บทที่ 30 คำอินสู้ตาย

“ว...ไว้ชีวิตฉันเถอะนะจ๊ะ ฉ...ฉันขอร้องล่ะจ๊ะ ฉันผิดไปแล้ว!” 

เสือกาฬไม่ได้มีท่าทีโอนอ่อนต่อเสียงคร่ำครวญนั้น เพียงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของนกต่อสาว ก่อนจะเค้นถามเสียงต่ำ

“มึงเอาเมียกูไปไว้ที่ไหน?” 

“พ…พวกมันแค่บอกให้ฉันเขียนจดหมายบอกคำอินว่าพ่อมันป่วย ค…แค่นั้นจริง ๆ นะจ๊ะ ฉันไม่รู้เรื่องอะไรมากกว่าน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ