บทนำ
แต่ใครจะไปรู้ว่าภายใต้คำนี้อาจมีคำอื่นๆ ซุกซ่อนอยู่
และนี่ก็คือความคิดของฉัน... เมื่อได้เจอกับเขาอีกครั้งหนึ่ง
เพื่อนเก่า...
“คำสั่งมีไว้ให้เธอทำตามไม่ใช่เหรอขิม อยากได้ไม่ใช่หรือไงเงินน่ะ”
“เงิน เงิน เงิน อะไรในโลกนี้มันต้องใช้เงินซื้อหมดหรือยังไง!”
ชีวิตบ้าๆ ของฉันจะสงบเหมือนคนอื่น
ไม่มีทางหรอกเพราะหนีไม่พ้นกับคำว่าเงิน
“ถามตัวเองดูสิเพราะแม้กระทั่งเธอ เงินยังซื้อได้เลย”
บท 1
เพล้ง! เคร้ง!
ปึก!
เสียงขว้างปาข้าวของดังลั่นสนั่นบ้านเช่าไม้หลังเล็กตั้งอยู่สุดท้ายซอยของหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในเมืองหลวง ไม่รู้ว่าด้านในบ้านเกิดอะไรขึ้น สาเหตุความจริงเกิดจากอะไรแต่สุดท้ายเหตุการณ์มันก็ลุกลามบานปลายมาเกิดขึ้นถึงนอกบ้านพร้อมกับหญิงสาวร่างเล็กคนหนึ่ง ตามมาด้วยร่างของหญิงวัยกลางคน
เสียงพวกนั้นแม้จะทำให้ชาวบ้านหลังอื่นเกิดความรำคาญใจเนื่องจากเป็นการรบกวนการพักผ่อนให้ช่วงเลิกงาน แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ออกมามุงดูกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ยังไงปัญหาของคนอื่นก็ทำคนอยากรู้ได้เสมอ
ยิ่งมีการลงไม้ลงมือ ความรู้สึกอยากรู้ก็ยิ่งเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม
เสียงสุดท้ายก็มาจากหนังสือเล่มใหญ่เล่มหนึ่งที่ถูกปาออกมาอย่างแม่นยำราวกับจับวาง ด้วยแรงที่ถูกเหวี่ยงประกอบกับความหนาด้านสันลักษณะแข็ง ๆ มันจึงกระทบเข้ากับศีรษะของหญิงสาวร่างเล็กคนเดิมกับที่ถูกลากออกมาก่อนหน้า บัดนี้ความเจ็บปวดเข้าโลดแล่นมาเยือนตรงขมับด้านซ้ายแบบเต็ม ๆ
ความเจ็บมาซึ่งพร้อมกับความปวด ลงท้ายด้วยอาการมึนเข้ามาอีกนิดหน่อย ประกอบกับทุกอย่างหากรวมกันก็หนักหนาเอาการอยู่เช่นกัน
“มึงออกไปจากบ้านกูเลยนะ ออกไปไกล ๆ อีหลานสารเลว คนผู้หญิงชั่ว!” หญิงวัยสี่สิบปีกว่ายืนเท้าสะเอวในชุดนอนยาวที่ใส่เป็นประจำส่งสายตาเกลียดชังออกมาอย่างไม่ปิดบัง สีหน้าท่าทางกักเก็บความโกรธแค้นไม่มิด ริมฝีปากพยายามด่ากรนทุกอย่างเท่าที่จะสรรหามาเป็นคำด่าทอได้ “จะไปตายห่าที่ไหนมึงก็ไปเลย อย่ามาให้กูเห็นหน้ามึงอีก!”
“ป้า ป้าเข้าใจผิดแล้วนะ ฉันไม่ได้ทำอะไรแบบที่น้อยมันว่าเลยสักนิดเดียว ไม่เคยคิดที่จะทำมันด้วยซ้ำไปนะป้า ฟังก่อนนะ” เธอคลานเข้าไปจับขาผู้เป็นญาติคนสุดท้ายอย่างอ้อนวอนเท่าที่ตอนนี้จะคิดทำได้ด้วยซ้ำ “ฉันไปทำงานมาจริง ๆ ไม่ได้ไปเหมือนที่น้อยมันว่านะ”
“คนอย่างมึงไม่ต้องมาตอแหลอีขิม อีหลายเปรต!” หญิงวัยสี่สิบปีกว่าสะบัดเท้าตัวเองออกอย่างแรงทำให้แรงกระทบตกมาอยู่กับร่างเล็กของขิม เหตุทำให้ร่างกายหงายตึงไปในทันที “ดูเอาไว้เจ้าข้าเอ้ย มาดูกันเลย ถ้าอีขิมคนนี้ หน้าแบบนี้มันไปอยู่ไหนระวังลูกผัวตัวเองเอาไว้กันให้ดี ๆ อีนี่มันร่าน มันสำส่อนไม่เว้นแม้แต่ผัวน้องผัวนุ่งมันก็เอาไม่เลือก!”
“อะไรกันนังพา ขิมมันไปแย่งไอ้นพจากอีน้อยหรือไงวะ ทำไมมึงพูดแบบนี้” เสียงชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนเข้ามาร่วมบทสนทนา
“ก็เออนะสิ อีนี่มันเลี้ยงไม่เชื่อง!” มือกร้านดำจ่อเข้าไปตบศีรษะเล็กอย่างแรง ไม่ออมมือใด ๆ เพียงเพราะความโกรธเคืองกับสิ่งที่รับรู้มา “มันตอแหลุกอย่าง อีนี่มันร้าย”
“ไม่ใช่นะจ้ะ ขิมไม่เคยไปยุ่งกับนพเลย”
ถึงแม้เป็นการปฏิเสธที่ไร้ผลแต่ก็จะทำมัน
“น้อยไปนะสิแล้วที่กูเห็นมันคืออะไร มึงเสล่อไปยืนอ่อยไอ้นพผัวกูอยู่ท้ายตลาด จับมือถือแขนหลังจากนั้นคงเอากันคาตลาดมั้ง!”
“มันไม่ใช่อย่างที่น้อยเข้าใจเลยนะ พี่ไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นกับนพ น้อยเข้าใจผิดหมดทุกอย่าง” สาวร่างเล็กพยายามอธิบาย “จริง ๆ แล้วคือพี่เจอนพที่ร้านเกมส์ เขาเข้ามาขอเงินต่างหากแต่พี่ไม่ให้”
“ใครเชื่อคนอย่างมึงก็โง่แล้ว กูถามไอ้นพมันบอกขอโทษที่ทำแบบนั้นเพราะมึงเข้าไปยั่วมันก่อน มันก็ผู้ชายคนหนึ่งที่อดทนต่อการยั่วยวนของมึงไม่ไหว” คนเป็นน้องสาวตะคอกสุดเสียงพร้อมชี้หน้ามาที่ขิม น้ำเสียงหนักแน่นเกรี้ยวกาจ “คันนักก็ไปเอาผัวคนอื่น ไม่ใช่ผัวกูอีขิม!”
~ซ่า~
น้ำฝนถังใหญ่ที่ตวงไว้ถูกสาดเข้ามาหาเธอในชุดนักศึกษาแบบเต็มเหนี่ยว น้ำมันสาดน้ำตาเก่าออกไปพร้อมกับปิดบังสายของน้ำตาสายใหม่ที่ก่อเกิดเข้ามาอีกครั้ง
หลังการกระทำอันบ้าบอนี้เกิดขึ้นมา ความอ่อนแอบวกกับความน้อยใจที่มีอยู่แล้วจึงเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ขิมไม่รู้ว่าเหตุการณ์มันมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร ไม่คาดคิดกับทุกอย่างรวมไปถึงการกระทำของคนเป็นน้องสาว เครือญาติเดียวกัน
การเผชิญเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นแบบนี้มีขึ้นและหนักหน่วงในครั้งนี้ ในสายตาของคนในครอบครัวเธอผิดอย่างไม่ควรให้อภัยทั้งที่มันไม่ใช่เลย ไม่ใช่ความจริง
“มึงไม่ใช่หลานกูอีขิมอีกแล้ว นรกส่งมาเกิดแบบมึงไม่ควรมีใครในชีวิตทั้งสิ้น จะไปไหนก็ไสหัวไป๊ ไปจากบ้านกู ไป๊!”
“เข้าบ้านกันเถอะป้าอย่าอยู่ยืนดูมันในเป็นเสนียดเลย!”
“เออ”
ปัง!
ก๊อกๆ ก๊อกๆ
“ป้าพา น้อย เปิดประตูให้หน่อย พี่ไม่มีที่ไปจริงๆ นะ ป้าพา...”
ก๊อกๆ ก๊อกๆ
“ทุกคน ขิมไม่ได้ทำแบบนั้นจริง ๆ นะ เปิดประตูให้หน่อย”
ฮื่อ ๆ
เธอนั่งเคาะประตูบ้านอย่างงั้นมาเป็นชั่วโมงมันก็ไม่ได้เกิดผลอะไรขึ้นมา ทำซ้ำ ๆ จนมันหมดความหมายใด ๆ จะพยายามเรีกยมากแค่ไหนก็เป็นเช่นเดิม
นอกจากด้านในบ้านจะดับไฟลงบ่งบอกว่าไม่เปิดแล้วยังมีส่วนชาวบ้านคนอื่นที่มามุงดูก็พากันกลับหมด ไม่มีใครสอดมือหรือเอ่ยปากเข้ามาช่วยเหลือเพราะต่างเชื่อเรื่องที่เกิดขึ้นกันหมด
เชื่อในสิ่งที่ไม่เป็นความจริง
ขิมมันตัวคนเดียว
บทล่าสุด
#101 บทที่ 101 ภาพรวม
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#100 บทที่ 100 ไม่คิดว่าเป็นเพื่อนนานแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#99 บทที่ 99 รอยยิ้มกลับมา
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#98 บทที่ 98 ว่าที่คุณพ่อ
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#97 บทที่ 97 ยอมรับอีกครั้ง
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#96 บทที่ 96 ดื้อด้าน
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#95 บทที่ 95 ยอมรับ
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#94 บทที่ 94 แม่ยาย
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#93 บทที่ 93 ชวน
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#92 บทที่ 92 บ้านของเรา
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”













