บทที่ 23 เป็นต่อ 1/2

ฉันคว้าเอากล้องไอ้ปัณณ์ขึ้นมาจากนั้นก็จริงอย่างที่คิดเอาไว้เลย พร้อมกับหัวเราะคนเดียวแบบได้ใจ 

 ส่วนไอ้ปั้นทำหน้าเหมือนหมาสงสัย...แต่ฉันไม่บอกหรอก เอาไว้เป็นเครื่องต่อรองกับแม่น้องเม็ดเยอะสักหน่อย 

 “เอ่อ...ปั้นไปตรงนั้นกับเม็ดทรายหน่อยนะคะ...เม็ดทรายมีให้ช่วยยกของ” 

 ‘พิรุธ พิรุธ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า สะใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ