บทที่ 43 .

ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นยืนแล้วขยับเดินเข้ามาใกล้ มือใหญ่เอื้อมมากอบกุมใบหน้าของฉัน สัมผัสที่แตะลงข้างแก้มยังคงให้ความรู้สึกอบอุ่นเสมอไม่เปลี่ยนแปลง

“อาไม่อยากให้น้องเรย์คิดแบบนั้น” นิ้วโป้งบรรจงเกลี่ยหยดน้ำตาแผ่วเบา

ใบหน้าหล่อคมคายโน้มลงมาใกล้ จนรับรู้ได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวกลิ่นมิ้นต์ที่เป่ารดบริเวณปลา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ