บทที่ 12 06ผ้ายับ
ไข่เจียว TALK
(คุณอา: น้องไข่รับสายอาหน่อยนะคะคนดี)
(คุณอา: ไข่เจียว)
(คุณอา: รัมภา!)
ฉันนั่งมองโนติที่เด้งเข้ามารัว ๆ รับสายเหรอ รับแล้วฟังคำโกหกน่ะไม่เอาด้วยหรอก ตอนนี้ไม่มีอารมณ์มาฟัง คิดว่าฉันไม่รู้หรือไงว่าเขาทำอะไรมา มาบอกห้ามฉันอย่างนั้นอย่างนี้ แต่เขาน่ะทำได้ทุกอย่าง แบบนี้มีแฟร์ที่ไหนกัน
“ดิ้นไปเลยค่ะ ไข่ไม่รับสายคนสำส่อนหรอก” ดิ้นให้ตายไปเลย มาเอาจูบแรกฉันไปแล้วยังกล้าไปผสมพันธุ์กับคนอื่น
ฉันเมินต่อไลน์ที่เด้งเข้ามารัว ๆ แล้วเลือกกดกลุ่มลับที่เพื่อนสร้างและดึงฉันเข้าไปด้วย นาน ๆ ครั้งฉันแอบเข้ามาสักทีเพื่อหาอะไรดูดับอารมณ์ที่ไม่ใช่ตัวตนของฉัน
(แพรรัตน์: กรี๊ด! อีไข่คนดีเข้ามา หวีดหน่อยพวกมึง)
(แพรวา: กรี๊ด! สามบ้านแปดบ้าน มึงไม่เป็นคนดีของคุณอาแล้วเหรออีไข่)
(ไข่เจียว: อย่ามาแซว)
(นุกนิก: @แพรวา @แพรรัตน์ สงสัยวันนี้คุณอาข้างบ้านทำผิดอีกแล้วมึง)
(แพรวา: อีไข่เจียวเก็บทรงไม่อยู่)
(แพรรัตน์: เก็บทรงไม่ได้ ไม่ใช่ตัวตนอะเนอะ)
(ไข่เจียว: พอจ้า เลิกแซวจ้า)
(นุกนิก: 555 อย่างจี้)
(แพรรัตน์: ปรึกษาหน่อยค่ะ หนูอยากได้อาข้างบ้านเป็นผัวต้องทำไงคะ)
(นุกนิก: เอิ่ม อันดับแรก หนูต้องเป็นเด็กดีเรียบร้อยเหมือนผ้าที่พับไว้ ต้องทำตัวใสซื่อออกไปทางซื่อบื้อไร้เดียงสา จะได้ดูน่ารักน่าทะนุถนอม และที่สำคัญต้องเหมือนคนหัวอ่อนหลอกง่าย อ้อนเยอะ ๆ คนแก่น่ะขี้เหงา แต่ก็ขี้เอาด้วยจ้า)
(แพรรัตน์: อุ้ยตื่นเต้น ๆ อยากมีโมเมนต์แบบนั้น สงสัยต้องหาคุณอาบ้าง)
(ไข่เจียว: พอได้แล้วจ้า เลิกแซว วันนี้มีอะไรดูอะ)
(นุกนิก: มึงล็อกห้องดียัง)
(ไข่เจียว: ดีแล้ว)
(แพรวา: ไอ้ข้ออ้างดูซีรีส์ห้ามกวนของอีไข่นี่ได้ผลดีจริง บ้านกูไม่มีใครสงสัยว่ากำลังทำไรกัน)
(ไข่เจียว: เด็กเลวไง)
(แพรรัตน์: แม่เด็กดีของคุณอา มาค่ะ มาเริ่มกันเถอะ ตื่นเต้นใจจะขาด ดูดี ๆ เด้อค่า)
จบที่เสียงแพรรัตน์ ภาพที่ฉันเห็นหน้าจอคือเราสี่คนมีหน้ากากปกปิดใบหน้ามิดชิด แต่สัดส่วนร่างกายจุดอื่นนั้นเห็นชัดเจน จากนั้นมีอีกหนึ่งคนโผล่ขึ้นมา ใบหน้าเขาหล่อคม ฉันเห็นหน้าเขาชัดมาก เล่นเอาฉันเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ บ้าบอน่า อะไรจะขนาดนั้น ในหน้าจอแมคบุ๊คผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในกล้อง เขาส่งยิ้มพราวเสน่ห์ ยกนิ้วขึ้นมาไล้ริมฝีปากหนาและแลบลิ้นออกมาเลีย โยกตัวเบา ๆ ไปกับเพลงที่กำลังเปิด กล้ามเป็นมัด ๆ เล่นเอาฉันใจสั่น ชายคนนั้นเดินไปที่เตียง บนเตียงมีตุ๊กตายางหุ่นอวบอึ๋มนอนอยู่ เขาขึ้นไปคร่อม ยื่นมือสัมผัสที่หน้าอกของตุ๊กตายาง บีบคลึงพร้อมกับโยกตัวใส่ตามจังหวะของดนตรี เพื่อนฉันพากันเงียบ เหมือนยกนิ้วขึ้นมากัดมาดูด ขณะที่ฉันจ้องทุกการกระทำของผู้ชายคนนั้น เขาถอดกางเกงออก ตรงนั้นของเขาใหญ่กว่าคนอื่นที่ฉันเคยเห็นมา เขาคลานเข่าไปที่ใบหน้าของตุ๊กตายางแสนสวย ยัดส่วนนั้นเข้าที่อุ้งปาก มือจับที่หัวเตียง เด้งสะโพกเบา ๆ แล้วครางกระเส่า จากที่เด้งเบา ๆ เริ่มถี่ขึ้น รุนแรงขึ้น ถ้าเป็นคนจริง ๆ โดนกระทุ้งปากขนาดนั้นมีหวังคอหอยพัง
ไม่นานนักชายคนนั้นก็ขยับตัวลุกขึ้น เดินมาที่หน้ากล้อง ถอดถุงยางอนามัยที่เป็นเครื่องป้องกันออก มัดที่ปากถุงแล้วจ่อมาให้พวกฉันเห็นชัด ๆ พร้อมกระตุกริมฝีปากยิ้มหนึ่งที
เพื่อนฉันพากันร้อง “ว้าว”
ขณะที่ฉันคว้ายาดมมายัดจมูกสูดดมแรง ๆ เมื่อชายคนนั้นเริ่มนั่งลงแล้วใช้มือรูดแก่นกายที่แข็งขึงนั้น มันใหญ่โต เส้นเอ็นปูดโปน หัวมันแดงเถือกรูปร่างส่วนบนหัวบานคล้ายดอกเห็ด
(ฉันอยากดูดดุ้นคุณจังเลยค่ะฮันนี่)
(ถ้าฉันอยู่ตรงนั้นจะเลียให้คุณลืมไม่ลง)
(โอ้ มันใหญ่ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ)
(ฉันจะเป็นลม) อันนี้ฉันพูด ประโยคข้างบนคือเพื่อนทั้งนั้น พวกนี้หื่นขึ้นสมอง ขณะที่ฉันกำลังจินตนาการว่าถ้าเจอของใหญ่แบบนี้ร่างกายน่าจะรับไม่ไหว เพื่อน ๆ ของฉันเริ่มส่งเสียงครางเพื่อเร่งเร้าให้ชายคนนั้นสำเร็จความใคร่ เขาก็สาวมือกับดุ้นใหญ่ สายตามองมาที่กล้อง เซ็กซี่เป็นบ้า เห็นแล้วก็นะ…
โอ้ ไม่! ยัยแพรวาถอดเสื้อผ้าแล้ว ยัยนี่ทุกรอบเลยจริง ๆ (โอ้ฮันนี่ ดูนมฉันสิ ดุ้นของคุณกำลังโดนนมใหญ่ ๆ ของฉันบีบ อ้า ฮันนี่ ฮันนี่คุณเสียวไหมคะ)
