บทที่ 4 PURSUE LOVE CHIANTI #เคียนติกินชีส :: CHAPTER 1 [80%]
เสียงเพลงซึ่งเป็นท่อนของทั้งคู่ที่ร้องประสานกันมันช่างเป็นท่อนที่ไพเราะ บวกกับใบหน้าสวยคมกำลังส่งยิ้มให้กับทุกคนในที่นี้ ริมฝีปากแดงนูน ผมสีดำยาวสลวยถูกปล่อยยาว รูปร่างสวยทุกสัดส่วนสวมกางเกงยีนขาสั้นโชว์เรียวขา ช่วงบนสวมเพียงชั้นในสีแดงสดห่อหุ้มทรวงอกอวบใหญ่ สายตาของผมแทบจะไม่ละไปทางไหน แม้ว่าเสียงของผู้ชายในนี้จะดังเมื่อเธอเดินออกมาลวดลายการเต้นไปตามเสียงเพลงซึ่งทำนองมันช่างเย้ายวนจนทำให้ผมไม่อาจละสายตาไปจากตรงนี้ได้เลยสักนิด
“ไอ้เคียนติ”
“...”
“เฮ้ มึง!” ผมสะดุ้งสุดตัวหันไปมองไอ้วาที่กำลังส่งยิ้มให้
“หลงอะดิ กูยังหลงเลย นี่แหละของเด็ดของคลับเฉพาะ”
“ชีส”
“ใช่ น้องชีส” ไอ้วายักคิ้วและหันไปยังเวทีตามเดิม บอกตามตรงว่าเจอผู้หญิงมาเยอะมาก แต่ไม่เคยมีใครทำให้ผมหยุดนิ่งและจับจ้องได้มากเท่าเธอเลย ผมพิงโซฟาไขว่ห้างมองเธอเต้นอยู่บนเวที และพวกเห็บหอยก็พากันเดินไปหน้าเวทีเพื่อให้เงินเธอ รวมถึงไอ้เห็บวาคิม
“ไปกัน” มันจูงมือผมให้ลุกไปหน้าเวทีซึ่งการ์ดเอามือป้องกันชีสไว้ เธอคลานเข่าและกำลังเก็บเงินที่มีจำนวนไม่น้อยยัดใส่ลงทรวงอก ไอ้วายื่นเงินไปให้เธอพร้อมส่งยิ้มให้แต่หล่อนกับไม่สบตากับใคร
“ตามึงอะ ไปดิ” แผ่นหลังของผมถูกไอ้วาดันเข้าไปใกล้กับเธอ ผมหยิบเงินจากกระเป๋าออกมาปึกหนึ่งและยื่นให้ ใบหน้าสวยซึ่งเงยหน้ามาสบตากับผม
ราวกับเวลาได้ถูกหยุด เราสองคนสบตากันในระยะใกล้ชนิดที่ว่าผมสามารถเก็บรายละเอียดบนใบหน้าของเธอได้ ผมมั่นใจว่าถ้าเธอไม่แต่งหน้าเธอต้องสวยมากแน่
แต่ไม่น่ามาทำงานแบบนี้เลย
“รับไปสิ” ดูเหมือนเธอจะได้สติ รับเงินจากมือผมไป แม้แค่เสี้ยวเดียวก็ตามที่ฝ่ามือของเธอและผมสัมผัสกัน ความร้อนรุ่มในจิตใจทำเอาผมหายใจไม่ทั่วท้อง ดวงตาคมจับจ้องผมไม่ต่างจากที่ผมจับจ้องเธอ
“ไปได้แล้ว มึงจะจ้องน้องเขาอีกนานมะ อยากตัวต่อตัวก็ไปจองคิว”
ไอ้วากอดคอผมให้ออกห่างจากร่างบางซึ่งหมายถึงการ์ดกำลังทำหน้าเข้มใส่ ผมคงจะใกล้ชิดเธอมากไปเพราะมันเป็นกฎ เมื่อกลับมาถึงที่นั่งผมก็จับจ้องมองเธอไม่วางตา
“ติดใจอะดิ กูมั่นใจล่ะมึงไม่ใช่เกย์”
“ไอ้วา คนนี้...”
“เออน้องชีส น้องเป็นตัวท็อปของคลับเฉพาะ แต่ถ้าจองตัวต่อตัวคงยากหน่อยนะ น้องแม่งคิวแน่นมาก”
“เหรอ”
“ที่นี่ให้จองคิวตัวต่อตัวแค่หนึ่งครั้งต่อวันเท่านั้น และมึงคิดดูว่าต่อวันผู้ชายเกือบพัน จองคิวน้องเกือบสามร้อยล่ะ แค่ชั่วโมงเดียว น้องเลิกงานเที่ยงคืนมึงคิดว่ามึงจะได้ตัวต่อตัวกับน้องตอนไหน?” ผมนั่งคิดคำนวณตามที่มันพูด ก็จริงนะ ถ้าคิดดูแล้วผมคงจะได้เจอกับเธอตัวต่อตัวก็คงจะเป็นเดือนเลยล่ะ
“ติดใจอะดิ เห็นจ้องตาไม่กระพริบเลย” มันเอามือมาผลักไหล่ผมซึ่งกำลังมองแผ่นหลังเธอเดินจากไป ผมไม่ตอบอะไรแต่ลุกขึ้นออกไปจากผับเพื่อกลับไปยังห้องของตัวเอง พยายามที่จะไม่สนใจกับเธอแต่มันก็อดไม่ได้
ผู้หญิงที่ตราตรึงผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น มีไม่กี่คนหรอกนะ และเธอคืออีกคน
ชีส...
ผมจับจ้องมองทีวีซึ่งเปิดทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ตอนนี้เป็นเวลาเช้ามืดที่ผมตื่นขึ้นมา เนื่องจากข่มตาไม่หลับ มันมีแต่ภาพของชีสอยู่ในหัวผมเต็มไปหมดแล้วตอนนี้
เธอเป็นใคร? ทำงานแบบนี้ทำไม?
นิ้วโป้งถูกยกขึ้นกัดเบาๆ ตรงเล็บสั้น พลางใช้ความคิด หรือผมควรจะสืบเรื่องของเธอดี แต่ทำไมจะต้องสืบด้วยล่ะ? นั่นคือเหตุผลหลักของผมถ้าจะต้องสืบเรื่องของใครสักคน มันต้องมีเหตุผลมากกว่าสงสัย
“พี่เคียนติ เป็นอะไรทำหน้าเครียดจัง” สายตาเลื่อนต่ำไปยังคนข้างกาย อมยิ้มยกมือยีตาตัวเอง นอนกอดก่ายกับผมหลังจากเมื่อไม่กี่ชั่วโมงเราเพิ่งเสร็จสมกันไปสามรอบ
“เปล่า”
“พี่มีแน่ ไม่งั้นตอนเอากัน พี่คงไม่ให้ยิ้มทำ”
“ฉันเหนื่อย แต่ถ้าเธอไม่ชอบคราวหลังก็ไม่ต้องมา” ผมตัดบททันที แต่เธอก็ส่ายหน้าไปมายื่นใบหน้ามาจูบริมฝีปากของผม
“ขอโทษค่ะ ยิ้มงี่เง่าเอง”
