บทที่ 39 เล่นกับเพื่อน :: CHAPTER 17 อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไป ไม่อยากเป็นแล้วเพื่อน [100%]

“ไม่เป็นไร ลูกกวาดกลับบ้านเถอะ เดี๋ยวเราโทรบอกนะ” เพราะตอนนี้พ่อของลูกกวาดมารอรับแล้ว ฉันจึงอาศัยให้รถของพ่อลูกกวาดให้มาส่งที่คอนโดของเพนนี เพราะวันนี้ลูกกวาดต้องไปกินข้าวญาติ “ขอบคุณนะคะพ่อ”

“จ้า”

“อย่าลืมโทรบอกเรานะแป้ง”

หลังเลิกคลาสก็แล้วยัยเพนนีก็หายหัว ฉันจำต้องมาหาเพื่อนที่คอนโดในช่วงบ่ายแก่ขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ