บทที่ 9 Arc 2 สตรีมเมอร์คีรินเป็นไฮบริดกระต่าย 2
หลังจากจบสตรีมในค่ำคืนนั้น คีรินเอนตัวพิงพนักเก้าอี้เกมมิ่ง พลางถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก แม้ว่าจะยังมีผู้ติดตามไม่มาก แต่การได้ตอบโต้กับแฟนคลับในแชทก็ทำให้เขารู้สึกสนุก
“สตรีมสนุกดีแฮะ ถึงจะเหนื่อยแต่ก็ไม่แย่” คีรินพูดกับตัวเอง ขณะที่ระบบแจ้งเตือนลอยขึ้นตรงหน้า
[จำนวนผู้ติดตามเพิ่มขึ้น: +40 คน]
[ความคืบหน้า: 5%]
“เพิ่มขึ้นแค่ 40 คนเองเหรอ?” คีรินขมวดคิ้วเล็กน้อย “ระบบ นี่ฉันต้องช่วยจีนหรือช่วยตัวเองให้ดังกันแน่?”
[โปรดอย่าหลงประเด็นหลัก ภารกิจของคุณคือช่วยตัวเอกให้ได้รับความสนใจจากพระเอกทั้งสอง]
“รู้แล้ว ๆ” คีรินตอบกลับ พลางลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อไปหาอะไรกินในครัวเล็ก ๆ ของเขา
เอเดรียนในฐานะหนึ่งในสตรีมเมอร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก กำลังนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวของเขา ขณะเลื่อนดูช่องของคีรินในหน้าจอแอคเคานต์หลุม
“กระต่ายน้อยตัวนี้น่าสนใจจริง ๆ” เอเดรียนพูดพึมพำ ขณะกดดูวิดีโอคลิปย้อนหลัง
เขาเริ่มจดจำเสียงนุ่มละมุนและความจริงใจที่ไม่ปรุงแต่งของคีรินได้ดี แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือวิธีการเล่นเกมที่แตกต่างจากสตรีมเมอร์คนอื่น
“ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาแฮะ...” เอเดรียนพูดพร้อมกับคิดแผนบางอย่างในใจ
อาทิตย์ต่อมา คีรินได้รับข้อความเชิญให้เข้าร่วมงานอีเวนต์เล็ก ๆ ของแพลตฟอร์มสตรีมเมอร์
ข้อความจากทีมงาน: เรียนคุณคีริน ทางเรายินดีเชิญคุณเข้าร่วมอีเวนต์ "Game Creator Meet-Up" ที่จัดขึ้นในสุดสัปดาห์นี้
คีรินเลิกคิ้ว “นี่พวกเขาส่งมาผิดคนหรือเปล่า? ฉันไม่ได้ดังขนาดนั้นสักหน่อย”
[โอกาสนี้เหมาะสมสำหรับการพบตัวเอก และพระเอกคนอื่น ๆ โปรดอย่าปฏิเสธ]
“โอเค ๆ ก็ได้” คีรินถอนหายใจ และยอมกดยืนยันเข้าร่วม
งานอีเวนต์ของเหล่าสตรีมเมอร์ในวันนี้จัดขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมือง พื้นที่จัดงานถูกตกแต่งอย่างเรียบง่าย แต่ทันสมัย ภายในเต็มไปด้วยสตรีมเมอร์และครีเอเตอร์ชื่อดังที่มารวมตัวกันเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์และโปรโมตช่องของตัวเอง
คีรินเดินเข้ามาในห้องจัดงานเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยสตรีมเมอร์หลากหลายประเภท แม้เขาจะรู้สึกเกร็งเล็กน้อย แต่เขาก็พยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุด
คีรินในชุดแจ็กเก็ตสีเทาเรียบ ๆ กับกางเกงยีนส์ธรรมดาดูไม่ได้โดดเด่นอะไรเมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ ในงาน เขาเดินเข้ามาพร้อมกับกระเป๋าสะพายเล็ก ๆ ใบหนึ่ง และสำรวจบรรยากาศรอบตัวด้วยความเกร็งเล็กน้อย
“เราไม่ควรมาเลย...” คีรินพึมพำกับตัวเอง
[โปรดอย่ากังวล การมาที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของภารกิจ และจะช่วยเพิ่มโอกาสสำเร็จ]
ในขณะที่คีรินกำลังหยิบเครื่องดื่มจากบาร์น้ำ เสียงกระซิบกระซาบและเสียงแฟลชจากกล้องที่ดังขึ้นทำให้เขาหันไปมอง
ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทลำลองสีดำที่ดูโดดเด่นกำลังเดินเข้ามาในงาน ใบหน้าคมคาย ผมสีบลอนด์ทองออ่อนๆ และดวงตาสีทองที่มีเสน่ห์เฉพาะตัวทำให้ทุกสายตาจับจ้องไปที่เขา
“เอเดรียน! นั่นเอเดรียน สตรีมเมอร์ชื่อดังคนนั้นใช่ไหม?” ใครบางคนในงานพูดขึ้น
“เขามาที่นี่ทำไม?”
เอเดรียนเดินตรงไปยังจุดที่คีรินยืนอยู่ ก่อนจะหยุดตรงหน้าเขาอย่างไม่คาดคิด
“นี่คือกระต่ายตัวเล็กที่ฉันเคยดูสตรีมเมื่อคืนสินะ” เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้น
คำพูดนั้นทำให้คีรินตกใจ “คุณ...หมายถึงผมเหรอครับ?” ก่อจะมองหน้าต่างสถานะตรงหน้าแล้วเบิกตากว้าง
[สถานะ : พระเอก
ชื่อ : เอเดรียน
ไฮบริด : งูแบล็คแมมบา อายุ : 29 ปี
ส่วนสูง : 192 cm น้ำหนัก : 86 kg]
ร่างสูงใหญ่กำยำกับเรือนผมสีบลอนด์อ่อนที่สว่างจนเหมือนต้องแสงแดด เป็นจุดเด่นที่สร้างเสน่ห์ให้กับเขา เส้นผมจัดทรงอย่างลวก ๆ ตามสไตล์ที่ดูเป็นธรรมชาติ ยิ่งเสริมความขี้เล่นและเป็นกันเองในตัวเขา จมูกโด่งได้รูปที่รับกับใบหน้าหล่อเหลาของเขา ริมฝีปากหยักเล็กน้อยที่มักประดับด้วยรอยยิ้มกวน ๆ หรือรอยยิ้มอบอุ่นจนใครหลายคนต้องใจเต้น ดวงตาสีอำพันสดใสมีประกายคล้ายกับแสงสะท้อนของพระอาทิตย์ยามเช้า ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความขี้เล่นเล็ก ๆ แต่หากใครมองลึกลงไป จะสัมผัสได้ถึงความห่างเหิน เย็นชา
เอเดรียนยิ้มมุมปาก ดวงตาสีทองจับจ้องคีรินอย่างไม่ลดละ “ใช่ เสียงของนายจำง่ายจะตาย”
ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน เสียงแฟลชจากกล้องดังขึ้นอีกครั้ง นักข่าวที่แฝงตัวมาในงานต่างยกกล้องขึ้นถ่ายภาพของเอเดรียนที่ยืนพูดคุยกับคีริน
“นั่นใครน่ะ? สตรีมเมอร์หน้าใหม่เหรอ?”
“เอเดรียนรู้จักเขาได้ยังไง?”
เสียงกระซิบกระซาบดังไปทั่วงาน สายตาของทุกคนเริ่มหันมามองคีรินที่ยังคงยืนนิ่งอย่างประหม่า
“คุณเอเดรียนครับ ผมว่าเราไม่ควรเป็นเป้าสายตาขนาดนี้” คีรินกระซิบเบา ๆ
แต่เอเดรียนกลับยิ้มเล็ก ๆ และยื่นนามบัตรให้คีริน “ถ้านายอยากคุยเรื่องเกมหรืออะไรเพิ่มเติม โทรมาหาฉันได้ทุกเมื่อ”
คำพูดและการกระทำของเอเดรียนทำให้สถานการณ์ยิ่งน่าสนใจ สื่อเริ่มถ่ายภาพอย่างไม่หยุด รวมไปถึงมีสายตาคู่หนึ่งที่จ้องมองมาอย่างริษยา
ในเช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากงานจบลง ชื่อของคีรินเริ่มปรากฏในกระแสออนไลน์ ภาพของเขาและเอเดรียนที่ยืนพูดคุยกันถูกแชร์ออกไปพร้อมกับคำถามมากมาย
[ใครคือกระต่ายตัวเล็กคนนี้?]
[ทำไมเอเดรียนถึงสนใจเขา?]
[เขาเป็นสตรีมเมอร์ใหม่หรือเปล่า?]
ยอดผู้ติดตามในช่องของคีรินพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วในชั่วข้ามคืน จากไม่ถึงพันกลายเป็นหมื่น
“อะไรเนี่ย!?” คีรินอุทานขณะที่มองหน้าจอคอมพิวเตอร์
[จำนวนผู้ติดตามเพิ่มขึ้น: +12,000 คน]
[ความคืบหน้า: 15%]
“นี่มันไม่ใช่แผนที่ฉันคิดไว้เลยนะ!” คีรินบ่น ขณะที่ระบบแสดงข้อความใหม่
[คำเตือน: ตัวเอก (เอเดรียน) แสดงความสนใจใน NPC เกินขอบเขตที่กำหนด]
“บ้าเอ๊ย ระบบ! ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย!”
อีกด้านหนึ่ง เอเดรียนเลื่อนดูโพสต์และข่าวเกี่ยวกับเขาและคีรินด้วยรอยยิ้มมุมปาก เขาไม่ได้สนใจข่าวลือที่เกิดขึ้น กลับรู้สึกพอใจกับความสนใจที่ตัวเองมีต่อกระต่ายตัวเล็กคนนั้น
“ถึงเวลาทำความรู้จักให้มากกว่านี้แล้ว” เขาพึมพำ ก่อนจะกดโทรศัพท์ไปยังเลขหมายหนึ่ง
หลังจากข่าวลือที่เอเดรียนสนใจคีรินแพร่กระจายไปทั่วโลกออนไลน์ กระต่ายน้อยที่ไม่เคยได้รับความสนใจขนาดนี้กลับกลายเป็นกระแสร้อนแรงในหมู่ชาวเน็ต ช่องของเขายอดติดตามพุ่งทะลุสองหมื่นในเวลาเพียงไม่กี่วัน
ติ๊ง!
เสียงข้อความดังขึ้นในโทรศัพท์ของคีริน ข้อความจากหมายเลขที่ไม่คุ้นเคยปรากฏบนหน้าจอ
[adrixn_ss] : พรุ่งนี้ว่างไหม? ฉันอยากพบนาย]
คีรินอ่านแล้วเผลอกุมขมับ “นี่เขาตามมาถึงเบอร์ส่วนตัวเลยเหรอ?”
[คำแนะนำ: คุณควรตอบรับ เพื่อรักษาสัมพันธ์กับตัวเอก]
“โอเค... ระบบ นายชนะ” คีรินถอนหายใจ ก่อนพิมพ์ตอบกลับไป
[kirin_ra33it] : ว่างครับ เจอกันที่ไหนดี?]
เช้าวันรุ่งขึ้น คีรินมาถึงคาเฟ่ที่เอเดรียนนัดไว้ สถานที่แห่งนี้ตกแต่งด้วยโทนสีขาวสะอาดตาและไม้โอ๊กอ่อน ๆ ให้ความรู้สึกอบอุ่น
เมื่อเขาเดินเข้าไป เอเดรียนในชุดเสื้อเชิ้ตสีอ่อนนั่งอยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่าง ใบหน้าคมคายของเขายังคงดึงดูดสายตาของผู้คนในร้าน
“มาแล้วเหรอ” เอเดรียนยิ้มเล็กน้อยขณะลุกขึ้นต้อนรับ
“คุณต้องการพบผมเพราะเรื่องอะไรครับ?” คีรินถามด้วยความสงสัย
เอเดรียนพิงพนักเก้าอี้ พร้อมดวงตาที่จ้องมองคีรินราวกับกำลังประเมิน “ก็ไม่มีอะไรพิเศษ ฉันแค่อยากรู้จักนายให้มากขึ้นเท่านั้นเอง”
“รู้จักผมเหรอครับ? ผมไม่ได้มีอะไรน่าสนใจขนาดนั้น” คีรินตอบกลับพร้อมรอยยิ้มที่พยายามปิดบังความเกร็ง
“ไม่จริงเลย” เอเดรียนพูดพลางเท้าคาง “เสียงของนาย ท่าทางตอนสตรีม ฉันรู้สึกว่านายมีบางอย่างที่ทำให้คนสนใจได้ง่ายมาก”
บทสนทนาดำเนินไปเรื่อย ๆ แต่คีรินกลับไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองพวกเขาผ่านกระจกใสของคาเฟ่
กันย์ ไฮบริดเสือดำ เจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเทคโนโลยี กำลังนั่งอยู่ในรถลีมูซีนที่จอดอยู่ริมถนน
เขาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเลื่อนดูข่าวเช้าเกี่ยวกับโลกธุรกิจ และบังเอิญเจอรูปของเอเดรียนที่ยืนอยู่กับชายหนุ่มร่างเล็กในงานอีเวนต์เมื่อไม่กี่วันก่อน
“ใครกัน?” เขาพึมพำเบา ๆ สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของคีรินในภาพ
กันย์รู้สึกบางอย่างแปลก ๆ ภายในใจ หูเสือดำของเขากระตุกเล็กน้อยราวกับตอบสนองต่อภาพในหน้าจอ
“ท่านประธานครับ เราต้องไปแล้ว” เสียงเลขาคนสนิทเรียกสติของกันย์
“ช้าก่อน” กันย์พูดพลางพยักหน้าไปทางคาเฟ่ “จองคิวถ่ายโฆษณาให้บริษัทเรา แล้วเชิญคนนี้มาเป็นพรีเซ็นเตอร์ด้วย”
เลขามองตามสายตาของกันย์ ก่อนจะเห็นชายหนุ่มร่างเล็กในชุดเรียบง่ายกำลังพูดคุยกับเอเดรียน
“เขาเหรอครับ?”
“ใช่” กันย์ตอบสั้น ๆ แต่ในใจกลับรู้สึกเหมือนเคยเจอคีรินที่ไหนสักแห่ง
เย็นวันนั้น คีรินได้รับอีเมลจากทีมงานของบริษัทเทคโนโลยีชื่อดังแห่งหนึ่ง
เรียนคุณคีริน ทางบริษัทมีความยินดีเชิญคุณเข้าร่วมโปรเจกต์ถ่ายโฆษณาในฐานะพรีเซ็นเตอร์คนใหม่ กรุณาติดต่อกลับเพื่อยืนยันความสะดวก
คีรินอ่านแล้วขมวดคิ้ว “นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันอีก?”
[นี่เป็นโอกาสที่ดี โปรดตอบรับ] ระบบพูดขึ้นทันที
“ระบบ นายแน่ใจนะว่าฉันไม่ได้กำลังโดนหลอก?”
[โอกาสนี้มีความเกี่ยวข้องกับตัวเอกทั้งสองและจะช่วยเพิ่มโอกาสสำเร็จภารกิจ]
“เฮ้อ... ก็ได้” คีรินตอบตกลงในที่สุด โดยไม่รู้เลยว่าโอกาสนี้กำลังจะนำเขาเข้าสู่เกมแห่งแรงดึงดูดที่เขาอาจไม่สามารถควบคุมได้
และเกมนี้จะไม่ใช่แค่ระหว่างเขากับเอเดรียนเท่านั้น แต่เสือดำอย่างกันย์ก็พร้อมเข้ามาในสนามด้วยเช่นกัน
หลายวันหลังจากที่คีรินตอบตกลงเข้าร่วมโปรเจกต์ถ่ายโฆษณาของบริษัทของกันย์ เขารู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกายที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
“ทำไมมันร้อนแบบนี้...” คีรินบ่นกับตัวเองขณะนอนอยู่บนเตียงในคอนโดเล็ก ๆ ของเขา
เขาพยายามฝืนเล่นเกมเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แต่กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่เริ่มแผ่ออกมาจากตัวเขาเองกลับทำให้จมูกของเขารับรู้ถึงความแปลกประหลาด
[คำเตือน: ร่างกายของคุณกำลังเข้าสู่ช่วงฮีทในฐานะไฮบริดกระต่าย]
เสียงของระบบดังขึ้นในหัวทำให้คีรินสะดุ้ง “ฮีท? เดี๋ยวนะ! ฉันจะฮีทได้ยังไง?”
[ในโลกนี้ คุณเป็นไฮบริดกระต่ายซึ่งมีความต้องการในการสืบพันธุ์สูงกว่าสัตว์ตัวอื่น ดังนั้นการเข้าสู่ช่วงฮีทไม่ใช้เรื่องแปลก โปรดหาทางควบคุมหรือจัดการอย่างเหมาะสม]
แสดงว่าฮีทในกรณีนี้คืออาการ ‘ติดสัด’ สินะ
“นี่มันไม่ใช่คำตอบที่ฉันอยากได้เลยนะ ระบบ!” คีรินพยายามลุกขึ้น แต่หัวใจกลับเต้นแรงผิดปกติ ร่างกายของเขาร้อนผ่าวราวกับถูกไฟลน
วันถ่ายโฆษณามาถึง คีรินที่พยายามควบคุมตัวเองเต็มที่มาถึงสถานที่ถ่ายทำ เขาสวมแจ็กเก็ตหนา ๆ และพยายามเก็บกลิ่นฟีโรโมนที่เริ่มรั่วไหลออกมา แม้เขาจะกินยาที่ระบบแนะนำมาแล้วว่ามันลดการฮีทของไฮบริดกระต่ายได้ แต่มันเหมือนไม่ค่อยช่วยอะไรเลย
กันย์ที่กำลังรออยู่ในห้องประชุมมองเห็นคีรินเดินเข้ามาพร้อมกับทีมงาน แววตาของเขาฉายแววสนใจอย่างชัดเจน
“คุณคีริน ยินดีที่ได้พบ” เสียงทุ้มต่ำของกันย์ทำให้คีรินเงยหน้าขึ้นมอง ร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาหา เรือนผมสีดำสนิทเข้ากับคิ้วหนาเรียงตัวได้รูปเสริมความดุดันให้กับใบหน้า ดวงตาสีฟ้าเข้มราวกับห้วงมหาสมุทรของเขาเป็นจุดเด่นที่แท้จริง มันเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซ่อนเร้นยากจะคาดเดา ไม่ว่าจะเป็นความเย็นชา ข่มขู่ หรือแม้แต่เสน่ห์ที่ดึงดูดใจจนยากจะละสายตา การสบตากับเขาให้ความรู้สึกราวกับถูกดึงเข้าไปในห้วงความคิดที่ไม่อาจหลีกหนี จมูกโด่งและปลายจมูกที่รับกับรูปหน้าทำให้เขาดูสมส่วนอย่างไร้ที่ติ ริมฝีปากหยักที่ไร้รอยยิ้มราบเรียบ ในชุดสูทสีดำสนิททำให้เขาดูภูมิฐานและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน
[สถานะ : พระเอก
ชื่อ : กันย์
ไฮบริด : เสือดำ อายุ : 34 ปี
ส่วนสูง : 195 cm น้ำหนัก : 90 kg]
“คุณกันย์... ยินดีเช่นกันครับ” คีรินพยายามรักษามืออาชีพ แต่กลิ่นฟีโรโมนของตัวเองกลับเริ่มรั่วออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
กันย์ชะงักเล็กน้อย ดวงตาสีเข้มของเขาหรี่ลงเล็กน้อย ราวกับกำลังดมกลิ่นอะไรบางอย่าง
“กลิ่นนี้...” กันย์พึมพำเบา ๆ
“ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ!” คีรินรีบพูดก่อนจะเดินหนีออกไป
คีรินยืนอยู่ในห้องน้ำ เขาพยายามล้างหน้าล้างตาเพื่อให้ร่างกายเย็นลง แต่ยิ่งพยายาม กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเขาก็ยิ่งแรงขึ้น
[คำเตือน: ฟีโรโมนของคุณกำลังอยู่ในระดับสูงสุด]
“ฉันจะบ้าตายแล้ว!” คีรินพึมพำ แต่ก่อนที่เขาจะคิดหาทางแก้ไข เสียงเคาะประตูเบา ๆ ก็ดังขึ้น
“คีริน นายอยู่ในนั้นใช่ไหม?” เสียงทุ้มต่ำของกันย์ดังขึ้นจากด้านนอก
“คุณกันย์?!” คีรินตกใจ แต่ไม่ทันได้ตอบอะไร ประตูก็ถูกผลักเปิดออก
กันย์เดินเข้ามา สายตาของเขาคมกริบ ร่างสูงใหญ่ของเขายืนขวางประตูไม่ให้คีรินหนีไปไหนได้
“กลิ่นนี้...เป็นของนายใช่ไหม?” กันย์ถามเสียงแหบพร่า
คีรินพยายามถอยหนี แต่หลังของเขาก็ชนกับผนังเย็น ๆ ของห้องน้ำ
“ฟังนะ คุณกันย์ มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด...”
“งั้นเหรอ?” กันย์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนจมูกของเขาแทบแตะกับแก้มของคีริน “นายรู้ตัวไหมว่าตอนนี้กำลังปล่อยฟีโรโมนที่กระตุ้นฉันขนาดไหน?”
คีรินหน้าแดงซ่าน หูของเขากระตุกด้วยความประหม่า “ผม...ผมไม่ได้ตั้งใจ!”
“แต่นายทำให้ฉันหยุดตัวเองไม่ได้” กันย์พูดก่อนจะจับมือของคีรินและดึงร่างเล็กเข้ามาใกล้
กันย์กดร่างของคีรินแนบกับผนังห้องน้ำ เสียงลมหายใจของเขาหนักหน่วง ดวงตาที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาจ้องมองคีรินราวกับนักล่าที่พบเหยื่อ
“นายไม่หนีใช่ไหม?” กันย์ถามเสียงต่ำ ก่อนจะเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกของเขาแตะกับจมูกของคีริน
คีรินตัวสั่น เขาพยายามจะตอบอะไรบางอย่าง แต่เสียงที่ออกมาจากปากของเขากลับกลายเป็นเสียงครางแผ่วเบา
[คำเตือน: NPC กำลังเข้าสู่สถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้]
“บ้าเอ๊ย! ทำไมฉันต้องมาโดนพระเอกกดอีกแล้ววะเนี่ย!?” คีรินคิดในใจ แต่คำตอบที่ได้กลับไม่มีทางช่วยเขาออกจากสถานการณ์นี้ได้...
