บทที่ 9 PURSUE LOVE CHIANTI #เคียนติกินชีส :: CHAPTER 2 [100%]
“กูไม่ปล่อย มึงเริ่มเสือกมากไปแล้วนะ อยากโดนดีใช่ไหม!” ฉันดึงมือเขาเอาไว้เนื่องจากไอ้บ้านี้กำลังลากฉันไปยังรถของตัวเองให้ได้ แต่เขาคนนี้กระชากฉันทีเดียวจนหลุดจากอ้อมแขนไอ้บ้านั่น เซถลามาซบอกอุ่นและมีกลิ่นหอม
“มึงเริ่มก่อนนะ”
“เข้ามา” เขาไม่ปล่อยมือจากเอวฉัน แต่กลับใช้หมัดซ้ายชกเข้าไปยังใบหน้าของชายคนนั้นจนมึนไปพักหนึ่ง ฉันยกมือปิดปากตัวเองเพราะเห็นว่าเลือดไหลออกมาไม่หยุด หมัดเดียวที่ทำเอาไอ้บ้านี้ล้มไปนั่งคุกเข่าต่อหน้าเขา
นี่มัน... หมัดซ้ายทะลวงหน้า!
“ละ เลือด”
“เห็นเป็นอะไรถ้าไม่ใช่เลือด” ร่างสูงไม่สนใจผู้ชายคนนี้ที่เอาแต่โวยวาย แต่เขากลับพาฉันไปยังรถบีเอ็มสปอร์ตสีขาวของตัวเอง เมื่อเข้ามาในรถฉันก็นิ่งเงียบ ลอบมองใบหน้าหล่อนิ่งอยู่ตลอดเวลา กระทั่งสูดลมหายใจเข้าเพื่อดึงสติของตัวเองให้กลับมา
“ขอบคุณนะคะที่มาช่วยฉันไว้ แต่ช่วยจอดให้ฉันลงที่ป้ายหน้านี้เถอะค่ะ”
ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ ทั้งสิ้น สายตาคมเอาแต่จับจ้องมองไปยังท้องถนนซึ่งโล่งแจ้งเหตุเพราะดึกมากแล้ว ฉันมองเขาเพื่อฟังคำตอบแต่ทว่ากลับได้เพียงคำถามกลับมาแทน
“บ้านอยู่ไหน?”
“คือฉันว่าตอบคุณชัดแล้วนะคะ”
“บ้านอยู่ไหน?” นี่เขาฟังฉันรู้เรื่องไหมเนี่ย
“จอดให้ฉันลงที่ป้ายหน้านี้ก็ได้ค่ะ ฉันกลับเองได้”
“มันดึกแล้ว”
“ค่ะฉันรู้ แต่ช่วย...”
“บ้านอยู่ไหน?”
ให้ตายเหอะ นี่ฉันกำลังคุยกับตัวบ้าอะไรอยู่!
“คุณฟังฉันนะคะ ฉันขอให้คุณจอดรถให้ฉันลงป้ายไหนก็ได้ คุณเข้าใจหรือเปล่า?” เขายังคงนิ่งเฉยและขับรถเลยไปหลายป้ายแล้วด้วยซ้ำ
“ถ้าไม่บอกว่าบ้านอยู่ไหน ฉันจะขับไปเรื่อยๆ”
“นี่คุณคะ! คุณช่วยฉันไว้ ซึ่งฉันขอบคุณมาก แต่ช่วยอย่ากวนประสาทฉันจะได้ไหมคะ”
“ฉันกวนเธอตอนไหน ชีส” เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อของฉัน โดยที่ฉันไม่รู้จักชื่อของเขา ยามที่สายตาคมตวัดมามองทำเอาใจฉันหวิวแทบจะหันหน้าหนีไม่ทัน
เขาเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ น่าค้นหากว่าผู้ชายคนไหนที่ฉันพบเจอ แม้แต่แดนยังเทียบเขาไม่ติด
“ฉันชื่อเคียนติ บอกไว้ถึงแม้ว่าเธอจะไม่อยากรู้ก็ตาม” ฉันหันไปมองใบหน้าด้านข้าง เคียนติเหรอ? เคียนติหมายถึงเหล้าใช่ไหมถ้าเดาไม่ผิด แต่ช่างชื่อเขาเถอะ ตอนนี้ฉันต้องการลงจากรถของเขาให้เร็วที่สุด ดูเหมือนว่าเขาจะทำจริงด้วยสินะที่ขับรถไปเรื่อยๆ แบบนี้
“คุณเคียนติ ฉันขอความกรุณานะคะ มันดึกมากแล้วฉันมีเรียนเช้า”
“เรียน? เธอเรียนอยู่เหรอ”
“ใช่ค่ะ ฉันเรียนอยู่มหาลัยอยู่ปีสอง” เขาพยักหน้ารับเบาๆ
“อายุยี่สิบ อ่อนกว่าฉันสามปี”
ไม่ได้อยากจะรู้เลยค่ะคุณเคียนติ!
“จะให้ไปส่งที่ไหน?”
“งั้นช่วยไปส่งที่ถนน XXX ก็แล้วกันค่ะ” ฉันบอกถนนไปคอนโดแต่เลือกที่จะให้เขาจอดรถที่ไกลตัวออกไป ไม่ใช่เพราะว่าอะไร ฉันไม่อยากให้เขารู้เรื่องฉันมากไปกว่านี้ เราเพิ่งจะรู้จักกัน หรืออาจจะไม่รู้จักกันอีกเลยก็ได้ ฉันควรกันไว้ดีก่อนแก้
“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ และก็ขอบคุณด้วยที่ช่วยวันนี้” เขาสบตากับฉัน แต่กลับโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนฉันถอยหลังหนี ลมหายใจร้อนอุ่นผสมกับกลิ่นเหล้ายี่ห้อดีรดอยู่บนริมฝีปากของฉัน มันเป็นการใกล้ชิดกันแบบนี้แทบจะจูบกันอยู่แล้วนะ
“คะ คุณเคียนติ”
“ไม่เข้าใจ”
“ห๊า... มะ ไม่เข้าใจอะไรคะ?”
“ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไปทำงานในที่แบบนั้น” ฉันงงเป็นไก่ตาแตกกับคำถามของเขา
“ก็มันเรื่องของฉันนี่คะ คุณยุ่งอะไรด้วย” ฝ่ามือยันอกแกร่งให้ออกห่าง พลางเบือนหน้าหนี แต่ยิ่งได้รับรู้ลมหายใจร้อนรดอยู่บนแก้มแทนซึ่งไม่ต่างอะไรไปจากลมหายที่รดอยู่บนริมฝีปาก
“พรุ่งนี้ฉันจะไปหาเธอที่คลับ”
“บอกฉันทำไมคะ?”
“ฉันจะจองเธอ... ตัวต่อตัว” เพียงแค่เขาพูด ฉันถึงกับหันไปสบตากับเขาอีกครั้ง ใบหน้าหล่อเรียบเฉย แต่มันมีอะไรบางอย่างให้ฉันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ริมฝีปากร้อนเคลื่อนเข้ามาใกล้จนฉันหลับตาลง จิกนิ้วลงกับอกแกร่งเมื่อสัมผัสได้ถึงริมฝีปากของเขาแตะลงมาแบบฉิวเฉียด
“แล้วเจอกัน ชีส”
น้ำเสียงนุ่มลึกกระซิบตรงบริเวณใบหู เขาขยับตัวไปนั่งตามเดิม ปล่อยฉันนั่งอึ้งอยู่เมื่อได้สติก็ลงจากรถเขาทันที มองรถหรูซึ่งขับออกไปอย่างเร็วด้วยหัวใจที่เต้นรัว ฝ่ามือยกขึ้นทาบไปบนอกด้านซ้าย
ตึกตัก ตึกตัก
“บะ บ้าจริง! เต้นแบบนี้กับเขาได้ไง เพิ่งจะเจอกันเองนะชีส”
เขาเป็นผู้ชายที่ทำให้ฉันหวั่นไหวได้ขนาดนี้ เป็นคนแรกที่ทำให้ใจของฉันเต้นแรงได้ถึงเพียงนี้
เคียนติ
-CHEESE TALK END-
