บทที่ 2 พี่ไม่ดีตรงไหนครับ

@สนามแข่งรถ

ขาเรียวสวยของโอเมก้าร่างบางก้าวเข้ามาในบริเวณพื้นที่หน้าประตูทางเข้าของสนามแข่ง สถานที่ที่เขานัดเจอกับเพื่อนเอาไว้ สนามแข่งรถแห่งนี้ค่อนข้างใหญ่กว่าสนามที่ศิวภัทรเคยไปอยู่มาก อีกทั้งสัดส่วนการจัดสนามก็เป็นรูปแบบที่แปลกใหม่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย

เสียงพูดคุยกันเซ็งแซ่ของผู้คนรอบสนามดังขึ้นอยู่แทบจะตลอดเวลาอาจจะเนื่องด้วยคืนนี้มีการแข่งขันแมตช์สำคัญของพี่โชที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงในเรื่องของการที่เจ้าตัวไม่เคยพ่ายแพ้ใครกับนักแข่งที่พึ่งจะมาจากไต้หวันที่ว่ากันว่าทางฝั่งนั้นก็ยังไม่เคยแพ้ใครเช่นกัน ตาคมกวาดตามองโดยรอบก็พบกับไนล์เพื่อนสนิทที่กำลังโบกไม้โบกมือเรียกเขาให้เดินเข้าไปด้านใน

“มาถึงนานแล้วเหรอ” ศิวภัทรถามเพื่อนของตนพลางกวาดสายตาสำรวจไปรอบ ๆ สนามนี้ใหญ่กว่าที่เขาคิด

“กูก็พึ่งถึงเมื่อกี้นี้เอง ไปตรงเต็นท์ฝั่งนู้นดีกว่า พี่โชน่าจะเช็กรถอยู่ในนั้น” ไนล์พูดจบก็กึ่งลากกึ่งจูงมือของเพื่อนรักไปยังจุดที่มีรุ่นพี่ของตนอยู่

ในวันนี้ไนล์มีภารกิจที่โดนรุ่นพี่ขอร้องมาให้ช่วยสร้างบรรยากาศระหว่างเพื่อนเธอกับรุ่นพี่ให้มีโอกาสอยู่ด้วยกันให้มากที่สุด ซึ่งเธอเองก็เต็มใจที่จะช่วยเหลืออย่างเต็มที่ อย่างน้อยให้ถ้าเพื่อนเธอตกลงปลงใจกับรุ่นพี่คนนี้ยังดีกว่าเห็นเพื่อนต้องไปแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักนิสัยใจคอหรือกระทั่งหน้าตา แล้วเท่าที่พอจะได้รู้จักกันมารุ่นพี่คนนี้ก็จัดได้ว่าเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง เธอจะขอเป็นแม่สื่อแม่ชักช่วยให้เพื่อนกับรุ่นพี่ได้มีรักดี ๆ ร่วมกันอย่างเต็มที่

“ใจเย็นมึง กูเดินเองได้ ลากจนแขนกูจะหลุดติดมือมึงไปอยู่แล้ว”

“ก็มึงเดินช้า” ไนล์บ่นออกมา ขาก็ยาวเท่ากันแต่เพื่อนเขากลับเดินช้าจนน่าหงุดหงิด

สองร่างที่ขนาดไม่ต่างกันมากนักเดินตรงไปยังเต็นท์แบบกระโจมสีขาวหลังใหญ่ที่เขียนป้ายแปะไว้ด้านหน้าว่าเป็นโซนของนักแข่งโช ด้านในมีทีมช่างเทคนิคที่ช่วยกับปรับแต่งเช็กสภาพรถหรูสัญชาติอังกฤษยี่ห้อ Aston Martin Vulcan สีดำด้านแต่งลายเส้นขอบสีน้ำเงินดูดุดันไม่หยอก ทั้งคู่กวาดสายตามองหาอัลฟ่าเจ้าของกลิ่นน้ำทะเลแต่กับไม่พบ จึงเดินไปรวมกลุ่มกับเพื่อนของพี่โชที่นั่งกันอยู่ภายในแทน

“อ่าวน้องเซียร์ น้องไนล์มาถึงแล้วเหรอครับ ที่จริงโทรมาให้พี่เดินออกไปรับข้างนอกก็ได้” ทรอยเพื่อนของโชกล่าวบอกกับร่างเล็กทั้งสอง นี่ถ้าเพื่อนเขารู้ว่ารุ่นน้องสุดที่รักมาดูการแข่งคงจะดีใจจนเนื้อเต้นเป็นแน่

“ไม่เป็นไรครับ เซียร์กับไนล์ไม่อยากรบกวนพี่ทรอยว่าแต่พี่โชอยู่ไหนเหรอครับ” ศิวภัทรถามถึงคนที่จะลงแข่งในคืนนี้แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เห็นจะอยู่ที่สนาม

“เอ่อ มันไปเข้าห้องน้ำน่ะครับ เดี๋ยวก็คงมา นั่นไงมาพอดี” ทรอยชี้มือไปทางเพื่อนของเขาที่เดินเข้ามาในเต็นท์

“สวัสดีครับน้องเซียร์ พี่ดีใจจังเลย วันนี้น้องเซียร์ตั้งใจมาเชียร์พี่ใช่ไหมครับ” ร่างสูงของอัลฟ่ากลิ่นน้ำทะเลเดินเข้ามาพลางยื่นมือมาจับกุมมือเรียวของโอเมก้าร่างเล็กหนึ่งเดียวในนี้

“ไนล์อยากมาดูน่ะครับ เซียร์ว่างพอดีเลยมาเป็นเพื่อน” ศิวภัทรพูดพลางค่อย ๆ ดึงมือออก เขาไม่อยากให้ความหวังกับคนที่เขาไม่ได้รู้สึกมากไปกว่าพี่ชายคนหนึ่ง โชหน้าเจื่อนลงเล็กน้อยที่ร่างเล็กตรงหน้าไม่ได้ตั้งใจมาเชียร์ตนแข่งอย่างที่วาดหวังเอาไว้

“เอ่อ แล้วนี่พี่โชใกล้แข่งยังคะ” ไนล์เห็นท่าไม่ค่อยดีจึงรีบชิงแทรกคำถามขึ้นเพื่อไม่ให้บรรยากาศดูน่าอึดอัดกว่าที่เป็นอยู่ เพื่อนเขานี่ก็นะไม่รู้ว่าจะใจแข็งไปถึงไหน พี่โชต

ามจีบมาก็ตั้งหลายปีไม่คิดจะใจอ่อนให้บ้างเลยหรือยังไง

“อีกครึ่งชั่วโมง น้องเซียร์หลังจากพี่แข่งชนะแล้วอย่าพึ่งรีบกลับได้ไหมครับ” โชกล่าวรั้งร่างบางไว้เพื่อให้อยู่ต่ออีกหน่อย

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”

“เอาไว้รอพี่แข่งเสร็จแล้วพี่จะบอก น้องเซียร์ไปรอดูพี่แข่งที่สนามก่อนนะครับ”

“อ่า ก็ได้ครับ” หลังจากที่ตกปากรับคำว่าจะอยู่ต่อหลังจากโชแข่งเสร็จศิวภัทรก็เดินออกมาจากเต็นท์พร้อมกับไนล์แล้วเดินตรงไปหาที่นั่งแถวอัฒจันทร์เชียร์ตรงข้างสนาม ไม่นานร่างเล็กทั้งสองก็เลือกที่นั่งวิวดีได้สักที

“ไนล์ กูขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่งนะ มึงนั่งคนเดียวได้ไหม” เพราะดื่มน้ำไปเยอะร่างบางจึงรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ

“ให้กูไปเป็นเพื่อนเปล่า” ไนล์หันมาถาม

“มึงนั่งรออยู่นี่แหละ เดี๋ยวกูมา”

“ก็ได้ รีบ ๆ กลับมานะ ใกล้ถึงรอบแข่งของพี่โชแล้ว”

“เออหน่าเดี๋ยวมา” ว่าจบศิวภัทรก็รีบลุกเดินออกมาทันที เดินวนไปวนมาอยู่สักพักก็เจอห้องน้ำสักที

@อีกด้านของสนามแข่งรถ

อัลฟ่าร่างสูงเจ้าของรอยสักลวดลายแปลกตาไล่ตั้งแต่ช่วงหน้าอก ไหปลาร้า ลำคอ ผิวขาว ตาตี่ที่รับกรรมพันธุ์จากผู้เป็นพ่อ ริมฝีปากสีเข้มที่ได้มาจากการที่เจ้าตัวค่อนข้างที่จะสูบบุหรี่จัดมาพร้อมกับห่วงเจาะบริเวณริมฝีปากล่าง ไฝใต้ตายิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้อีกเป็นเท่าตัว เดินเข้ามาภายในเต็นท์กระโจมสีดำที่เป็นโซนนักแข่งฝั่งของตนเองภายในเต็นท์มีทีมช่างเทคนิคของเขาที่มีทั้งรุ่นน้องรุ่นพี่เดินวนเช็กรถหรูที่วันนี้เขาใช้ลูกรักสัญชาติอังกฤษยี่ห้อ McLaren P1GTR สีเหลืองเป็นรอบสุดท้ายก่อนจะถึงเวลาลงแข่ง

“ไม่มาพรุ่งนี้เลยล่ะป๋า” เจย์ อัลฟ่ารุ่นน้องที่เป็นทั้งช่างเทคนิคและเป็นเสมือนน้องแท้ ๆ ทักขึ้น เขาโทรตามจิกยิ่งกว่าไก่แล้วดูเจ้าตัวคนที่จะต้องลงแข่งสิ มาซะเกือบจะถึงเวลาใกล้ลงสนาม จะลองรถสักครั้งก่อนแข็งก็คงจะไม่ทันแล้ว

“กูก็มาแล้วนี่ไง มึงนี่เริ่มบ่นเก่งเหมือนแม่กูแล้วนะ เดี๋ยวกูก็ไม่แข่งแม่งเลยดีไหม” ธนกฤตหรือแซ้งค์พูดสวนกลับไป นี่มันน้องหรือแม่จิกกูเก่งฉิบหาย ขนาดเขาเอาอยู่กับเบต้าที่ไต้หวันพวกแม่งก็ยังโทรตามไม่เลิก

“โถ่ป๋าแซ้งค์ใครจะกล้าบ่นป๋าล่ะครับ ไม่แข่งไม่ได้นะป๋าผมลงเดิมพันฝั่งป๋าไปเยอะ ถ้าป๋าจงใจแพ้เดือนนี้ผมกินมาม่าทั้งเดือนแน่”

“แล้วเช็กรถเสร็จยัง” ธนกฤตเดินเข้าไปดูรถของเขาใกล้ๆ รถรุ่นที่เอามาลงแข่งขันในคืนนี้เป็นรุ่นที่ใช้ได้เฉพาะเวลาแข่งเท่านั้น ไม่สามารถนำไปขับทั่วไปบนท้องถนนได้ คนทั่วไปไม่ได้มีโอกาสที่จะได้เห็นกันบ่อย ๆ คืนนี้คนเลยค่อนข้างที่จะเยอะเป็นพิเศษ

“เสร็จแล้วครับ” เจย์ตอบ

“เออดี แล้วช่วงนี้สนามคนเยอะดีไหมวะ”

“ดีแหละป๋า สนามป๋ากระแสตอบรับดีมาก คนเยอะ เดิมพันหนา สปอนเซอร์แน่น ใครจะไม่มา” เจย์บอก สนามแข่งรถแห่งนี้เป็นของป๋าแซ้งค์ ถึงแม้ว่าป๋าแซ้งค์จะมาดูบ้างไม่มาดูบ้างเพราะเจ้าตัวมีธุรกิจที่จีนและไต้หวันจนคนที่นี่คิดว่าเด็กอายุยี่สิบเอ็ดที่ยังเรียนมหา’ลัยอย่างเขาเป็นเจ้าของแต่จริง ๆ แล้วคนที่เป็นเจ้าของที่แท้จริงแล้วคือคนคนนี้ต่างหาก

“เออดีละ กูไปสูบบุหรี่แป๊บ” ว่าจบธนกฤตก็เดินออกจากเต็นท์มา ตัวเขาเองกะว่าจะเดินดูความเรียบร้อยโดยรอบสักหน่อย

ร่างสูงเจ้าของใบหน้าหล่อตี๋ตามแบบฉบับลูกครึ่งไทยจีนกวาดสายตาไปรอบ ๆ พลันสายตาก็ไปสะดุดกับอัลฟ่าผมสีบลอนด์สว่างตาสีฟ้าที่จะลงแข่งคู่กับเขาในคืนนี้กำลังเด้งเอวสวนตอกอัดความเป็นชายใส่โอเมก้าผมสีชมพูอย่างหนักหน่วง ทั้งสองดูตกใจที่เห็นเขาเดินมาเห็นกิจกรรมเข้าจังหวะของทั้งคู่ อุตส่าห์ไปแอบเอากันใต้ต้นไม้หลบมุมแต่สีผมสะดุดตาขนาดนั้นใครบ้างจะไม่สังเกตเห็น ธนกฤตไม่ได้ให้ความสนใจกับทั้งสองคนนั้นแล้วเดินผ่านเลยไปหวังจะไปเข้าห้องน้ำ

พลั่ก

“โอ๊ะ คุณเป็นอะไรไหมครับ” ศิวภัทรที่มัวแต่ก้มหน้าก้มตาหยิบโทรศัพท์ไม่ทันได้สังเกตว่ามีคนเดินสวนเข้ามาพอดีจึงได้ชนเข้ากับร่างหนาของอัลฟ่ากลิ่นไวท์มัสก์

“ตามีก็หัดใช้มองทางบ้างนะ” ร่างหนาตรงหน้าพูดขึ้น ตั้งใจว่าจะเดินเล่นเพลิน ๆ ดันต้องมาเห็นคนเอากัน จะมาเข้าห้องน้ำยังมาเจอพวกเดินไม่ดูตาม้าตาเรืออีก

“ทำไมพูดจาแบบนี้อะ เราก็ขอโทษไปแล้วไง อีกอย่างเราก็ไม่ได้ตั้งใจไหม” ศิวภัทรเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่ค่อยจะพอใจในคำพูดนั้นเท่าไหร่ หน้าตาก็ดีแต่มีหมาในปากเสียได้

“ก็ถ้าไม่ห่วงเล่นแต่โทรศัพท์ก็คงไม่ชนคนอื่นหรอกมั้ง หลบดิจะเข้าห้องน้ำเสียเวลาว่ะ” พูดจบร่างหนาเอื้อมมือไปดันร่างเล็กออกจนพ้นทางแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไป

“ไอ้หอกหักนี่!!” ศิวภัทรด่าทิ้งท้ายก่อนจะเดินหงุดหงิดบ่นเป็นหมีกินผึ้งเดินกลับไปหาเพื่อนของตนที่อัฒจันทร์

โอเมก้าร่างบางเดินหน้าบึ้งกลับมาหาเพื่อนของตน เพราะความหงุดหงิดที่ขุ่นมัวอยู่ในใจทำให้ศิวภัทรไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเลยไม่ได้รู้ว่าตนเองนั้นโดดเด่นแค่ไหนในค่ำคืนนี้ ตลอดระยะทางที่ร่างบางเดินกลับมามีทั้งอัลฟ่าและเบต้ามากมายพยายามที่จะเข้ามาทักทายทำความรู้จักแต่ด้วยหน้าตาที่บ่งบอกว่ากำลังอารมณ์ไม่ดีชนิดที่เรียกได้ว่าบอกบุญไม่รับทำให้หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ทั้งหลายได้แต่ยับยั้งชั่งใจที่จะเข้ามาเชื่อมสัมพันธ์และเลือกที่จะชื่นชมคนงานอยู่ห่าง ๆ จะดีกว่า

“เป็นไรมึง หน้าบึ้งมาเลย” ไนล์ถามเพื่อนรักหลังจากที่เจ้าตัวหย่อนก้นลงข้าง ๆ เขา

“กูเจอคนปากเสียที่ห้องน้ำ พูดถึงแล้วก็หงุดหงิดไม่หาย”

“เอาหน่าใจเย็น ๆ พี่โชใกล้จะแข่งแล้วรอดูกันดีกว่า” เบต้าร่างเล็กพยักพเยิดหน้าไปทางสนามแข่งรถ

เสียงเชียร์จากผู้คนรอบสนามดังขึ้นโดยรอบเมื่อรถหรูสัญชาติอังกฤษทั้งสองเคลื่อนที่เข้าสู่สนามไปยังจุดสตาร์ท เสียงพิธีกรสนามที่คอยดำเนินรายการประกาศแนะนำผู้เข้าแข่งขันในวันนี้เรียกเสียงโห่เชียร์ร้องดังกระหึ่มเพิ่มขึ้นไปอีก

“เอาล่ะครับทุกคนครับ แล้วก็มาถึงแมตช์สำคัญปิดท้ายสนามในค่ำคืนนี้ เป็นศึกของการรักษาตำแหน่งไร้พ่ายเลยก็ว่าได้ครับ เพราะทั้งคู่ต่างก็ไม่เคยแข่งแพ้ใครมาก่อน”

“มาดูทางฝั่งคุณโชทีมเยือนกันก่อนครับ โอ้ คืนนี้คุณโชจะลงสนามด้วย Aston Martin Vulcan บอกเลยนะครับว่าตัวนี้ดุดันสุด ๆ ด้วย มีเพียงแค่ 24 คันทั่วโลก มาพร้อมด้วยเครื่อง V12 บอกเลยครับว่าอีกทีมคงมีร้อน ๆ หนาว ๆ กันบ้างแน่ ๆ”

“ในส่วนของฝั่งคุณแซ้งค์ทีมเหย้า ถึงแม้ส่วนใหญ่อยู่ไต้หวันแต่เพิ่งกลับมาไทยได้ไม่นานก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันครับเพราะลงสนามด้วย McLaren P1 GTR เป็นไฮเปอร์คาร์สเปคพิเศษมีเพียง 45 คันทั่วโลก ในส่วนของเครื่องยนต์มาเป็นเครื่อง V8 ครับเรื่องแรงม้าก็ยังด้อยกว่าตัว Aston Martin Vulcan ของทางคุณโชอยู่นิดหน่อย ต้องมาดูที่ฝีมือและประสบการณ์กันแล้วล่ะครับนาทีนี้”

“เอาล่ะครับ รถลงสนามพร้อมแล้วทั้งสองฝั่ง คุณผู้ดูทั้งหลายคงจะพร้อมกันแล้วนะครับ งั้นเรามาเริ่มกันเลย”

3 2 1 Start!!!

สัญญาณไฟจากสีแดงเปลี่ยนเป็นเขียวส่งผลให้รถของฝั่งโชพุ่งนำออกไปก่อนได้สามช่วงรถทางด้านของธนกฤตจึงเริ่มออกตัวตามไปติด ๆ เสียงเครื่องยนต์ไฮเปอร์คาร์สมรรถนะดีสมราคาดังกระหึ่มทั่วทั้งสนามโดยในช่วงแรกฝั่งโชว์ได้นำไปก่อน ไล่ตามมาด้วยรถของธนกฤตตีคู่มาติด ๆ ในช่วงทางตรงฝั่งของโชว์เร่งเครื่องเต็มสปีดหวังทิ้งช่วงห่างกับธนกฤตที่แม้จะต่อให้เขาถึงสามช่วงรถแต่ก็ยังไล่ตามตีคู่เขามาได้แบบชนิดที่แทบจะจ่อตูดดันท้ายกันอยู่แล้ว

ไฮเปอร์คาร์ทั้งสองที่นำโดย Aston Martin ของโชและตามมาด้วย McLaren ของธนกฤตไล่มาจนถึงช่วงโค้งและทางตรงยาวสุดท้ายก่อนถึงเส้นชัย อยู่ ๆ รถของธนกฤตก็เร่งเครื่องมาตีคู่และเลี้ยวหักพวงมาลัยปาดหน้าโชได้สำเร็จทำให้โชเสียจังหวะไป ดูท่าแล้วคู่แข่งของเขาคงพึ่งจะคิดมาเอาจริงตรงช่วงสุดท้ายเป็นแน่ รถสีเหลืองคันหรูรุ่นดังจึงนำหน้าเข้าเส้นชัยไปในที่สุด

กรี๊ดดด เย่ วู้ววววววว

ป้ายสกอร์บอร์ดขึ้นชื่อผู้ชนะในค่ำคืนนี้เป็นของแซ้งค์ ธนกฤต และเขายังคงอยู่ในตำแหน่งคนที่ไม่เคยแพ้ใคร เสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นสลับกับเสียงแสดงความเจ็บใจของสิงห์นักเดิมพันทั้งหลาย หลังจากจบการแข่งขันผู้ชมทยอยออกลุกออกจากที่นั่งรวมไปถึงสองเพื่อนซี้ด้วยเช่นกัน

“มึงดูนั่นคู่แข่งพี่โชออกมาจากรถแล้ว โอ้โหหล่อพอ ๆ กับพี่โชเลยมึง” ไนล์ชี้ให้เพื่อนหันกลับไปดูอัลฟ่าร่างสูงกำยำเจ้าของรอยสักแปลกตา

“อ๊ะ นั่นมันไอ้คนปากเสียที่กูเจอหน้าห้องน้ำ”

“ถามจริง แต่เขาหล่ออะให้อภัยได้” ไนล์ยิ้มร่า

อ่าวมึงนี่นะเห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อน” ศิวภัทรทำหน้าบูดบึ้ง ยิ่งเห็นยิ่งนึกถึงความปากเสียของผู้ชายคนนั้น หล่อแต่เลี้ยงหมาเอาไว้ในปากเขาก็ไม่เอาด้วยหรอก

“น้องเซียร์ครับ” โชที่เพิ่งออกจากสนามเดินถือช่อดอกไม้ตรงมาทางเซียร์เรียกสายตาจากผู้คนโดยรอบได้ไม่ยากไม้เว้นแม้กระทั่งคนปากเสียคนนั้นที่พอเดินผ่านเขาเห็นว่า

ร่างหนาเหลือบตามาทางพวกเขาก่อนจะแค่นหัวเราะออกมา เรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากันทันที ก่อนที่จะได้หันไปถามผู้ชายคนนั้นว่ามองมาทำไมมือหนาของพี่โชก็เอื้อมมาจับกับมือของเขาเสียก่อนและยื่นช่อดอกไม้ให้กับร่างเล็กตรงหน้า

“รับไว้หน่อยสิครับ ดอกไม้ช่อนี้พี่ตั้งใจให้นะ”

“ขอบคุณครับ แล้วพี่โชมีอะไรหรือเปล่าครับ” ศิวภัทรเอ่ยถามเพราะเห็นว่าโชมีท่าทีอึกอักลังเลเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง ในขณะที่พยายามดึงมือข้างที่โชเกาะกุมอยู่ออก

“คือว่าที่จริงพี่คิดว่าถ้าแข่งชนะพี่จะมาขอน้องเซียร์เป็นแฟนน่ะครับแต่ก็ดันแพ้ซะก่อน” โชพูดพลางทำหน้าเศร้าแต่มือก็ยังคงจับมือของศิวภัทรไว้ไม่ยอมปล่อย

“พี่โชครับ เซียร์ไม่เคยคิดเกินเลยกับพี่โชไปมากกว่าพี่ชายเลยครับ เซียร์ขอโทษที่ตอบรับความรู้สึกของพี่ไม่ได้นะ” ร่างเล็กปฏิเสธออกไป นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่โชมาขอตนคบ ตลอดระยะเวลาหลายปีที่รู้จักกันโชขอคบกับเขาอยู่บ่อยครั้งและเป็นตัวเขาเองที่ปฏิเสธไปเสียทุกครั้ง

“พี่ไม่ดีตรงไหนครับน้องเซียร์ น้องเซียร์ลองเปิดใจให้พี่บ้างได้ไหมครับ” โชยังคงถามต่อและร้องขอโอกาสจากโอเมก้าตรงหน้าที่ไม่ว่าเขาจะตามจีบยังไงก็ไม่เคยใจอ่อนยอมเปิดใจให้เขาสักนิด

“พี่โชเป็นพี่ชายที่ดีครับ แต่เซียร์แค่ไม่ได้ชอบพี่โชแบบนั้น อีกอย่างคือเซียร์กำลังจะแต่งงานครับ” ศิวภัทรว่าจบก็ดึงมือออกจากโชได้จนสำเร็จ

“มันเป็นใครครับ ไอ้คนที่น้องเซียร์จะแต่งงานด้วย!” โชที่เริ่มเสียงดังทำให้ผู้คนรอบข้างเริ่มหันกลับมาสนใจพวกเขาอีกครั้ง เรื่องนี้ทำให้โชค่อนข้างตกใจอยู่ไม่น้อย

“พี่โชใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ เบาเสียงลงหน่อย คนเริ่มหันมามองกันเยอะแล้ว” เมื่อเห็นสถานการณ์เริ่มไม่ดีเบต้าสาวจึงเอ่ยแทรกขึ้นมาหวังให้บรรยากาศคลี่คลาย

“เซียร์ขอให้พี่โชตัดใจจากเซียร์เถอะครับ เรื่องของพี่กับเซียร์มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เซียร์เองก็ไม่อยากเสียพี่ที่เซียร์เคารพรักไป” ศิวภัทรกล่าวเพื่อหวังให้พี่ชายที่ตนเคารพไม่ต่างจากพี่แท้ ๆ ตัดใจจากตนเสียที

“ไม่ครับ พี่จะไม่มีวันตัดใจ” โชยืนยันด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น เขาตามเทียวไล้เทียวขื่อโอเมก้าตรงหน้ามาตั้งหลายปี ไอ้อัลฟ่าหน้าไหนมันกล้ามาแย่งไปจากเขา คงต้องงัดกับเขาสักตั้ง เขายอมไม่ได้แล้วก็จะไม่มีวันยอมด้วย

“พี่โชกำลังทำให้เซียร์ลำบากใจนะครับ” ศิวภัทรเองก็เริ่มมีสีหน้าลำบากใจ

“ใจเย็น ๆ กันก่อนนะคะ นี่ก็ดึกมากแล้ว ไนล์ว่าเราแยกย้ายกันกลับก่อนดีกว่านะคะ”

“ก็ได้ครับ แล้วทั้งสองคนมากันยังไงให้พี่ไปส่งนะครับ” โชยอมถอยให้ก้าวหนึ่งเพื่อไม่ให้สถานการณ์ย่ำแย่ไปกว่านี้

“ไนล์กับเซียร์เอารถมาคนละคันค่ะ” เบต้าสาวบอก

“อ่อครับ จะกลับกันเลยใช่ไหม” โชถามไนล์แต่สายตายังคงไม่ละเสียตาไปจากศิวภัทร

“ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” ว่าจบเบต้าสาวก็ออกแรงจูงกึ่งลากเพื่อนของตนเองมา