บทนำ
บท 1
เสียงคีย์บอร์ดที่ดังถี่ยิบสลับกับเสียงคลิกเมาส์ที่ไม่หยุดหย่อนดังก้องไปทั่วห้องเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยแสงไฟนีออนจากจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ คีริน เกมเมอร์หนุ่มผู้ทุ่มเททุกช่วงเวลาในชีวิตให้กับการเล่นเกม กำลังจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ครั้งสุดท้ายในเกมที่เขาเล่นมาตลอดหลายเดือน
"อีกนิดเดียว... อีกนิดเดียว!" เสียงกระซิบของเขาดังขึ้นเบา ๆ ในขณะที่มือขยับรวดเร็ว สายตาจับจ้องที่จอภาพซึ่งแสดงผลการต่อสู้สุดตื่นเต้น
แถบพลังชีวิตของบอสใหญ่ในเกมลดลงเรื่อย ๆ เหลือเพียงเสี้ยวเดียว แต่ในขณะเดียวกันแถบพลังของเขาก็ลดลงจนเกือบหมดเช่นกัน คีรินกัดฟันกรอด พยายามสุดชีวิตเพื่อให้ตัวละครของเขาหลบการโจมตีที่พุ่งเข้ามาอย่างรุนแรง
"มาเลย! ฉันไม่แพ้ง่าย ๆ หรอก!" เขาตะโกนออกมาอย่างมั่นใจ แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ร่างของเขาก็หยุดนิ่งไปดื้อ ๆ
หัวใจของคีรินเต้นแรงจนเจ็บ เขารู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นในร่างกาย แต่เขาไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น นอกจากการโจมตีครั้งสุดท้ายที่ต้องทำให้สำเร็จ
แสงสีแดงจากจอภาพระเบิดวาบ แสดงข้อความ "Victory" ที่เขารอคอยมาแสนนาน แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ลุกขึ้นยืนหรือฉลองชัยชนะ ร่างของเขาก็ทรุดลงกับเก้าอี้ เสียงหัวใจเต้นครั้งสุดท้ายก้องในหู
ความมืดมิดกลืนกินทุกสิ่ง ทุกเสียงค่อย ๆ เลือนหาย เหลือไว้เพียงความว่างเปล่า
ในขณะที่คีรินคิดว่าทุกอย่างได้จบลงแล้ว สายตาของเขาก็พลันมองเห็นบางสิ่ง และทันใดนั้น หน้าจอโปร่งแสงที่เหมือนหน้าจอในเกมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
[ระบบ Simulation of Love Assistance กำลังเริ่มต้น...]
[สถานะ : NPC คีริน ได้รับการคัดเลือกให้เข้าสู่โปรแกรมช่วยเหลือตัวเอกในโลกต่าง ๆ]
[ภารกิจ: ทำให้ตัวเอกและเป้าหมายความรักได้ครองคู่กัน]
[ข้อควรระวัง: หากล้มเหลว คุณจะได้รับบทลงโทษ]
“เดี๋ยวนะ! นี่มันอะไรกัน!?” คีรินพยายามลุกขึ้น แต่พบว่าร่างของตัวเองไม่ได้อยู่ในชุดเดิม เขาแต่งตัวด้วยสูทเนี้ยบเหมือนเลขาฯ ในบริษัทใหญ่
ก่อนที่เขาจะเข้าใจอะไรได้มากกว่านั้น เสียงจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[โลกที่ 1: รักระหว่างประธานอีนิกม่าและโอเมก้าเจ้าของร้านคาเฟ่]
{บทบาทของคุณ: เลขาเบต้าผู้เก่งกาจ ผู้คอยสนับสนุนประธานเอนิกมาให้ประสบความสำเร็จในความรัก]
คีรินขยับตัวอย่างระมัดระวัง สายตากวาดไปรอบห้องทำงานหรูหราที่เต็มไปด้วยโทนสีดำและทอง บนโต๊ะตรงหน้ามีเอกสารกองเรียงราย และคอมพิวเตอร์จอใหญ่ที่แสดงผลกราฟของบริษัท คีรินหันซ้ายหันขวาก่อนจะถอนหายใจออกมาหนัก ๆ
“นี่ฉัน...ตายแล้วเหรอ?” เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่หน้าจอโปร่งแสงจะโผล่ขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง
[ระบบพร้อมตอบคำถาม]
"อ้อ ดี! งั้นช่วยอธิบายหน่อยว่าฉันมาที่นี่ได้ยังไง แล้วทำไมต้องเป็นฉันด้วย?!" คีรินถามเสียงดัง พร้อมทำท่าชี้หน้าจอราวกับมันจะตอบกลับด้วยการพูด
[NPC "คีริน" ถูกเลือกเพราะมีคุณสมบัติที่เหมาะสมกับบทบาทในระบบ Simulation of Love Assistance]
[คุณสมบัติ: มีความสามารถในการวิเคราะห์สถานการณ์, มีไหวพริบในการแก้ไขปัญหา และมีจิตใจที่ไม่หลงใหลในความรักของตัวเอง]
"คุณสมบัติสุดท้ายมันหมายความว่ายังไง!?!" คีรินประท้วง
[หมายเหตุ: ความรักในชีวิตจริงของคุณไม่มีสถิติสำเร็จ]
“โอ้ ขอบคุณมากเลย” คีรินพูดโวยวายแต่ระบบก็ยังคงนิ่งสนิท
[เป้าหมายของคุณคือทำให้ตัวเอกในโลกแต่ละใบพบรักแท้กับเป้าหมายที่ระบบกำหนด หากสำเร็จ คุณจะได้รับสิทธิ์ในการเดินทางไปโลกต่อไป จนกว่าระบบจะสิ้นสุดภารกิจ]
[หากล้มเหลว...]
ข้อความสุดท้ายที่ขึ้นมาเป็นจุดไข่ปลา 3 จุด ทำให้คีรินถึงกับขนลุก
“อย่าบอกนะว่าฉันจะถูกล็อกอยู่ในโลกนี้ตลอดไป!?”
[ถูกต้อง]
"โอ๊ย! ใจคอจะไม่ให้ทางเลือกอื่นเลยใช่ไหม!" คีรินฟึดฟัด
“แล้วเนื้อเรื่องมันมีอะไรบ้าง ฉันต้องทำยังไง”
[เป้าหมายในโลกที่ 1: ช่วยให้ "ติณณ์" ประธานอีนิกม่า และ "ลูน่า" โอเมก้าเจ้าของร้านคาเฟ่ ได้พัฒนาความสัมพันธ์จนถึงจุดที่ทั้งคู่ตกหลุมรักกันอย่างแท้จริง]
[บทบาทของคุณ: เลขาเบต้าผู้เก่งกาจ คอยช่วยเหลือติณณ์ในการจัดการชีวิตส่วนตัวและเปิดทางให้เขาใกล้ชิดกับลูน่า]
คีรินพ่นลมหายใจ "โอ้โห ฟังดูเหมือนง่ายนะ แต่เดี๋ยวสิ... แล้วฉันต้องทำยังไงถ้าหมอนั่นไม่ยอมเล่นตามแผน?"
[ระบบจะให้คำแนะนำเพิ่มเติมตามสถานการณ์ในภารกิจ]
[คำเตือน: การกระทำที่ขัดขวางความรักระหว่างตัวเอกและเป้าหมาย จะส่งผลให้ความคืบหน้าของภารกิจติดลบ และคุณจะโดนบทลงโทษพิเศษ]
“แล้วอีนิกม่า โอเมก้า ดาต้าอะไรนี่คืออะไร?”
[เป็นเพศรองในโลกของ Omegaverse ในภารกิจของโลกนี้มนุษย์จะมีเพศรองที่มีกลิ่นฟีโรโมนเป็นของตนเอง อีนิกม่า เป็นเพศรองมีอำนาจมากที่สุด รองลงมาก็คืออัลฟ่า และโอเมก้า ส่วนเบต้าก็เปรียบเสมือนคนธรรมดา]
[อีนิกม่าสามารถนำให้อัลฟ่า และเบต้าเปลี่ยนแปลงเพศรองไปเป็นโอเมก้าได้]
[โดยโอเมก้าแม้จะเป็นเพศชายก็จะสามารถตั้งครรภ์ได้]
“...” ห้ะ!
“คือผู้ชายในโลกนี้สามารถท้องได้?”
[ถูกต้อง]
[โอเมก้าเพศชายสามารถตั้งครรภ์ได้]
“แต่ฉันคือเบต้าที่ไม่สามารถท้องได้ใช่ไหม?”
[ถูกต้อง]
เฮ้อ อย่างน้อยก็ไม่สามารถท้องได้ล่ะวะ
“แล้วในระหว่างที่ฉันเข้าไปในโลกนั้น ฉันยังสามารถเรียกหาแกได้ใช่ไหม?”
[ได้]
"โอเค งั้นส่งฉันไปได้เลย ฉันพร้อมแล้ว" คีรินพูดเสียงเบา แต่ในใจเต็มไปด้วยความระแวง
[เริ่มต้นการถ่ายโอน...]
ทันใดนั้น แสงสีขาวเจิดจ้าก็โอบล้อมตัวเขา ทุกอย่างหมุนวนราวกับตกลงไปในกระแสน้ำวนขนาดใหญ่
บทล่าสุด
#53 บทที่ 53 Real World 9 (6p)🔥🔥🔥 (END)
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026#52 บทที่ 52 Real World 8
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026#51 บทที่ 51 Real World 7
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026#50 บทที่ 50 Real World 6
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026#49 บทที่ 49 Real World 5
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026#48 บทที่ 48 Real World 4 (6p) 🔥🔥🔥
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026#47 บทที่ 47 Real World 3
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026#46 บทที่ 46 Real World 2
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026#45 บทที่ 45 Real World 1
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026#44 บทที่ 44 Arc 6 พันธนาการรักมาเฟีย 7 (end)
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
แด๊ดดี้คนคูล
"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"
เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที
"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"
"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."
"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น
"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"
"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"
เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา
หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย
ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้
วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!













