บทที่ 26 คำอินไม่ลืม

เสือกาฬถอนหายใจทิ้งครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งสายตาพลันเหลือบไปเห็นร่างโปร่งที่เขาตามหามาทั้งวันนั่งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เขายืนอยู่

 “...” 

ชายโตกว่ามากยืนแน่นิ่ง ตาไม่ละจากภาพนั้น นึกชั่งใจอยู่ครู่ใหญ่

ใจหนึ่งก็อยากจะหันหลังกลับเพื่อไม่ให้ฝ่ายนั้นต้องอึดอัดไปมากกว่านี้ แต่อีกใจกลับตะโกนก้องว่าเขาต้องข...