บทที่ 5 ซัพพอร์ต

"พี่ฮันเตอร์มาส่งเหรอคะ"

"ค่ะ"

"แล้วทำไมไม่ชวนเข้ามาบ้านล่ะ" พอใจทำสีหน้าดุลูกสาวตัวเองอย่างไม่จริงจังมากนัก ก่อนจะเดินออกไปหน้าบ้านเห็นว่าฮันเตอร์กำลังจะขับรถออกไปพอดี แต่โชคดีที่เธอเข้ามาทัน

"ตาหนูลูก"

"สวัสดีครับป้าพอใจ"

"ลงมากินข้าวก่อนสิ วันนี้คุณพ่อกับคุณแม่ไม่อยู่นี่นา"

"เอ่อ…"

"ลงมาเถอะไม่ต้องเกรงใจ"

"ครับ" ตอบกลับไปแบบนั้นแล้วขับซูเปอร์คาร์ไปจอดที่โรงจอดรถหน้าบ้านของพอใจแล้วเดินกลับเข้ามาในบ้านโดยที่เห็นว่าจ๊ะจ๋ากำลังเดินขึ้นไปบนชั้นสองพอดี

ชั้นสองงั้นเหรอ

จะว่าไปตั้งแต่ที่เธอเริ่มโตเป็นสาวสักมอ.4 ได้ เขาก็ไม่ได้ขึ้นมาบนห้องของเธออีกเลย ก็อย่างที่เขาพูดบ่อย ๆ นั่นแหละ ว่าเขากับเธอก็เริ่มโตกันแล้ว มันไม่ควรใกล้ชิดกันมากกว่านี้แล้ว

"น้องจ๋าอยู่ข้างบน ขึ้นไปสิ"

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวเตอร์รอข้างล่าง" พอใจยิ้มให้ฮันเตอร์ที่เปรียบเสมือนลูกชายของเธออีกคนเพราะว่าพ่อกับแม่ของฮันเตอร์ชอบมาฝากเขาไว้กับครอบครัวเธอตั้งแต่เด็ก ๆ แต่พอยิ่งโตขึ้นเด็ก ๆ ก็เริ่มเปลี่ยนไป

"แล้วน้องเอ๋ยเป็นยังไงบ้างครับ"

จ๊ะเอ๋ย เป็นน้องสาวของจ๊ะจ๋าซึ่งตอนนี้กำลังเรียนอยู่ที่ต่างประเทศแต่ก็ใกล้จะได้กลับมาเรียนที่ประเทศไทยแล้วล่ะด้วยความที่สามีของเธออดทนคิดถึงลูกสาวไม่ไหวเลยจะทำเรื่องให้จ๊ะเอ๋ยกลับมาเรียนที่ประเทศไทยต่อ

"สบายดี แต่ร้องอยากจะกลับมาแล้วล่ะ"

ลูกสาวของเธอเองก็เช่นกันเพราะไปอยู่ที่โน่นเพียงคนเดียวตามคำเรียกร้องของตัวเอง แต่สุดท้ายแล้วก็ต้องกลับมาจนได้เพราะตัวเองได้รู้แล้วว่าตัวเองอยู่คนเดียวไม่ได้

ตึกๆๆ

เสียงวิ่งลงบันไดดังใกล้เข้ามาทำให้พอใจกับฮันเตอร์หยุดคุยกันชั่วขณะแล้วต่างก็พากันมองไปตามต้นทางของเสียง เห็นว่าจ๊ะจ๋าใส่เสื้อยืดตัวโคร่งที่ยาวลงมาถึงแค่ต้นขาโดยไม่รู้เลยว่าข้างในนั้นมีกางเกงหรือเปล่า ฮันเตอร์ที่เห็นภาพเธอแบบนี้ก็เผลอจ้องมองเธอนานจนได้ยินเสียงขอพอใจดังขึ้นเขาถึงเรียกสติกลับคืนมาได้

"ตายแล้วน้องจ๋า หนูแต่งตัวอะไรคะลูก"

"ก็ชุดอยู่บ้านไงคะ"

"แล้วข้างใน…" พอใจยังพูดไม่ทันจบจ๊ะจ๋าก็คิดอะไรสนุก ๆ ออก เธอจับชายเสื้อยืดตัวโคร่งเอาไว้แล้วเปิดมันขึ้นเพื่อแกล้งให้แม่ของเธอตกใจเล่น

พรึบ!

"ท๊าด๊า~"

"โอ๊ย! ตายแล้ว จะเป็นลม เล่นอะไรคะเนี่ย ไม่เห็นเหรอว่าพี่ฮันเตอร์ก็อยู่ด้วย"

"เห็นค่ะ แต่ไม่เห็นเป็นไรเลยเมื่อก่อนน้องก็นอนเตียงเดียวกับเตอร์… พี่เตอร์นี่นา" ถูกพอใจดุทางสายตาถึงได้เปลี่ยนคำพูดเป็นเรียกพี่เตอร์ออกมาจนได้ ชายหนุ่มกดยิ้มมุมปากอย่างพอใจ และแน่นอนว่าจ๊ะจ๋าเองก็ได้เห็นรอยยิ้มพึงพอใจของฮันเตอร์ด้วยเช่นกัน

หึย… หมั่นไส้!

"อย่าไปถือสาน้องเลยนะตาหนู"

"ครับ"

"ไปกินข้าวกันเถอะวันนี้ลุงเข็มกลับช้า"

หมับ!

แขนเรียวของพอใจคล้องเข้าที่แขนแกร่งของฮันเตอร์ตอนที่เดินตามแม่ของเธอไปที่ห้องอาหาร ด้วยความเคยชินฮันเตอร์ไม่ได้สะบัดออกหรือมีท่าทีตกใจอะไร เธอดึงแขนฮันเตอร์อีกสองสามทีเพื่อเรียกเขาด้วยความที่เธอตัวเล็กกว่าฮันเตอร์มากนัก ฮันเตอร์ก็เอนตัวไปทางเธอเพื่อจะรอฟังว่าจ๊ะจ๋าจะพูดอะไร

"เตอร์ ชุดน้องจ๋าสวยไหม" กระซิบถามให้ได้ยินกันแต่สองคน

"ไม่สวย" กระซิบตอบแต่ก็พอใจที่ได้แกล้งเธอ

ใครว่าไม่สวยกันล่ะ เธอสวยมาก หุ่นดีมาก หุ่นดีเหมือนแอ็กเคานต์นั้นเลย สงสัยต้องรีบกลับบ้านแล้วไปจัดการกับตัวเองแล้วล่ะ

"นิสัยไม่ดี ว่าน้องจ๋าไม่สวย"

"บอกว่าไม่สวยก็นิสัยไม่ดีแล้วเหรอ"

"ใช่"

"เดี๋ยวพาไปกินหนม แต่เป็นวันอื่นดีไหม"

"ง้อน้องจ๋าเหรอ" ฮันเตอร์พยักหน้าตอบ และได้เห็นรอยยิ้มร้ายของเด็กสาวจนได้

"จุ๊บน้องจ๋าก็หายโกรธแล้ว ไม่ต้องพาไปไหนหรอก" เดินมาจนถึงโต๊ะอาหาร ทุกคนก็นั่งลงโดยที่พอใจนั่งฝั่งตรงข้ามกับฮันเตอร์ และจ๊ะจ๋า

"เอาเลยตามสบาย"

มื้ออาหารผ่านพ้นไปได้ด้วยดี และใช้เวลาค่อนข้างนานพอควรเลยทีเดียว ฮันเตอร์เห็นว่าเขาควรกลับได้แล้วผู้ใหญ่จะได้พักผ่อน พอใจให้จ๊ะจ๋าเดินมาส่งฮันเตอร์หน้าบ้านส่วนเธอเดินกลับเข้าไปในครัวเพื่อที่จะเตรียมอาหารเอาไว้ให้สามีที่กำลังจะกลับมา

"กลับแล้วนะ"

"ง้อน้องจ๋ายัง"

"จ๋า พี่บอกแล้วใช่ไหม"

"ก็น้องจ๋าไม่อยากได้ขนมนี่ อยากได้จุ๊บอ่ะ"

ชายหนุ่มหมุนตัวกลับมาเขาเม้มปากแน่นอย่างชั่งใจก่อนจะมองเข้าไปในบ้านเห็นว่าไม่มีใครฮันเตอร์จึงจับท้ายทอยของจ๊ะจ๋าแล้วดึงเธอเข้ามาพร้อมกับทาบปากของเขาลงไปที่ปากของเธอโดยที่ไม่ได้รุกล้ำเข้าไปแต่อย่างใด

"โอเคมั้ย"

"กลับดี ๆ นะ"

ฮันเตอร์กลับไปแล้วพอใจก็ขึ้นชั้นสองแล้วเข้าห้องของตัวเองด้วยความสบายใจ เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ดูเซ็กซี่มากกว่าเดิมแล้วจัดแสงไฟให้ห้องนอนให้ดูสลัว จากนั้นก็หยิบเอาโทรศัพท์มือถือที่เธอมีอีกเครื่องเอาไว้ทำอะไรบางอย่างที่เป็นรสนิยมส่วนตัวของเธอเอง เอามันมาพร้อมกับขาตั้งกล้องวางเอาไว้ที่ปลายเตียง

"แค่จูบนะเนี่ย ฉันก็ชุ่มฉ่ำขนาดนี้เลยเหรอ"

จ๊ะจ๋ายืนอยู่หน้ากล้องแล้วค่อย ๆ ถอดเสื้อตัวใหม่คราวนี้เป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวบาง ๆ ส่งผลให้เห็นว่าด้านในของเสื้อเชิ้ตมันเป็นอะไรเพราะเธอไม่ได้ใส่บราเซียเอาไว้

เธอค่อย ๆ ถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวออกอย่างช้า ๆ จากนั้นก็โยนมันทิ้งไปแล้วเริ่มลูบไล้ตัวเองจนยอดปลายถันของเธอแข็งจนขึ้นไต จ๊ะจ๋าครางแผ่วในลำคอให้พอเซ็กซี่แล้วคลานสี่ขาขึ้นไปนั่งที่กลางเตียงจากนั้นก็แยกขาทั้งสองออกกว้าง

มือเรียวปิดกลีบส้มโอพลูสวยเอาไว้แล้วค่อย ๆ บดคลึงจุดอ่อนไหวผ่านแพนตี้ตัวบางที่เห็นได้อย่างชัดเจนว่ามันเปียกชุ่มมากแค่ไหน

มือหนาสาวความใหญ่โตตามจังหวะในคลิปวิดีโอที่กำลังบดคลึงปุ่มกระสันของตัวเองจนเปียกชุ่มไปทั่วแพนตี้ตัวบาง ฮันเตอร์สาวรูดมันไปด้วยเกร็งกล้ามเนื้อไปด้วยอีกทั้งยังครางแผ่วออกมาพร้อม ๆ กับสาวสวยในคลิป

เขาไม่เห็นหน้าของเธอก็จริง เสียงของเธอฟังดูคุ้นหู และมันยิ่งทำให้เขายิ่งมีอารมณ์เพราะเขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าสาวสวยหุ่นเซ็กซี่ในคลิปนั้นเป็นใคร แต่สิ่งที่เขารู้ เธอสวยมาก และถูกใจเขามากเหลือเกินจริง ๆ

ตั้งแต่กลับมาจากบ้านจ๊ะจ๋า ที่อยู่ห่างจากบ้านเขาไปแค่ไม่เท่าไหร่ชนิดที่ว่าเดินหากันยังได้ เขาก็รีบอาบน้ำจนร่างกายสะอาด และรู้สึกต้องการมากขึ้นกว่าเดิมยิ่งหลัง ๆ มานี้จ๊ะจ๋าชอบจูบ ชอบกอดเขามากขึ้น เขาก็ยิ่งมีความพลุ่งพล่านมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามความต้องการของผู้ชาย

ฮันเตอร์พยายามสะบัดเรื่องจ๊ะจ๋าออกจากหัวแล้วใช้โทรศัพท์อีกเครื่องของเขากดเข้าแอปนกฟ้าเห็นคลิปตัวอย่างของ 'N'JJ' เขาก็กดเข้าไปดูแม้ภายในคลิปจะเบลอหน้า แต่แน่นอนว่าเธอไม่ได้เบลอหน้าอกสวยของเธอด้วย อีกทั้งคลิปที่เธอลงก็เพิ่งจะลงสด ๆ ร้อน ๆ แต่เขารู้สึกว่ามันขาดตอนฮันเตอร์จึงตัดสินใจกดเข้าไปเพื่อซัพพอร์ตแอ็กเคานต์ Onlyfans ของเธอ ด้วยชื่อแอ็กเคานต์ของเขาที่เป็นนามแฝงขึ้นมา

เขาได้เห็นคลิปของเธอแต่ละคลิปก็ยิ่งต้องการมากขึ้น แม้จะไม่มีคลิปที่มีความสัมพันธ์กับชายคนไหน และส่วนใหญ่จะเป็นเพียงคลิปอาบน้ำ เล่นกับน้องสาวของตัวเอง และเต้นด้วยท่าทางยั่วยวน แต่ก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะได้รับความนิยมมากถึงขนาดนี้

"อ่า…"

มือหนายังคงสาวชักรูดแก่นกายใหญ่ของตัวเองไปเรื่อย กลิ่นหอมของจ๊ะจ๋ายังคงติดจมูกเขาอยู่เลย แม้ตาคมของเขาจะดูรูปร่าง และท่าทางยั่วยวนของคนในคลิปแต่เขากลับนึกถึงริมฝีปากอวบอิ่มที่นุ่มนิ่มของใครบางคน เขากลับนึกถึงกลิ่นหอม ๆ ของใครบางคน เขากลับนึกถึงรูปร่างสวยงามของใครบางคน และหน้าอกก้อนกลมที่ชอบมาชนแขนของเขาหลายต่อหลายครั้ง

"ซี้ด… แม่งเอ๊ย จะแตก"

ฮันเตอร์เร่งความเร็วขณะที่หูก็ฟังเสียงครางแผ่วของหญิงสาวในคลิปไปด้วยจากนั้นไม่นานชายหนุ่มก็ปลดปล่อยตัวเองออกมาจนเต็มหน้าท้องแกร่งพร้อมกับเหนื่อยหอบอย่างหมดเรี่ยวแรง

ฮันเตอร์พักเพียงชั่วคราวก่อนจะตัดสินใจทักเข้าไปหาสาวสวยคนนั้นโดยที่ไม่ได้คิดเลยว่าเธอจะตอบหรือไม่ตอบ

'คุณมีข้อความใหม่'

P' Hun

"ใคร พี่ฮั่น งั้นเหรอ ไหนดูซิ"

จ๊ะจ๋ากดเข้าไปดูโพรไฟล์ของแอ็กเคานต์ที่ทักมา เขาเป็นคนดังเลยทีเดียวเธอมียอดติดตามเพียงแค่สี่แสนกว่า แต่เขากลับมียอดติดตามตั้งเกือบเจ็ดแสน เลื่อนดูไปเรื่อยส่วนใหญ่จะเป็นรูปที่อวดร่างกายตัวเอง และคลิปที่เขาช่วยตัวเองเหมือนกัน

"น่าสนใจแฮะ มีคนทำแนวเดียวกับเราด้วย"

เพราะส่วนใหญ่จะเจอแต่คู่รักที่มาทำตรงนี้ด้วยกัน และเจอกับกลุ่มสวิงชื่อดังที่ผลัดเปลี่ยนเวียนกันชม ซึ่งเธอก็ชอบดูนะแต่เธอแค่ไม่ชอบที่จะต้องไปทำอะไรกับใครอื่น เห็นเธอเป็นแบบนี้แต่เธอก็ยังไม่เคยลองของจริงกับใครสักคน สิ่งเดียวที่ผ่านเข้ามาในโพรงหวานของเธอได้ก็คือนิ้วของเธอเนี่ยแหละ

P' Hun

สวัสดีครับ ผมติดตามคุณมากพักหนึ่งแล้ว

N' JJ

ค่ะ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ^^

P' Hun

คุณตอบด้วยแฮะ ผมคิดว่าคุณจะไม่ตอบซะอีก

N' JJ

พอดีว่างค่ะ

P' Hun

คุณทำผมเสร็จหลายน้ำเลย

N' JJ

ขี้โกงนี้ สงสัยฉันต้องดูคลิปคุณแล้วช่วยตัวเองบ้างแล้วล่ะ

P' Hun

ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมก็ยินดี รู้สึกยังไงก็มาแชร์กันนะครับ

จ๊ะจ๋าเห็นข้อความแล้วก็กดเข้าไปดูโพรไฟล์ของชายหนุ่มใหม่อีกครั้ง เธอเลื่อนดูรูปร่างของเขาจนถือได้ว่าต้องระบายยิ้มทุกครั้งที่เห็นเลย ไม่น่าล่ะทำไมเขาถึงผู้ติดตามเยอะ เขาเองก็เป็นแอ็กเคานต์ที่ไม่เปิดเผยใบหน้า และตัวตนเหมือนกัน แถมรูปร่างก็ยังดีมากเสียจนเธออยากจะลองลูบไล้ของจริงเลยล่ะ ติดแค่เพียงว่าเธอไม่เคยมีประสบการณ์จริงเลยนี่สิ

จ๊ะจ๋าเลื่อนดูคลิปช่วยตัวเองของเขา เธอจดจ้องมันอยู่อย่างนั้น ของเขามันทั้งยาว ทั้งใหญ่ ไม่ได้ดูน่ากลัวแต่กลับดูสวย และสะอาด

ดีเลย

เธอชอบผู้ชายสะอาด

ส่วนปลายของความยาวนั้นบางครั้งก็แดงก่ำบางครั้งก็ดูอมชมพู แถมเสียงครางแผ่วที่แสนเซ็กซี่ของเขามันทำให้เธอคุ้นหูในน้ำเสียงแต่เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรเท่ากับในตอนที่เขากำลังจะเสร็จ จ๊ะจ๋ากดดูวนไปวนมาแบบนี้อยู่หลายครั้ง และเธอรู้สึกว่าเธอน่าจะชอบดูตอนที่ P' Hun กำลังจะเสร็จมากแน่ ๆ ทั้งเส้นเลือดที่ขึ้นตามแขนในตอนที่เขากำความใหญ่โตของตัวเองขยับมันด้วยความเครียดเกร็ง และพวยพุ่งออกมาอย่างสวยงาม

"ให้ตายเถอะ" ฉันแฉะอีกแล้วเหรอเนี่ย

บทก่อนหน้า
บทถัดไป