บทที่ 22 น้องคนนั้น

“เย่ เป็นไทแล้วโว้ย ลาก่อนชีวิตปีสี่ที่แสนน่าเบื่อ” แขนเล็กชูขึ้นฟ้าตามมาด้วยเสียงตะโกนของไนล์

“เกือบตายอยู่นะ ยากจัด” ศิวภัทรใช้เวลาทำข้อสอบจนเกือบเต็มเวลา คำตอบของข้อสอบค่อนข้างเป็นแบบปลายเปิด ตัวเขาเองไม่มั่นใจว่าจะตอบออกมาได้ถูกต้องที่สุดหรือเปล่า

“หืม ขนาดที่หนึ่งของคลาสอย่างมึงยังบ่นยาก แล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ