บทที่ 25 .

ร่างบางนั้นสั่นเทิ้มไปด้วยความโกรธ จนฉันต้องรีบเอื้อมมือไปคว้าท่อนแขนของดีใจเอาไว้ เพราะกลัวว่าเธอจะพุ่งเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น

“ใจเย็นๆ ก่อนนะดีใจ” ฉันไม่รู้ว่าเรื่องที่ผู้หญิงคนนั้นพูดเป็นข้อเท็จจริงหรือเป็นเพียงแค่การกล่าวหาลอยๆ เวลานี้จึงต้องทำตัวเป็นกลางเท่านั้น

“ฉันจะบอกอะไรให้นะทุกคน ฉันกับอีนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ