บทที่ 31 เกินเพื่อนไปมากแล้ว 1/2

ปั้นจูบเหมือนมันกระหายเต็มที ราวกับฉันคือน้ำเย็นในท่ามกลางทะเลทรายแห้งแล้ง มันจูบไม่หยุด จูบหนัก จูบเหมือนสูบเอาลมหายใจไปหมดจนฉันต้องทุบหน้าอกมัน 

 ฮึก! 

 ฉันร้องในลำคอแต่มันไม่ยอมปล่อย ส่วนฉันใกล้หายใจไม่ออกเต็มทีแล้วใบหน้าฉันแดงก่ำต้องการอากาศเข้าปอดด้วย แต่ทว่ามันก็ปรานีฉันอยู่นิดหน่อยปล่อยให้ฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ