บทนำ
เพราะนักร้องเกาหลีที่เมียผมคลั่งไคล้นักหนา เป็นเหตุทำให้ผมเริ่ม
'เบื่อ'
มันมากขึ้นทุกวัน
ลำพังคบกันก็แทบจะไม่มีเวลาให้กันอยู่แล้วเพราะเธอเรียนหนัก
แต่เวลาอยู่ด้วยกันทำไมจะต้องพูดถึงแต่วี บีทีเอส!
มันเป็นใครฟะไม่รู้จักเว้ย!
เห็นมันนิ่งกับผม แต่กับวีแตกต่างกันฉิบหาย
นักร้องเกาหลีกับผัว? เป็นคุณจะเลือกใคร
บท 1
เนื้อเพลงที่ไม่คุ้นหูดังขึ้นภายในห้อง แต่ถึงแม้จะนอกห้องนอนของผมก็เถอะ แต่มันดังขนาดนี้ใครมันจะไปหลับลงวะ! ผมลุกขึ้นนั่งยีผมสีดำสนิทของตัวเอง หันไปมองนาฬิกาหัวเตียงก็พบว่าเพิ่งจะเจ็ดโมงเช้า ปกติผมตื่นสายจนตะวันแทบจะตกลงดินอีกครั้ง แต่ต้องมาหัวเสียเพราะดันได้ยินเพลงที่ไม่ชอบ แถมยังฟังไม่รู้เรื่องอีกต่างหาก... สองเท้าของผมก้าวลงจากเตียงนอนขนาดใหญ่ หันไปมองวิวด้านนอกนุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาว ผ่านกระจกใสขนาดใหญ่สามารถส่องให้เห็นเรือนร่างที่แข็งแรงของผม รอยสักไม้กางเขนกางอก แขนซ้ายสักรูปไพ่ รูปสามเหลี่ยมธรรมดา ถึงแม้จะดูเลอะเทอะในสายตาคนอื่น แต่สำหรับผมมันโคตรเท่
ผมเปิดประตูห้องออกมา มองหาต้นตอของเสียงเพลงที่ปลุกผมให้ตื่นจากหลับฝันดี กวาดสายตามองไปยังครัวก็เห็นร่างบอบบางซึ่งสูงเพียงแค่หัวไหล่ของผม พูดง่ายๆ คือผมสูง 183 ซม. แต่สำหรับเธอที่ยืนทำอาหารอยู่สูงแค่ 165 ซม. เท่านั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ไม่ใช่ผีเจ้าที่หรือผีนางคอนโดที่ไหน
เพราะว่ามันคือ ‘เมีย’ ของผมเองล่ะ
“เฮ้ย ปิดดิ เปิดเพลงพม่าฟังได้ทุกวี่ทุกวันไม่เบื่อหรือไง!” ผมเดินไปนั่งรอที่โต๊ะอาหาร พลันร่างบางก็หมุนตัวมาเผชิญหน้ากับผมด้วยสีหน้านิ่งเฉยปนไม่พอใจ เมียผมชื่อ ‘โฟม’ ใช่ เธอเป็นเมียผมเองล่ะ เราสองคนคบกันมาได้ห้าเดือนล่ะ เธอเรียนอยู่คณะสถาปัตย์ปีสี่ มหาลัยเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง เป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่งก็ว่าได้แถมยังพ่วงด้วยความเซ็กซี่ ซึ่งถึงแม้จะอยู่ในชุดนักศึกษาที่รกรุงรังทับด้วยเสื้อช็อปตามสไตล์เด็กสถาปัตย์ แต่ด้วยความสวยที่โดดเด่น ผมสีดำน้ำตาลยาวสลวย ริมฝีปากแดงนูนน่าจูบ ดวงตาคมโตที่ดึงดูดเพศตรงข้ามได้ดี เสน่ห์แรงจนผู้หญิงผู้ชายต่างพากันหลงใหล
เท่าที่พูดมาเธอดูดีไปหมด แต่เสียอย่างเดียวที่น่าเบื่อไปหน่อย ตอนแรกที่คบกันผมไม่เคยเบื่อหรอกนะ แต่มาเบื่อก็ตรงอีทีเปิดเพลงพม่าฟังทุกวันนี่ล่ะ
“เพลงพม่าอะไรของนายนัม นี่มันเพลงเกาหลีนะ”
“อ่อ เพลงของวงที่เธอกรี๊ด หลงหนักยิ่งกว่าผัวตัวเองน่ะเหรอ”
ลืมบอกไป ผมชื่อ ‘นัม’ นะทุกคน ริมฝีปากของผมเบ้ขึ้นอย่างไม่พอใจและส่ายหน้าให้กับเมียตัวเองที่บ้าคลั่งไอดอลเกาหลีจนห้องที่ผมอยู่กับเธอเนี่ยเต็มไปด้วยรูปภาพของไอดอลที่เธอหลงใหล
ทีกับผัวแม่งนิ่ง ทีกับคนที่ไม่เคยเห็นบ้าซะ แม่งน่าตบ!
“ใช่แล้วจะทำไมล่ะ”
“กรี๊ดแล้วได้เห็นมันปะ กรี๊ดแล้วได้อะไรวะ น่าเบื่อชะมัด”
“แต่ฉันไม่เบื่อ ฉันชอบของฉัน ตอนแรกที่คบกันไม่เห็นจะบ่นเลยนะ”
“แล้วใครจะไปคิดว่าเธอจะเยอะแบบนี้เล่า! ชอบแม่งจริงเลยนะไอ้... ไอ้อะไรวะ?” ผมชี้นิ้วไปหาโฟมที่ยกถ้วยโจ๊กสำเร็จรูปมาวางตรงหน้าผม “วี บีทีเอส”
“เออ ชอบไรนักหนาวะ มันหล่อกว่าฉันหรือไง?”
“ก็หล่อไงถึงได้ชอบ”
<strong>“ผัวมีให้มองอยู่ทุกวัน ดันไปบ้าคลั่งไคล้คนอื่น คิดได้ไง”</strong> โฟมไม่สนใจอะไรยักไหล่และตักโจ๊กกินหน้าตาย เธออายุมากกว่าผมปีหนึ่งนะ เธออายุยี่สิบสอง ส่วนผมยี่สิบเอ็ด ความจริงเราคบกันได้ไงมันเป็นเรื่องที่ผมไม่เคยคาดคิดมาก่อน รู้แค่ว่าเจอหน้ากันตอนไปเที่ยวดอย ผมเจอกับโฟมที่นั่นและเป็นคนช่วยเธอให้พ้นจากน้ำป่าไหลหลาก เราสองคนเลยจูนเข้าหากันโดยไม่ต้องบอก ผมเป็นฝ่ายจีบเธอก่อนและเธอก็ไม่ปฏิเสธด้วย เราก็เลยตกลงคบกันจนถึงตอนนี้
โฟมอยู่หอกับเพื่อนหญิงของตัวเอง แต่พอคบกันได้สามเดือนผมก็ให้เธอมาอยู่ด้วยกันและ... ไม่ต้องบอกนะว่าอะไร หึ ไม่งั้นคงไม่เรียกเมียได้เต็มปากหรอก ถูกไหมล่ะ
“ก็ผัวไม่ค่อยอยู่ให้เห็นหน้า มันก็ต้องบ้าผู้ชายคนอื่นเป็นธรรมดา”
“บ้าเกาหลีได้ แต่ถ้าบ้าผู้ชายคนอื่น จับเอาทั้งวันทั้งคืนแน่”
“นัม พูดบ้าไรเนี่ย!” ใบหน้าสวยตกใจกับสิ่งที่ผมพูด เออ พูดจริงเลยล่ะไม่ต้องกลัวว่าจะทำไม่จริง “เพราะวี บีทีอะไรของเธอมันไม่ได้มาให้เธอเห็น แต่ถ้าผู้ชายทั่วไปล่ะก็... เจอจัดหนัก”
“โคตรทะลึ่ง”
“ทำไม รับไม่ได้” ผมตักโจ๊กเข้าปากอย่างหงุดหงิด สบตากับโฟมที่ถอนหายใจออกมาไม่พอใจผมเช่นกัน ถึงแม้เราจะมีปัญหาเรื่องของวี บีที... บีที อะไรวะ? เออช่างเหอะ แต่ผมก็ไม่เคยปล่อยปะละเลยเมียตัวเองนะ
“ทีนายไปเคี้ยวหญิงอื่น ฉันยังไม่เคยห้ามเลย”
“อยากห้ามเปล่าล่ะ?”
“ไม่ห้าม เพราะห้ามไปก็เท่านั้น”
“รู้ดีนี่” โฟมสะบัดหน้าหนีผม เหตุผลที่ผมเบื่อเมียมันก็ไม่มีอะไรมากหรอกนะ มีอยู่สองอย่างคือเรื่องที่เธอชอบนิ่งเวลาที่เราทะเลาะกัน โฟมไม่ใช่ผู้หญิงขี้อ้อน ไม่ใช่ผู้หญิงหวานๆ ไม่ใช่ผู้หญิงที่ตื้อผม ไม่ใช่ผู้หญิงที่เอาแต่ใจ เพราะแบบนี้ไงผมถึงได้คบกับเธอได้นานที่สุด แฟนเก่าของผมแต่ละคนบอกเลยว่าไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำก็เลิก
สำหรับโฟมมันไม่ใช่แบบนั้น เธอไม่เหมือนใครและผมชอบที่เธอเป็นตัวเอง ส่วนเรื่องที่สองไม่ต้องพูดถึงคงรู้นะ
ไอ้เรื่องที่ผมเคี้ยวผู้หญิง กินไปเรื่อย ก็เพราะว่าโฟมไม่มีเวลาให้ผม เธอเรียนหนักบางวันก็นอนค้างที่มหาลัย บางวันก็ไปค้างที่หอเพราะต้องทำงานส่งอาจารย์ คณะสถาปัตย์เป็นคณะที่ทรหดมากๆ ซึ่งผมเองไม่อยากให้เธอเรียน แต่มาถึงขั้นนี้แล้วผมก็ต้องปล่อยให้เธอเรียนและตัวเองก็ไปหาเศษหาเลยเอา โดยที่โฟมไม่เคยพูดบ่น หึงหวงหรือแสดงอาการไม่พอใจออกมา แต่ถึงมีก็ไม่มากถึงขนาดทำให้ผมรู้สึกอึดอัด
“งั้นนายก็ควรรู้ไว้ว่าห้ามอะไรฉันได้ แต่อย่าห้ามฉันเรื่องวี โอเค?”
“เหอะ ชอบขนาดนั้นไม่เอามาเป็นผัวเลยล่ะวะ!”
“ชอบแบบชอบเพราะเขาน่ารัก ชอบเพราะเขาร้องเพลงเก่ง เต้นเก่ง ไม่ได้หวังว่าจะเอามาทำผัว”
“ถ้าได้ก็คงดี”
“อือ”
“น่าตบว่ะ” โฟมแลบลิ้นใส่ผม ก่อนจะเก็บถ้วยจานไปล้าง ผมก็เดินสะบัดหน้าเข้าไปอาบน้ำเพราะต้องไปส่งเธอที่มหาลัย ผมยืนแปรงฟันมองเหลือบไปบนกระจกก็ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจที่เห็นหน้าของวี บีที (เออขอเรียกไปก่อนแล้วกัน) ฝ่ามือของผมดึงรูปภาพของชายในรูปซึ่งหล่อเหลาเอาการ รอยยิ้มสดใสแถมยังมีสีผมสีน้ำตาลอ่อนขลับกับใบหน้า มันก็ไม่ได้แตกต่างจากผมเลยนะถ้าลองย้อมผมสีนี้
<strong>“หล่อตรงไหนวะเนี่ย! ถ้ากูทำผมแบบนี้... อาจจะหล่อมากกว่าด้วยซ้ำ เหอะ”</strong>
รถปอร์เช่สีดำสนิทของผมแล่นเข้ามาในรั้วมหาลัยเอกชนที่โฟมเรียนอยู่ แต่คณะสถาปัตยกรรมของโฟมจะอยู่ลึกสุดเพราะแบบนี้ไงผมถึงต้องมาส่งเธอทุกวัน และมารับเวลาเธอโทรมาบอก
“นัน นอเอเกมัน ชิบจุงแฮ ชม ทอ เซเก นัล อีคือเน ~”
“น่าเบื่อเว้ย! ฟังเป็นแต่เพลงนี้หรือไงวะ เดี๋ยวหักแผ่นทิ้งแม่งเลย” ผมหงุดหงิดหัวเสีย แม้แต่ในรถของผมยังมีเพลงเกาหลีเลยให้ตายเหอะ! โฟมทำหน้านิ่งใส่ผม ก่อนจะร้องต่อไปจนกระทั่งจบเพลงเธอก็เก็บแผ่นเสียงที่ลงทุนเก็บเงินซื้อ ได้ทั้งโฟโต้บุ๊ค และอะไรอีกก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าตอนที่เธอได้ของ ดีใจกรี๊ดจนหูผมชาไปหลายวัน
กับผัวแม่งนิ่งใส่ ทีกับมันกรี๊ดยังกับได้มันเป็นผัวสมใจ!
“ห้ามเลยนะ ไม่งั้นนายเจอดีกับฉันแน่”
“ตลอดล่ะ ชอบขู่”
“นายก็ขู่เหมือนกันนั่นแหละ คนมันชอบนี่นา ตอนคบกันก็บอกว่ารับได้ แล้วทีนี้อย่ามาทำไม่พอใจ” เธอจิ้มนิ้วลงกับแก้มผมเมื่อรถหยุดลงที่หน้าคณะ ผมจับมือเธอไว้และดึงร่างบางเข้ามาใกล้ๆ กดจูบลงบนริมฝีปากเธอจนโฟมนิ่งไป
“ไม่ได้ไม่พอใจ แต่เบื่อเว้ย!”
“แล้วไง เบื่อก็ไม่ต้องฟังสิ”
“ไม่ฟังได้ไง เล่นเปิดกรอกหูอยู่ทุกวัน เช้ายันเย็น เย็นยันค่ำ...” อีเพราะแบบไงเวลาเธอต้องค้างที่มหาลัยหรือทำงานเขียนแบบส่งอาจารย์ผมถึงดีใจ ไม่ต้องทนฟังเพลงเกาหลีที่ฟังเท่าไหร่ก็ไม่เคยเข้าใจเลยสักนิดว่าฟังไปได้ยังไง ชอบไปได้ยังไง และเพราะเป็นแบบนี้อีกนั่นแหละถึงทำให้ผมเริ่มเบื่อกับเมียตัวเองที่คลั่งไคล้ผู้ชายเกาหลี ทั้งที่ผัวตัวเองก็มีให้คลั่งไคล้
ชีวิตไอ้นัม! ได้เมียทั้งทีแม่งก็ได้แบบที่บ้าเกาหลี ถ้ารู้ว่าบ้าแบบนี้ไม่ขอคบหรอก เบื่อๆๆๆๆ
“นายไม่ได้มาอยู่ฟังกับฉันนะ กว่าจะกลับคอนโดก็เช้าแล้ว ไปนอนกกผู้หญิงคนอื่นไม่เห็นหัวเมียอย่างฉันบ้างเลย”
“พอเหอะ พูดไปก็พาจะให้ทะเลาะ” ผมตัดบททันทีไม่อยากทะเลาะกันแล้วเพราะเบื่อ เหตุผลหลักที่ทะเลาะกันก็เพราะเรื่องวี บีทีเนี่ยล่ะ? บ้าเปล่าวะ ทะเลาะกันเพราะผู้ชายเกาหลีที่ไม่รู้ว่าเมียผมชอบและคลั่งแบบสุดๆ ปัญญาอ่อนฉิบหายเลย สายตาของผมมองออกไปนอกรถพลันมองร่างสูงซึ่งสวมชุดนักศึกษาไม่เป็นระเบียบ ใบหน้าหล่อคมนิ่งกำลังมองมายังรถของผม
“มองห่าไร หาเรื่องว่างั้น!”
“นัม”
“ทำไม ด่าไม่ได้สินะ เพื่อนรักเนี่ย” น้ำเสียงประชดประชันของผม ทำให้โฟมนิ่งไปเธอถอนหายใจหมุนตัวออกจากรถไปทักทายเพื่อนร่วมคลาสหรือร่วมกลุ่ม ในกลุ่มของเธอผมไม่ชอบใจมันคนเดียวล่ะ กลุ่มเธอมีสามคน มีดาวเพื่อนหญิงเธออันนี้ผมไม่ได้สนใจ ส่วนโยหมอนี่ออกแนวกะล่อนชอบถึงเนื้อถึงตัว แต่ผมก็ไม่สนใจเท่ากับไอ้เวรที่เดินเคียงข้างไปกับโฟม ถึงจะรู้ว่าโฟมไม่มีวันมองใคร แต่ผมเองก็ไม่ชอบใจที่จะเห็นมันอยู่กับเธอ ยิ่งมาเจอหน้ากันทุกวันแบบนี้ผมยิ่งไม่ไว้ใจ ให้กูหึงเมียกับวี บีทีประสาทก็จะแดกตายอยู่แล้ว ยังต้องมานั่งหวงเมียกับมันอีกหรือไงวะ?!
“ไอ้เถื่อน กูจะกำจัดมึงให้ออกจากเมียกูยังไงดีวะ!”
แค่คิดก็ยากแล้วนะ ลำพังวี บีทีผมยังกำจัดไม่ได้เลย แล้วไอ้เถื่อนที่มีตัวตนแบบนี้จะกำจัดมันยังไง เพื่อนรักที่แอบรักเพื่อนอย่างมันผมเกลียด เกลียดที่มันเข้าใกล้โฟมและตัวมันเองก็ไม่ต่างจากผมหรอกนะ สายตาของผมหันไปมองหน้าปกกล่องซีดีของวงที่โฟมชอบ
“อ่อ บีทีเอส” ผมไล่สายตาไปมองสมาชิกทั้งเจ็ดคน มาหยุดกับคนที่ผมคุ้นตาสุด “วีอะกำจัดไม่ยาก แต่กับไอ้เถื่อนต้องทำยังไงวะ”
ตุ้บ
กล่องซีดีถูกโยนไปไว้ที่ลิ้นชักหน้ารถ สายตาของผมมองแผ่นหลังของโฟมซึ่งเดินเข้าคณะไป ถ้าจะทะเลาะกันเพราะเรื่องที่เธอบ้าผู้ชายเกาหลีผมก็ไม่เท่าไหร่หรอกนะ แต่ถ้าต้องทะเลาะกันเรื่องของไอ้เถื่อน ผมว่าบางที...
มันอาจจะถึงขั้นรุนแรงด้วยซ้ำ เพราะคนที่เห็นอยู่ทุกวันกับคนที่เธอคลั่งไคล้แต่ไม่มีวันเห็นตัวจริง มันต่างกันเยอะ
บทล่าสุด
#85 บทที่ 85 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 25 [100%] THE END
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#84 บทที่ 84 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 25 [50%]
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#83 บทที่ 83 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 24 [100%]
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#82 บทที่ 82 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 24 [80%]
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#81 บทที่ 81 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 24 [50%]
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#80 บทที่ 80 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 24 [30%]
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#79 บทที่ 79 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 23 [100%]
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#78 บทที่ 78 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 23 [80%]
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#77 บทที่ 77 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 23 [50%]
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#76 บทที่ 76 NUMB PUT #นัมเบื่อเมีย :: CHAPTER 23 [30%]
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026
คุณอาจชอบ 😍
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













