บทนำ
แต่ใครจะไปรู้ว่าภายใต้คำนี้อาจมีคำอื่นๆ ซุกซ่อนอยู่
และนี่ก็คือความคิดของฉัน... เมื่อได้เจอกับเขาอีกครั้งหนึ่ง
เพื่อนเก่า...
“คำสั่งมีไว้ให้เธอทำตามไม่ใช่เหรอขิม อยากได้ไม่ใช่หรือไงเงินน่ะ”
“เงิน เงิน เงิน อะไรในโลกนี้มันต้องใช้เงินซื้อหมดหรือยังไง!”
ชีวิตบ้าๆ ของฉันจะสงบเหมือนคนอื่น
ไม่มีทางหรอกเพราะหนีไม่พ้นกับคำว่าเงิน
“ถามตัวเองดูสิเพราะแม้กระทั่งเธอ เงินยังซื้อได้เลย”
บท 1
เพล้ง! เคร้ง!
ปึก!
เสียงขว้างปาข้าวของดังลั่นสนั่นบ้านเช่าไม้หลังเล็กตั้งอยู่สุดท้ายซอยของหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในเมืองหลวง ไม่รู้ว่าด้านในบ้านเกิดอะไรขึ้น สาเหตุความจริงเกิดจากอะไรแต่สุดท้ายเหตุการณ์มันก็ลุกลามบานปลายมาเกิดขึ้นถึงนอกบ้านพร้อมกับหญิงสาวร่างเล็กคนหนึ่ง ตามมาด้วยร่างของหญิงวัยกลางคน
เสียงพวกนั้นแม้จะทำให้ชาวบ้านหลังอื่นเกิดความรำคาญใจเนื่องจากเป็นการรบกวนการพักผ่อนให้ช่วงเลิกงาน แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ออกมามุงดูกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ยังไงปัญหาของคนอื่นก็ทำคนอยากรู้ได้เสมอ
ยิ่งมีการลงไม้ลงมือ ความรู้สึกอยากรู้ก็ยิ่งเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม
เสียงสุดท้ายก็มาจากหนังสือเล่มใหญ่เล่มหนึ่งที่ถูกปาออกมาอย่างแม่นยำราวกับจับวาง ด้วยแรงที่ถูกเหวี่ยงประกอบกับความหนาด้านสันลักษณะแข็ง ๆ มันจึงกระทบเข้ากับศีรษะของหญิงสาวร่างเล็กคนเดิมกับที่ถูกลากออกมาก่อนหน้า บัดนี้ความเจ็บปวดเข้าโลดแล่นมาเยือนตรงขมับด้านซ้ายแบบเต็ม ๆ
ความเจ็บมาซึ่งพร้อมกับความปวด ลงท้ายด้วยอาการมึนเข้ามาอีกนิดหน่อย ประกอบกับทุกอย่างหากรวมกันก็หนักหนาเอาการอยู่เช่นกัน
“มึงออกไปจากบ้านกูเลยนะ ออกไปไกล ๆ อีหลานสารเลว คนผู้หญิงชั่ว!” หญิงวัยสี่สิบปีกว่ายืนเท้าสะเอวในชุดนอนยาวที่ใส่เป็นประจำส่งสายตาเกลียดชังออกมาอย่างไม่ปิดบัง สีหน้าท่าทางกักเก็บความโกรธแค้นไม่มิด ริมฝีปากพยายามด่ากรนทุกอย่างเท่าที่จะสรรหามาเป็นคำด่าทอได้ “จะไปตายห่าที่ไหนมึงก็ไปเลย อย่ามาให้กูเห็นหน้ามึงอีก!”
“ป้า ป้าเข้าใจผิดแล้วนะ ฉันไม่ได้ทำอะไรแบบที่น้อยมันว่าเลยสักนิดเดียว ไม่เคยคิดที่จะทำมันด้วยซ้ำไปนะป้า ฟังก่อนนะ” เธอคลานเข้าไปจับขาผู้เป็นญาติคนสุดท้ายอย่างอ้อนวอนเท่าที่ตอนนี้จะคิดทำได้ด้วยซ้ำ “ฉันไปทำงานมาจริง ๆ ไม่ได้ไปเหมือนที่น้อยมันว่านะ”
“คนอย่างมึงไม่ต้องมาตอแหลอีขิม อีหลายเปรต!” หญิงวัยสี่สิบปีกว่าสะบัดเท้าตัวเองออกอย่างแรงทำให้แรงกระทบตกมาอยู่กับร่างเล็กของขิม เหตุทำให้ร่างกายหงายตึงไปในทันที “ดูเอาไว้เจ้าข้าเอ้ย มาดูกันเลย ถ้าอีขิมคนนี้ หน้าแบบนี้มันไปอยู่ไหนระวังลูกผัวตัวเองเอาไว้กันให้ดี ๆ อีนี่มันร่าน มันสำส่อนไม่เว้นแม้แต่ผัวน้องผัวนุ่งมันก็เอาไม่เลือก!”
“อะไรกันนังพา ขิมมันไปแย่งไอ้นพจากอีน้อยหรือไงวะ ทำไมมึงพูดแบบนี้” เสียงชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนเข้ามาร่วมบทสนทนา
“ก็เออนะสิ อีนี่มันเลี้ยงไม่เชื่อง!” มือกร้านดำจ่อเข้าไปตบศีรษะเล็กอย่างแรง ไม่ออมมือใด ๆ เพียงเพราะความโกรธเคืองกับสิ่งที่รับรู้มา “มันตอแหลุกอย่าง อีนี่มันร้าย”
“ไม่ใช่นะจ้ะ ขิมไม่เคยไปยุ่งกับนพเลย”
ถึงแม้เป็นการปฏิเสธที่ไร้ผลแต่ก็จะทำมัน
“น้อยไปนะสิแล้วที่กูเห็นมันคืออะไร มึงเสล่อไปยืนอ่อยไอ้นพผัวกูอยู่ท้ายตลาด จับมือถือแขนหลังจากนั้นคงเอากันคาตลาดมั้ง!”
“มันไม่ใช่อย่างที่น้อยเข้าใจเลยนะ พี่ไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นกับนพ น้อยเข้าใจผิดหมดทุกอย่าง” สาวร่างเล็กพยายามอธิบาย “จริง ๆ แล้วคือพี่เจอนพที่ร้านเกมส์ เขาเข้ามาขอเงินต่างหากแต่พี่ไม่ให้”
“ใครเชื่อคนอย่างมึงก็โง่แล้ว กูถามไอ้นพมันบอกขอโทษที่ทำแบบนั้นเพราะมึงเข้าไปยั่วมันก่อน มันก็ผู้ชายคนหนึ่งที่อดทนต่อการยั่วยวนของมึงไม่ไหว” คนเป็นน้องสาวตะคอกสุดเสียงพร้อมชี้หน้ามาที่ขิม น้ำเสียงหนักแน่นเกรี้ยวกาจ “คันนักก็ไปเอาผัวคนอื่น ไม่ใช่ผัวกูอีขิม!”
~ซ่า~
น้ำฝนถังใหญ่ที่ตวงไว้ถูกสาดเข้ามาหาเธอในชุดนักศึกษาแบบเต็มเหนี่ยว น้ำมันสาดน้ำตาเก่าออกไปพร้อมกับปิดบังสายของน้ำตาสายใหม่ที่ก่อเกิดเข้ามาอีกครั้ง
หลังการกระทำอันบ้าบอนี้เกิดขึ้นมา ความอ่อนแอบวกกับความน้อยใจที่มีอยู่แล้วจึงเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ขิมไม่รู้ว่าเหตุการณ์มันมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร ไม่คาดคิดกับทุกอย่างรวมไปถึงการกระทำของคนเป็นน้องสาว เครือญาติเดียวกัน
การเผชิญเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นแบบนี้มีขึ้นและหนักหน่วงในครั้งนี้ ในสายตาของคนในครอบครัวเธอผิดอย่างไม่ควรให้อภัยทั้งที่มันไม่ใช่เลย ไม่ใช่ความจริง
“มึงไม่ใช่หลานกูอีขิมอีกแล้ว นรกส่งมาเกิดแบบมึงไม่ควรมีใครในชีวิตทั้งสิ้น จะไปไหนก็ไสหัวไป๊ ไปจากบ้านกู ไป๊!”
“เข้าบ้านกันเถอะป้าอย่าอยู่ยืนดูมันในเป็นเสนียดเลย!”
“เออ”
ปัง!
ก๊อกๆ ก๊อกๆ
“ป้าพา น้อย เปิดประตูให้หน่อย พี่ไม่มีที่ไปจริงๆ นะ ป้าพา...”
ก๊อกๆ ก๊อกๆ
“ทุกคน ขิมไม่ได้ทำแบบนั้นจริง ๆ นะ เปิดประตูให้หน่อย”
ฮื่อ ๆ
เธอนั่งเคาะประตูบ้านอย่างงั้นมาเป็นชั่วโมงมันก็ไม่ได้เกิดผลอะไรขึ้นมา ทำซ้ำ ๆ จนมันหมดความหมายใด ๆ จะพยายามเรีกยมากแค่ไหนก็เป็นเช่นเดิม
นอกจากด้านในบ้านจะดับไฟลงบ่งบอกว่าไม่เปิดแล้วยังมีส่วนชาวบ้านคนอื่นที่มามุงดูก็พากันกลับหมด ไม่มีใครสอดมือหรือเอ่ยปากเข้ามาช่วยเหลือเพราะต่างเชื่อเรื่องที่เกิดขึ้นกันหมด
เชื่อในสิ่งที่ไม่เป็นความจริง
ขิมมันตัวคนเดียว
บทล่าสุด
#101 บทที่ 101 ภาพรวม
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#100 บทที่ 100 ไม่คิดว่าเป็นเพื่อนนานแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#99 บทที่ 99 รอยยิ้มกลับมา
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#98 บทที่ 98 ว่าที่คุณพ่อ
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#97 บทที่ 97 ยอมรับอีกครั้ง
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#96 บทที่ 96 ดื้อด้าน
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#95 บทที่ 95 ยอมรับ
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#94 บทที่ 94 แม่ยาย
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#93 บทที่ 93 ชวน
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#92 บทที่ 92 บ้านของเรา
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
สัญญารักประธานร้าย
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป













