บทที่ 83 แลก

แต่ยังไม่ทันคิดอะไรต่อก็มีสองมือหนารวบเอวเข้าไปกอดแน่นจากทางด้านหลัง กลิ่นน้ำหอมเดิมที่ได้กลิ่นเป็นประจำทุกวันนั้นเลือกให้ฉันตัดสินใจไม่หันกลับไปมองแต่กับเชื่อใจเอนตัวพิงจมลงไปบนแผงอกใหญ่ก่อนหลับเปลือกตาลงซึมซับทุกอย่างที่เป็นเกมส์เข้าสู่หัวใจ

ปล่อยให้อยู่แบบนี้

ปล่อยให้ความเงียบให้ฉันได้ซึมซับ...