บทที่ 20 เรางี่เง่าเอง

“แค่ก ๆ อื้อ”

ศิวภัทรไอหนักจนหน้าอกกระเพื่อม อยากจะลืมต่อใจจะขาดแต่ฝืนนอนต่อไปไม่ไหวจนต้องลืมตาตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่พบคือหน้าอกแกร่งของร่างหนา มือเรียวยกขึ้นดันแผงอก เรียกให้เจ้าของอ้อมกอดคลายวงแขนที่โอบรัดรอบเอวบางออก

“ดื่มน้ำก่อน”

ขายาวก้าวลงจากเตียงลุกไปรินน้ำที่นำมาเตรียมไว้ให้คนป่วยที่นอนซมเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ