บทที่ 23 คำอินโดนปฏิพันธุ์ [NC]

"คำอิน..." เสือกาฬเอ่ยเรียกเสียงอ่อนกว่าปกติ 

ขณะที่คนตัวเล็กกว่ายังงุ่นง่านอยู่กับแผลมุมปากของเขา เจ้าของชื่อเพียงเบี่ยงสายตามองนิด ๆ เป็นเชิงรับรู้ แต่มือยังคงทำแผลต่อ ไม่ขานรับ 

"กูขอโทษ"

เป็นคราวนี้ที่คำอินชะงักไปในทันที นัยน์ตาสวยสบเข้ากับดวงตาของเสือกาฬที่ยามนี้ไร้ซึ่งแววหยอกเย้าเหมือนทุกครั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ