บทนำ
บท 1
"น้องจ๋า เย็นป่านนี้แล้วยังไม่ตื่นอีกเหรอคะ"
"หม่ามี๊~ น้องยังง่วงอยู่เลยค่ะ"
"แต่น้องจ๋าลืมนัดใครไว้หรือเปล่าคะ"
หญิงสาวผมยาวสลวยเธอมีสีผมเป็นสีบรอนด์เงินเพราะเกิดจากการย้อมผมแฟชั่นราคาแพง จ๊ะจ๋าผงกศีรษะขึ้นเล็กน้อยแล้วขยับไปหนุนตักที่คุ้นเคยของคุณแม่ตัวเอง
"น้องนัดใครไว้เหรอคะ"
"พี่ลูกพีชไงคะ"
จ๊ะจ๋ากระเด้งตัวลุกขึ้นทันที ด้วยความที่เธอแทบจะไม่ต้องทำงานอะไรเลยเพราะคุณพ่อของเธอเป็นเชฟชื่อดังที่ใครต่างก็ต้องการตัวแถมยังเปิดสาขาร้านอาหารตามโรงแรม และอสังหาริมทรัพย์ของเพื่อนตัวเองจนเป็นเจ้าของร้านอาหารหรูรายใหญ่ของประเทศ ส่วนคุณแม่ก็ทำหน้าที่เป็นแม่บ้านเต็มตัวเพื่อดูแลเธออย่างใกล้ชิด
"ตายแล้ว หม่ามี๊~ น้องลืมจริงๆ ด้วยค่ะ เดี๋ยวน้องวิ่งไปหาพี่ลูกพีชก่อนนะคะ" พอใจเห็นท่าทีกระตือรือร้นของลูกสาวแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ เย็นป่านนี้ลูกสาวของเธอเพิ่งจะลืมตาตื่นเมื่อคืนคงติดซีรีส์อีกแน่ๆ
ตึกๆๆๆ
"พี่ลูกพีช พี่ใบพาย พี่กัสจัง น้องจ๋าขอโทษค่ะ"
"ตื่นสายอีกแล้วสินะ"
ลูกพีชกับใบพายทำหน้ายู่เมื่อรู้ว่าต้องรอแต่พวกเธอก็ชินกับน้องสาวคนนี้แล้วล่ะ ทั้งลูกพีชกับใบพายต่างก็เป็นลูกสาวของเพื่อนพ่อ ซึ่งก็ถือว่าเป็นเพื่อนของจ๊ะจ๋าเหมือนกัน ซึ่งลูกพีชกับใบพายเป็นลูกสาวของคุณลุงชานนท์กับคุณป้าพลอยไพลิน แถมยังมีลูกชายด้วยนะแต่ลูกชายของคุณลุงคุณป้าส่วนใหญ่จะสนิทกันกับผู้ชายเท่านั้น
"น้องวาริณคะ พี่จ๋าขอโทษนะคะ"
"วาริณชินแล้วค่ะ" วาริณก็เป็นลูกสาวของเพื่อนคุณพ่อก็คือคุณลุงวีก้ากับคุณป้าน้ำมนต์แม้อายุจะห่างกันไม่มากแต่ก็ถือว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องของจ๊ะจ๋า เธอรีบวิ่งขึ้นข้างบนกระโดดเข้าห้องนอนแล้วอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที
"จะไปไหนคะ" สองเท้าบางหยุดแทบไม่ทันเมื่อกำลังจะวิ่งลงมาจากบันไดบ้านชั้นสอง ทันทีที่ได้ยินเสียงคุณแม่คนสวยเอ่ยทักจ๊ะจ๋าก็รีบหันกลับไปแล้วส่งยิ้มหวานที่สุดเท่าที่จะทำได้ให้กับคุณแม่ของเธอ
"หม่ามี๊ขา~ น้องขอไปเที่ยวกับพี่ๆ ได้ไหมคะ"
"ขอป่าปี๊หรือยังคะ"
"ก็ป๋าปี๊ไม่ว่างนี่คะ ขอหม่ามี๊แทนได้ไหม~" พยายามทำตาเชื่อมที่สุดเพื่อขอร้องอ้อนวอนคุณแม่ให้ปล่อยเธอไปเที่ยว สุดท้ายคุณแม่ก็ใจอ่อนจนได้ พอใจกระโดดกอดคอคุณแม่ตัวเล็กหอมแก้มให้คุณแม่พอชื่นใจแล้วรีบวิ่งลงไปทันทีขณะที่คุณแม่พอใจมองตามลูกสาวคนสวยลงไปแล้วส่ายหัวเบาๆ
"พ่ายแพ้ให้กับความน่ารักจนได้"
"น้องจ๋ามาแล้วจ้าาาาา~"
"ไปเร็ว" ทุกคนขึ้นไปบนรถตู้ของลูกพีช ทันทีที่ขึ้นไปจ๊ะจ๋าก็ต้องชะงักเมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วเห็นใครบางคนเข้า
"พี่ชาลีไปด้วยเหรอ"
"ขอติดรถไปลงทองหล่อน่ะ" อ๋อ ที่ชะงักไปเพราะว่าจ๊ะจ๋ามักจะถูกชาลีกลั่นแกล้ง เขาชอบรวมหัวกันกับหนุ่มๆ หมายถึงลูกของเพื่อนพ่อคนอื่นๆ น่ะนะ
คลับxxx
"ไหนบอกว่าพี่ชาลีขอไปติดลงทองหล่อไง"
"ไม่รู้เหมือนกัน"
"ชาลี!"
"นึกว่าจะไปเที่ยวไหนกัน ที่แท้ก็มาบาร์โฮสต์ เดี๋ยวจะฟ้องปะป๊า!"
"นี่! พี่โตแล้วนะ โตกว่าชาลีด้วย ทำไมจะมาเที่ยวไม่ได้" แน่นอนว่าเธอโตกว่าก็จริง เพราะบ้านเธอมีพี่น้องทั้งหมดสามคนประกอบไปด้วยเธอที่เป็นคนโต ชาลีเป็นคนกลาง และเป็นลูกชายคนเดียว ส่วนใบพายเป็นน้องคนเล็ก
"ก็พี่พีชโตคนเดียวคนอื่นเพิ่งจะโตนี่ เดี๋ยวชาลีจะฟ้องลุงการันต์ ลุงวีก้า อ่อแล้วก็จะฟ้องฮันเตอร์ด้วย"
ชี้ไปที่กัสจัง วาริณ และมาจบที่จ๊ะจ๋าที่กำลังจุดบุหรี่สูบอยู่อย่างไม่รู้เรื่องราว
"ทำไมของน้องเป็นฮันเตอร์ล่ะ"
จ๊ะจ๋าถามชาลีกลับไป พร้อมกับพ่นควันขาวคละคลุ้งไปทั่ว ฮันเตอร์อายุมากกว่าเธอก็จริง แต่เธอไม่ค่อยชอบเรียกเขาว่าพี่สักเท่าไหร่ จะเรียกก็ต่อเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาเท่านั้น เพราะฮันเตอร์ชอบหันมาดุเธอว่าเธอไม่เคารพเขา แต่ฮันเตอร์ไม่เข้าใจเพราะว่าเธอกับเขาเป็นเพื่อนกันไม่ใช่พี่น้องกันสักหน่อยทำไมเธอถึงต้องเรียกเขาว่าพี่ด้วยเล่า
"เพราะลุงเข็มใจดี ต้องฮันเตอร์เท่านั้น"
"พูดแบบนี้เหรอ เอาเท่าไหร่ล่ะ" ใบพายเสริมขึ้นมาก่อนจะปัดผมลอนสวยของตัวเองไปด้านหลังด้วยท่าทีรำคาญ
"บ้านชาลีไม่ได้จนนะ รูปหล่อ พ่อรวย แล้วกรวยใหญ่อีกต่างหาก"
"งั้นฟ้องนิวเยียร์ดีมั้ย" ลูกพีชพูดขึ้นก่อนจะหยิบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมา รถตู้กลับไปแล้วพวกเธอจะอยู่เที่ยวกันที่นี่แต่คนที่บอกว่าจะขอติดรถไปทองหล่อกลับเล่นแง่ สงสัยว่าต้องมีคนจ้างมาเป็นก้างขวางคอพวกเธอแน่ๆ
"จะเอางี๊เหรอพี่พีช งั้นชาลีจะฟ้องไอ้วาโย!"
"แล้วจะเอาอะไร" ชาลีเหยียดยิ้มราวกับคนที่เหนือกว่าทำให้วาริณคิดอะไรสนุกๆ ออก เธอเดินเข้าไปยืนขนาบข้างกับชาลีแล้วกอดแขนแข็งแรงของเขาจากนั้นก็กระโดดหอมแก้มชาลีเป็นจังหวะเดียวกันกับที่จ๊ะจ๋ากดชัตเตอร์เอาไว้ได้ทันพอดี
แชะ!
"พี่นิวเยียร์ยังไม่รู้นี่นาว่าวาริณเป็นใคร"
"เดี๋ยว! น้องจ๋า"
"ส่งไปให้พี่นิวเยียร์ดูดีไหมคะพี่ลูกพีช"
"โอเค ยอมแล้ว ไม่ฟ้องแล้ว พี่พีชยืมบัตรเครดิตดิหน่อยลืมเอามา"
"อ๋อเข้าใจแล้ว" นี่คงเป็นเหตุผลที่ชาลีทำแบบนี้สินะ เพราะถ้ายืมบัตรลูกพีชปกติแล้วเขาต้องถูกบ่นจนหูชาแน่ๆ
"เฮ้อ… นี่ฉันมีน้อง หรือโจรกันแน่เนี่ย แล้วถ้าปะป๊าดุนะ พี่จะบอกว่าชาลีเป็นคนเอาไปใช้"
"ของบห้าหมื่นนะ"
"ได้คืบเอาศอก!" แต่ก็ยอมยื่นบัตรเครดิตของตัวเองให้กับชาลีไป ก่อนที่ชาลีจะเดินออกไปเหลือเพียงแค่สาวๆ ที่ยืนมองตามบัตรเครดิตนั้นไปอย่างเสียดาย
"แล้วคืนนี้~"
"กัสเองก็ได้"
"เย้~" ทั้งสี่สาวก้าวขาเข้าไปในบาร์โฮสต์ที่เปิดมาได้พักหนึ่งแล้ว พวกเธอตามมาจากแอปพลิเคชันติ๊กต่อกทำให้อยากมาดูกันว่าที่คลับแห่งนี้หนุ่มหล่อๆ งานดีจริงหรือเปล่า
ขาเรียวสวยก้าวเข้าไปอย่างงงๆ ไม่นานนักเหล่าพนักงานต้อนรับของคลับก็เดินออกมาต้อนรับพวกเธอ และพาไปยังที่ที่ดีที่สุด สาวๆ เรียกเด็กที่ถือว่าเป็นตัวท็อปของที่นี่มาเพื่อเอาใจพวกเธอ เสียงดนตรีบรรเลงไปอย่างสนุกสนาน ผสมกับแอลกอฮอล์ที่เข้าปากมากขึ้นเรื่อยๆ จากการเชียร์ของเหล่าโฮสต์หนุ่มที่ทำหน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี
"พี่จ๋า น้องจ๋าอยากกินที่ปากจังเลย~"
พวกเธอถือคติที่ว่าไม่ต้องรู้จักกันเสียดีกว่าจะได้ไม่เหลือแม้กระทั่งความขวยเขิน ขณะที่โฮสต์หนุ่มกำลังกระดกเครื่องดื่มราคาแพงที่สุดของร้านลงคอพลางคิดไปว่า
'ลาภปากมากวันนี้ ได้ลูกค้าสวย แถมยังสาว ที่สำคัญเปย์ไม่อั้นแถมยังได้กินเหล้าที่อยากกินมานานแต่ไม่ค่อยมีลูกค้าคนไหนกล้าสั่งมันมา'
"น้องจ๋าเปลี่ยนใจแล้วดีกว่า เอาราดตัวพี่ได้ไหม น้องจ๋าอยากเลีย"
"ราดตัวเลยเหรอครับ"
"ทิปหนึ่งหมื่น" เสียงเชียร์ดังอยู่ใกล้ๆ รวมถึงเพื่อนๆ ของโฮสต์หนุ่มด้วย อีกทั้งสามสาวที่มาด้วยกันกับลูกค้าคนนี้ก็ไม่มีท่าทีจะห้ามปรามเลยแถมยังมีดวงตาเป็นประกายราวกับอยากจะรู้ว่าจะเป็นยังไง
"คุณลูกพีชครับ รับอะไรเพิ่มอีกมั้ยครับ"
"คุณรับงานนอกไหมคะ" โฮสต์หนุ่มกดยิ้มมุมปากอย่างพอใจนานๆ จะได้เจอลูกค้าที่ทั้งสาว ทั้งสวยแถมกระเป๋าหนักขนาดนี้ ดูแล้วเธอน่าจะชอบของใหญ่น่าดูเพราะเขาเองก็ใช่ว่าจะธรรมดา
"รับครับ"
"งั้น…" สายตายั่วเพศส่งไปให้โฮสต์หนุ่มที่นั่งเอาอกเอาใจเธออยู่อย่างขยันแต่ในตอนนั้นเองอยู่ๆ ก็มีใครบางคนนั่งลงข้างๆ เธอและโฮสต์หนุ่มคนนั้นก็ถูกจับให้ลุกขึ้นยืน
ริมฝีปากหนากดทาบลงที่ริมฝีปากสีพีชของลูกพีช ก่อนจะกัดกลีบปากล่างของเธอเอาไว้เพื่อให้เธอรู้สึกตัว
"อ่ะ!"
"ว วาโย!"
"หึ" วาโยยกมือขึ้นทำท่าไล่ให้เหล่าโฮสต์กลับไปจากนั้นก็มีชาลี พ้อย กันต์ธี และไนซ์ ที่เดินเข้ามานั่งแทนที่ของโฮสต์หนุ่ม จ๊ะจ๋าที่เห็นว่าเป็นแบบนี้เธอรีบหันซ้ายหันขวามองหาใครบางคนที่ชอบดุเธอมากเป็นพิเศษแต่ก็ไม่ได้มีใครโผล่มาอีก
"กลับได้แล้วครับ" วาโยพูดขึ้นพร้อมกับโน้มตัวลงใช้ริมฝีปากอุ่นร้อนของเขาทาบไปที่ลำคอระหงของลูกพีช
"เฮ้ย ไอ้วาเกรงใจกูบ้าง นั่นพี่กูนะ" ชาลีไม่ยอม ยังยอมรับไม่ได้ที่เพื่อนของเขาสอยพี่สาวไปกิน!
"ทุกคนกลับกันไปก่อนเลยเดี๋ยวน้อง~"
"น้องจ๋าฮันเตอร์ให้พ้อยมารับกลับบ้าน" พ้อยลูกชายของคุณลุงไทก้ากับคุณป้าพาเพลินที่ตอนนี้ออกจากวงการบันเทิงมาเป็นแม่บ้านเต็มตัว ขณะที่ไนซ์พี่ชายของวารินก็จ้องน้องสาวไม่หยุดทั้งสองคนชอบทะเลาะกันมากแต่ก็รักกันมากเหมือนกัน
"กัส" กันต์ธีเรียกน้องสาวเสียงเข้ม
"รู้แล้ว กัสกลับอยู่แล้วน่าพี่กันต์ไม่ต้องมาพูดเลย" นี่ก็ด้วยเป็นพี่น้องที่ชอบทะเลาะกันสร้างความปวดหัวให้คุณลุงการันต์กับคุณป้าเตยหอมมากๆ
"แกใช่ไหมที่เอาไปฟ้อง" ลูกพีชสะบัดตัวลุกขึ้นยืนแล้วชี้หน้าของชาลีน้องชายตัวเอง
"ก็ไอ้วาโยมันถามอะ"
"แล้วถ้าชาลีไม่ฟ้องวาโยจะรู้ได้ไง"
"ก็บัตรของพี่พีชไง เอาน่าอย่าโกรธชาลีเลย ชาลีก็โดนมันบังคับเหมือนกันนะ"
บทล่าสุด
#73 บทที่ 73 Special 3 (End)
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026#72 บทที่ 72 Special 2
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026#71 บทที่ 71 Special 1
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026#70 บทที่ 70 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026#69 บทที่ 69 สายปริศนา
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026#68 บทที่ 68 ฐานะใหม่
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026#67 บทที่ 67 สารภาพ
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026#66 บทที่ 66 เค้นถาม
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026#65 บทที่ 65 เดต | NC+++
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026#64 บทที่ 64 แอบ
อัปเดตล่าสุด: 7/4/2026
คุณอาจชอบ 😍
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













