บทที่ 28 เสือไม่กลัวตำรวจ เพราะเสือกลัวเมีย

รุ่งเช้าวันใหม่เริ่มพร้อมกับแสงอาทิตย์อ่อนที่ลอดตัวผ่านช่องหน้าต่างไม้ ตกกระทบลงบนร่างเล็กของใครอีกคนที่นั่งพิงอยู่กับหัวเตียง ผมเผ้าฟูฟ่องไม่เป็นทรง ปกดวงตาคู่สวยปรือปรอยที่ยังสลัดความง่วงงุนไม่พ้น

คำอินเพิ่งจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาไม่นานนี้ก็รุ่มร้อนไปทั้งกายเปลือยเปล่าอีกแล้ว มีเพียงผ้าห่มผืนหนาคลุม...