังเพราะไปอ่อยเขาล่ะสิ]
[kikuanone: ไฮบริดกระต่ายอย่างนายก็แค่ของเล่นสำหรับพวกไฮบริดตัวท็อป]
[luvnongj33nteesud: ดังก็ไม่ดัง ยังมีหน้าไปหยิ่งใส่น้องจีนอีก ทุเรศ]
คีรินรู้สึกถึงความกดดันมหาศาล เขาพยายามอ่านแชทปกติและเพิกเฉยต่อคอมเมนต์แย่ ๆ แต่ในใจเริ่มสั่นไหว
"นี่มันอะไรกันเนี่ย?" คีรินพึมพำ
ในขณะที่คีรินกำลังจัดการกับแชทที่วุ่นวาย เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้น เขาเปิดดูข้อความที่ถูกส่งมาอย่างเร่งด่วนจากเอเดรียน
"หยุดสตรีมเดี๋ยวนี้ ฉันกำลังไป"
คีรินขมวดคิ้ว "ไปอะไรของเขาอีกล่ะ?" แต่เขาก็เลือกที่จะกดปิดสตรีมทันที
ไม่นานนัก เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น เอเดรียนในชุดลำลองสีเข้มยืนอยู่หน้าประตู ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
"นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมฉันถึงเห็นคนในแชทถล่มนายแบบนั้น?" เอเดรียนถามพร้อมเดินเข้ามาในห้อง
"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน อยู่ดี ๆ พวกนั้นก็เข้ามาโจมตีผม" คีรินตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า จะติดต่อกันย์ก็ไม่ได้ เพราะวันนี้อีกคนกำลังเดินทางกลับมา
เอเดรียนเดินเข้ามาใกล้ จ้องมองคีรินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ก่อนจะยื่นมือมาแตะไหล่เขาเบา ๆ
"นายไม่จำเป็นต้องทนเรื่องพวกนี้คนเดียวนะ ฉันอยู่ตรงนี้"
ในขณะที่ทั้งสองยืนใกล้กัน คีรินเริ่มรู้สึกถึงความร้อนที่เพิ่มขึ้นในร่างกาย ดวงตาของเขาพร่ามัว และกลิ่นฟีโรโมนของเอเดรียนที่เย็นระบายราวกับอยู่ในสายฝนก็แผ่กระจายออกมา
"เดี๋ยวนะ... นี่มันไม่ใช่เวลาที่จะ..." คีรินพยายามถอยห่าง แต่เอเดรียนคว้าข้อมือเขาไว้
เหี้ยเอ๊ย! ฮีทบ่อยอะไรขนาดนั้นวะ!? แถมทำไมยังต้อมาฮีทต่อหน้าพวกตัวเอกอีกแล้ว!
"นายกำลังฮีทใช่ไหม?" เอเดรียนถามด้วยเสียงแผ่ว แต่ในดวงตาสีทองกลับฉายแววบางอย่างที่ทำให้คีรินรู้สึกสั่นไหว
"ผมไม่... ผมแค่..." คีรินพยายามปฏิเสธ แต่เสียงของเขาเริ่มสั่น
เอเดรียนโน้มตัวเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของเขาอยู่ห่างจากใบหน้าของคีรินเพียงไม่กี่นิ้ว
"ไม่ต้องพยายามปฏิเสธหรอกนะ... กลิ่นของนายมันบอกฉันหมดแล้ว"
