บทที่ 11 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 4 [100%]

นิ้วเรียวยาวกรีดไปตามแขนของผม ริมฝีปากแดงกัดยั่วจนผมยกยิ้มมุมปาก หันไปมองโฟมก็พบว่าเธอกำลังมองออกไปยังท้องทะเลแสนมืดมิด โฟมเป็นแบบนี้ล่ะ ไม่ค่อยสนใจเรื่องของผมโดยไม่เคยให้เหตุผลว่าเพราะอะไรเหมือนกัน เธอจะนิ่งเสมอ อย่างเช่นตอนไปตามผมยังผับใต้ดิน พอผมไม่กลับเธอก็ไม่บังคับ ไม่เคยโมโห ไม่เคยโกรธ จนผมเอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ